رأی گیری راجع به محکومیت جنایات قصاب بالکان و فرمانده نظامی او که کماکان فراری است و احتمالاً از حمایت قومی برخوردار است به معنی همراهی همه کسانی است با کشتار انسان های بی‌دفاع و بی‌پناه و خسته از نسل‌کشی که به مقر نظامیان هلندی سازمان ملل در سربرنیستا پناه برده بودند.

به گزارش پایگاه تحلیلی - خبری ایران بالکان (ایربا) اقدام پارلمان صربستان در یازدهم فروردین امسال، هرچند ناکافی و در پوزش از کشتار مسلمانان سربرنیستا بوده، اما با تأخیری چند ساله و بعد از همه جنایاتی که در بالکان و خصوصاً بوسنی و هرزگوین واقع شده است، انجام گرفته. این رفتار نشان دهنده رفتار حداقلی در پارلمان صربستان و وجود جریانات افراطی است. با مذاکراتی طولانی و با تصویب قطع‌نامه با حداقل همراهی نمایندگان از 250 نماینده فقط 127 نفر به حمایت از حقوق انسان ها و بشریت برای زنده ماندن رأی داده‌اند و شانس این را که در یک رفتار حداقلی نام ایشان را از همراهی با جنایتکاران جنگی و نسل‌کشی‌ها در طول تاریخ جدا نمایند را از دست دادند.

آنچه در پارلمان صربستان واقع شده باعث خوشحالی نشد و به دو دلیل عمده به معنی اجرای حداقل عدالت هم نیست. اولاً عدم همراهی اکثر نمایندگان و ثانیاً کم توجهی به همه جنایاتی که در دهه نود قرن بیستم میلادی در بالکان و بوسنی و خصوصاً کشتار هشت‌هزار نفر در ژوئیه 1995 در سربرنیستا ظرف چند روز به نام دین و قومیت صورت گرفت. رأی گیری راجع به محکومیت جنایات قصاب بالکان و فرمانده نظامی او که کماکان فراری است و احتمالاً از حمایت قومی برخوردار است به معنی همراهی همه کسانی است با کشتار انسان های بی‌دفاع و بی‌پناه و خسته از نسل‌کشی که به مقر نظامیان هلندی سازمان ملل در سربرنیستا پناه برده بودند.

( در شرایطی این جنایت صورت گرفت که شورای امنیت سازمان ملل در 16 آوریل 1993 طی قطع‌نامه‌ای سربرنیستا را منطقه امن اعلام کرده بود). و در آن صحنه از جنایات جنگی و نسل‌کشی مسلمانان چندهزار پسر و مرد بی‌گناه در پایان قرن بیستم و در قلب اروپا در مقابل چشم سربازان هلندی سازمان ملل به خاک و خون کشیده شدند و به جرم انسان بودن در یک نسل کشی کم یا بی‌سابقه در قرن معاصر ایستاده به زمین افتاده و برگی ننگین و سنگین و خونین برجنایات واقع شده در بالکان و بوسنی و هرزگوین از نسل کشی مسلمانان افزوده شد.

بنابراین اقدام دیرهنگام پارلمان صربستان ناکافی و ناقص است که از مسئولیت دولت و دیگر نهادهای تصمیم‌گیرنده آن کشور و جامعه بین‌المللی و کشورهای اروپائی و سازمان ملل کم نمی‌کند و اگر با ریشه این رفتار افراطی از جنس ارتدکس مسیحی برخورد واقعی جدی صورت نگیرد به معنی حفظ آتش زیر خاکستر خواهد بود که برای همه اروپا و مردم بالکان خطرناک و تهدیدی پایدار تلقی می‌گردد.

محمد ابراهیم طاهریان - دیپلماسی ایرانی