آنجلوپولوس که قصد داشت فیلم جدید خود را با عنوان «دریای دیگر» مقابل دوربین ببرد، روز سه‌شنبه بر اثر برخورد با یک موتورسیکلت در یکی از جاده‌های شهر پیره در نزدیکی آتن درگذشت. او هنگام مرگ 76 ساله بود.

«بازیگران دوره‌گرد» که یکی از اولین فیلم‌های آنجلوپولوس بود، سال 1975 در جشنواره تسالونیکی برنده شش جایزه شد و در جشنواره کن هم جایزه فیپرشی را برد. داستان فیلم بین سال‌های 1939 تا 1952 روی می‌دهد و تقابل فاشیست‌ها، نازی‌ها و کمونیست‌ها را از منظر یک خانواده بازیگر دوره‌گرد روایت می‌کند.

سفر به سیترا» فیلمی بود که آنجلوپولوس را در سطح بین‌المللی به شهرت رساند. فیلم داستان یک کمونیست پیر است که پس از 32 سال زندگی در شوروی سابق به یونان بازمی‌گردد، اما اوضاع آن طور نیست که انتظارش را داشت. «سفر به سیترا» در 1984 برنده جوایز بهترین فیلمنامه و فیپرشی از جشنواره کن شد.

مارچلو ماسترویانی بازیگر سرشناس ایتالیایی در «پرورش‌دهنده زنبور عسل» (1986) نقش اسپیروس، یک پرورش‌دهنده زنبور عسل را بازی می‌کند که همراه زنبورهای خود از شمال به جنوب یونان سفر می‌کند.

چشم‌اندازی در مه» (1988) فیلمی جاده‌ای درباره دو کودک است که در جستجوی پدر خود هستند که گفته می‌شود در آلمان زندگی می‌کند. این فیلم در جشنواره ونیز برنده شش جایزه شد و در جوایز فیلم اروپا جایزه بهترین فیلم و در جشنواره ونیز هم یک جایزه جنبی دریافت کرد.

«گام معلق لک لک» با بازی مارچلو ماسترویانی و ژان مورو درباره یک گزارشگر تلویزیون است که برای چند روز کار به شهری مرزی می‌رود، جایی که انبوهی از پناهندگان آلبانیایی، ترک و کرد زندگی می‌کنند. او در میان این آدم‌ها پیرزنی را می‌بیند که تصور می‌کند یک سیاستمدار یونانی معروف است که چند سال قبل به شکلی اسرارآمیز ناپدید شده است. این فیلم سال 1991 در بخش مسابقه جشنواره کن به نمایش درآمد.

آنجلوپولوس سال 1995 با «نگاه اولیس» برنده جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم کن همین طور جایزه فیپرشی شد. این فیلم با بازی هاروی کایتل داستان یک فیلمساز یونانی است که پس از سال‌ها زندگی در ایالات متحده به شهر زادگاه خود بازمی‌گردد تا در نمایش ویژه یکی از جنجالی‌ترین فیلم‌های خود شرکت کند.

آنجلوپولوس در 1998 برای «ابدیت و یک روز» جایزه نخل طلای کن همین طور جایزه هیئت داوران کلیسای جهانی شد و در جشنواره فیلم تسالونیکی هم هفت جایزه دریافت کرد. این فیلم درباره نویسنده‌ای بسیار بیمار است که تنها چند روز زنده می‌ماند. او در خیابان با پسر بچه‌ای آشنا می‌شود که یک مهاجر غیرقانونی اهل آلبانی است.

«غبار زمان» با بازی ویلم دافو، برونو گانتس و میشل پیکولی آخرین فیلم بلند به نمایش درآمده از آنجلوپولوس است. این فیلم که سال 2008 روی پرده سینماها رفت، دومین بخش از سه‌گانه ناتمام «دشت گریان» بود.

از آنجلوپولوس به عنوان فیلمسازی آرام، اما سازش‌ناپذیر یاد می‌شود. فیلم‌های اغلب غمگین و کند او بیشتر درباره تاریخ معاصر پرآشوب یونان هستند و مضامینی چون جنگ، تبعید، مهاجرت و دسته‌بندی‌های سیاسی را مورد توجه قرار می‌دهند.