صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
دوشنبه، 16 تیر 1399 - 22:59   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  کرونا در بوسنی و هرزگوین سیر صعودی دارد
  احتمال تعویق در پروازهای تهران-استانبول
  رقابت های جهانی کشتی ۲۰۲۰ در صربستان
  حزب حاکم کرواسی پیروز بزرگ انتخابات پارلمانی
  انتقاد وزیر امور خارجه یونان از آنکارا
  افزایش ۱ میلیاردمترمکعبی ظرفیت گاز ایران
  مداخلات ایرانیان: شاهنشاهی هخامنشی ...
  سفیر کرواسی در ایران برگزیده کتاب سال شد
  خودروسازی صنعت اول اسلواکی است
  اولین دور گفت‌وگوی دینی ایران و بلاروس
  اقدام جالب سرمربی تیم والیبال لهستان
  لیست بهترین کتاب‌های ۲۰۲۰ آمازون
  تورم ترکیه روی دور صعودی
  فشار بر مسلمانان اروپا
  انتخابات پارلمانی کرواسی برگزار می شود
- اندازه متن: + -  کد خبر: 32682صفحه نخست » یادداشتسه شنبه، 13 اسفند 1398 - 17:34
قمار اردوغان
سعید عابدپور
  

دخالت نظامی ترکیه در سوریه در منطقه ادلب و حلب طی چند روز گذشته آتش جنگ را شعله‌ور کرده است. ترکیه با از دست دادن بیش از 50 نظامی، در شرایط سختی است. حتی ساقط کردن دو جنگنده سوخوی سوری نمی‌تواند سرپوشی بر تلفات ارتش ترکیه باشد و از همه مهم‌تر به این پرسش که «سیاست ترکیه در قبال سوریه چیست؟» جواب دهد.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از اعتماد، دخالت نظامی ترکیه در سوریه را باید بن‌بستی برای سیاست اردوغان خواند. این کشور از منظر قواعد بین‌المللی کشوری اشغالگر در سوریه به شمار می‌آید. ترکیه نمی‌تواند حضور خود را در سوریه با حضور ایران یا روسیه مقایسه کند. این دو کشور به درخواست رسمی حکومت سوریه در آنجا حضور دارند حال آنکه ترکیه برای حضور در سوریه با امریکایی‌ هماهنگ کرده که خود بدون هیچ مجوزی صرفا به پشتوانه برتری قدرت جهانی در بخش‌هایی از سوریه حضور دارد. بنابراین مهم‌ترین مساله در داخل ترکیه پرسش از علت حضور نظامی آنها در سوریه است: «چرا باید خون جوانان ترکیه در سوریه و در یک جنگ بیهوده ریخته شود؟ و چرا باید ترکیه به حمایت از القاعده و سایر نیروهای شورشی در سوریه بپردازد؟ و چرا باید ارتش‌های دو کشور مسلمان با هم بجنگند؟» و... اردوغان بر سیاستی اصرار دارد که در سال‌های گذشته به تخریب و کشتار در سوریه کمک کرده است. حتی اگر حکومت سوریه، ضد مردمی و مستبدانه باشد، دخالت نظامی ترکیه در آن امری غیرقانونی است. ترکیه فریب بازی امریکا را در اقدامات استراتژیک تشکیل خاورمیانه نوین و حمایت و تجهیز گروه‌های تروریستی خورد. دیدگاه‌های استراتژیک داوداوغلو، راه را برای اشتهای سیاسی اردوغان باز کرد. بر اساس دیدگاه استراتژیکی عمیق داوداوغلو، ترکیه باید نقش استراتژیکی قدرت مرکزی را ایفا کند و دیگر پل بین غرب و شرق نباشد.

ترکیه برای رسیدن به این هدف باید از تمامی برتری‌های نسبی خود، از جمله تاریخ و جغرافیای عثمانی استفاده کند. استراتژی عمیق اردوغان بر حضور و سلطه بر مناطقی چون موصل، کرکوک، سلیمانیه و حلب استوار است. این مناطق در پی نیرنگ اروپاییان در سال‌های بین 1916 تا 1924 از چنگ استانبول در آمده و جزیی از کشورهای برآمده از توافقنامه ساس‌پیکو در آمدند. توافقنامه ساس‌پیکو، بنیان اصلی درگیری‌های خاورمیانه با ایجاد دولت‌های نوین ساختگی است. اکنون به‌زعم ترکیه پس از صد سال فرصت و امکانی برای بازگشت به گذشته و تصحیح خطای دولتمردان فراهم آمده است، اما این طور نیست. درست است که در تقسیم‌بندی صد سال پیش اروپایی‌ها عراق و سوریه کشورهای مصنوعی بودند اما واقعیت آن است که اکنون از هویت ملی، تمامیت و یکپارچگی ارضی و شناسایی بین‌المللی برخوردارند.

تحولات 10سال اخیر عراق و سوریه نیز موید این معناست. زیکزاگ‌های سیاسی اردوغان در 10 سال اخیر از اتحاد با ناتو و امریکا تا دوستی با روسیه، سخنرانی‌ها و سیاست‌های نئوعثمانی و از این قبیل همگی به معنای این است که ترکیه اصول ثابتی را در سیاست خارجی خود دنبال نمی‌کند. شاید سیاست اردوغان ایجاد توازن مثبت در روابط خود با روسیه و امریکاست، شاید هم فرصت‌طلبی سیاسی برای تداوم سیاست‌های منطقه‌ای. برای فهم این سیاست بهترین راه همین است که نگاه اردوغان را به مساله ادلب پیگیری کنیم. اردوغان چند روز قبل در پیامی خواستار «توقف حملات رژیم (سوریه) و عقب‌نشینی از پست‌های ترکیه در ادلب» شد و تصریح کرد: «ما هیچ گامی از ادلب عقب نخواهیم نشست. ما در این جغرافیا میهمان نیستیم، بلکه صاحبخانه‌ایم.» اردوغان خود را «اوصاحبی» یا صاحبخانه در ادلب می‌داند. پس اگر اردوغان صاحبخانه است، بشار اسد و ارتش وی چه هستند؟ مهاجم؟ اردوغان از روسیه خواسته است تا کنار بایستد و کاری به درگیری ارتش ترکیه با سوریه نداشته باشد.

همزمان ترکیه از واشنگتن می‌خواهد تا موشک‌های پاترویت را در اختیارش قرار دهد. اردوغان به عنوان صاحبخانه در ادلب برای فشار بیشتربر غرب و ناتو از آوارگان استفاده می‌کند. اجازه ترکیه به آوارگان سوری برای ورود به یونان و بلغارستان موجب آشفتگی و تنش در اروپا و مرزهای یونان و بلغارستان شده است. ترکیه در زمینه بحران‌سازی با آوارگان، تخصص کافی دارد و در ماه‌های آینده بیش از یک میلیون آواره از ادلب که هشتاد درصد آنها از چین، چچن، ترکمنستان و سایر مناطق قفقاز هستند، فشار سیاسی به اروپا و ناتو وارد خواهند کرد. ولی این روندها صرفا به معنای تداوم یک سیاست نادرست است. اردوغان باید به نامه 140 روشنفکر ترکیه توجه کند و صدای منتقدان خود را که خواستار بازگشت نظامیان به وطن و عدم جنگ در سرزمین دیگری شده‌اند، بشنود. چرا باید جوانان ترکیه قربانی قمار سیاسی اردوغان بشوند؟ اردوغان با فشار برای خلع سلاح ادلب و حل سیاسی و صلح‌آمیز بحران می‌تواند نام نیکی از خود در سیاست باقی بگذارد اما...

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  اقدام جالب سرمربی تیم والیبال لهستان
  فشار بر مسلمانان اروپا
  تورم ترکیه روی دور صعودی
  اولین دور گفت‌وگوی دینی ایران و بلاروس
  خودروسازی صنعت اول اسلواکی است
  لیست بهترین کتاب‌های ۲۰۲۰ آمازون
  سفیر کرواسی در ایران برگزیده کتاب سال شد
  انتقاد وزیر امور خارجه یونان از آنکارا
  مداخلات ایرانیان: شاهنشاهی هخامنشی ...
  افزایش ۱ میلیاردمترمکعبی ظرفیت گاز ایران
  احتمال تعویق در پروازهای تهران-استانبول
  کرونا در بوسنی و هرزگوین سیر صعودی دارد
  حزب حاکم کرواسی پیروز بزرگ انتخابات پارلمانی
  رقابت های جهانی کشتی ۲۰۲۰ در صربستان
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار