ایربا - گروه گزارش و تحلیل: مهمترین ویژگی جامعه یوگسلاوی سابق و صربستان فعلی عدم ثبات سیاسی است، هرچند فرهنگ در این بخش بالکان نقشی اساسی، دیرینه  و تعیین‌کننده دارد.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) تنوع فرهنگ‌ها که ریشه در تعدد ادیان مردم این منطقه دارد همواره تحولات جامعه را تحت تأثیر قرار داده است. نوع نگاه اقوام و ملیت‌های گوناگون به جامعه و نحوه حاکمیت، در مقاطع مختلف موجب تنش‌های متعددی گشته و اگر رقابت قدرت‌های بزرگ برای کسب پایگاه‌های بیشتر در بالکان به موضوع تنوع فرهنگ‌ها و ملیت‌ها اضافه شود، چگونگی توجیه علل و عوامل پدیده جنگ در این منطقه سهولت خواهد یافت.

آخرین تحول ریشه‌ای سیاسی که منجر به تغییر حاکمیت در صربستان گردید مربوط به حوادث پنجم اکتبر2000 میلادی است که بدنبال آن حکومت میلوشویچ کنار رفت و دولتی دمکرات روی کار آمد.

صرب‌ها از این تحول به عنوان انقلابی یاد می‌کنند که بدون خونریزی صورت پذیرفت.

با کناره‌ گیری حزب سوسیالیست از قدرت، احزاب اپوزیسیون زمام امور را بدست گرفتند. فعالیت کلیه تشکل‌های سیاسی و مطبوعات، آزاد اعلام شد و دولتمردان جدید برای تصحیح روند ناصواب گذشته عزم خود را جزم کردند.

برگزاری مراسم درگذشت اسلوبودان میلوشویچ در پوژاروواتس و یادبود ترور زوران جینجیچ، در بلگراد به عنوان دو تن از چهره های کلیدی حوادث تعیین کننده در تاریخ معاصر بالکان آن هم تنها با چند روز فاصله موجب شد  تا گزارشی خواندنی از آخرین انقلاب رخ داده در اروپا متناسب با این دو مناسبت ویژه تقدیم حضور مخاطبان گرانمایه گردد.

باتوجه به اهمیت رویداد پنجم اکتبر در تاریخ صربستان، بخش اول گفتارمتن فیلم مستندی که پیرامون این رویداد، پس از استقرار نظام جدید این کشور تهیه شده، در پی می آید:

دهه هشتاد سده گذشته مصادف بود با فروپاشی نظام‌های کمونیستی در اروپا و افزایش موج ضد کمونیستی مردم که از برلین تا صوفیا را در برمی‌گرفت. پس از آن در اندک زمانی رنگ «سرخ» به جز صربستان از نقشه اروپا محو شد و ملت صربستان یک دهه دیگر در انتظار انقلاب دمکراتیک خود بسر برد.

نبویشا چوویچ: اسلوبودان میلوشویچ با فریب و نیرنگ توانست مدت قابل توجهی حکومت کند. او به ظاهر برای حل مشکلات اقتصادی و حفظ ارزشهای ناسیونالیستی در صربستان و جمهوری فدرال یوگسلاوی به قدرت رسیده بود اما پس از مدتی با به کنترل درآوردن مراکزی مانند  نیروی انتظامی و نظام مالی مافیایی و همچنین ناامن کردن اوضاع برای دگراندیشان توانست مقاصد خود را پیش ببرد. البته جایگاه مهم رسانه‌ها را که در خدمت حکومت میلوشویچ بودند نباید فراموش کرد. رسانه‌ها قویترین مراکز قدرت جهانی و برنده‌ترین سلاح در زمانه کنونی هستند. این دلیل طولانی شدن حکومت میلوشویچ در صربستان بوده است.

اعمال خشونت از سوی نیروهای امنیتی وحشتناک بود. رژیم میلوشویچ اوایل سال 2000 میلادی خود را به عنوان یک نظام قدرتمند معرفی می کند و بودجه عظیمی را به تجهیز نیروهای امنیتی اختصاص می‌دهد. وزارت کشور به چهارمین واردکننده تبدیل می‌شود و نیروی پلیس به «گارد شخصی» میلوشویچ مبدل می‌گردد.

فرمانده گارد ویژه: این واحد آماده انجام هر نوع ماموریتی است و افراد آن به قدری است که بتواند هر نوع مشکلی را فوراً حل کند. مطمئن باشید ماموریتی نیست که این واحد قادر به انجام آن نباشد.

سال 2000 میلادی زمانی که حکومت احساس قدرت کامل می‌کرد و اپوزیسیون کاملاً تضعیف شده بود، رژیم میلوشویچ سقوط کرد. اواخر ژوئن جنبش احیای صربستان بزرگترین حزبی بود که از اپوزیسیون جدا ‌شد.

ژنرال مومچیلو پریشیچ: با ووک دراشکوویچ رهبر جنبش احیای صربستان درگیر شدیم. ووک از شرکت در انتخابات استقبال نمود اما مشروط به اینکه او محور اصلی و نامزد انتخاباتی اپوزیسیون برای ریاست جمهوری یوگسلاوی باشد. او همچنین مُصر بود که نتایج انتخابات محلی سال 1996 را برسمیت بشناسیم و در انتخابات مجلس شرکت نکنیم. یقیناً این شرایط غیرقابل قبول بود و ما آن را رد کردیم. نتایج انتخابات نیز نشان داد که نظر ووک قابل قبول نبود. خوشبختانه ووک در ارتباط با انقلاب 5 اکتبر واکنشی نشان نداد زیرا در غیر اینصورت قیام نمی‌توانست خودجوش و با این عظمت و شکوه باشد.

به گزارش ایربا، رهبران 18 حزب مخالف پس از جدا شدن ووک دراشکوویچ از آنها با هم متحد می‌شوند و اپوزیسیون دمکراتیک صربستان موسوم به «دوس» را تشکیل می‌دهند. آنها تصمیم به شرکت در انتخابات سراسری و محلی می‌گیرند. اما اسلوبودان میلوشویچ به یکباره تصمیم می‌گیرد قانون اساسی را تغییر دهد و انتخابات ریاست جمهوری در سطح فدرال را پیش از موعد مقرر برگزار کند. هرچند به پایان دوره ریاست وی یکسال دیگر مانده بود.

زوران جینجیچ: استراتژی میلوشویچ این بود که نوامبر سال آینده انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا برگزار می‌شود و بهتر است یوگسلاوی پیش از آمریکا برخوردار از رئیس جمهوری شود که دوره آن چهارساله است و کسی قادر به برکناری وی نخواهد بود مگر از طریق کودتا؛ چون او از هیچ راه قانونی قابل برکناری نمی‌بود.

بنابراین او می‌توانست پیشاپیش به رئیس جمهور آمریکا هشدار دهد که شما نیرو در بوسنی و کوزوو دارید و من می توانم برایتان مشکل آفرین باشم. شما کاری به حکومت من نداشته باشید من هم کاری به کار شما نخواهم داشت. ممکن بود در نظام حکومتی آمریکا گوش شنوایی برای این منطق یافت شود. البته این ایده امری غیرمنطقی نبود، زیرا پس از ده سال بحران دیگر کسی حاضر نبود به مسایل این منطقه و دیکتاتوری وی بپردازد. تنها چیزی که غیرمنطقی بنظر می‌رسید امید ما به پیروزی بود.

با اعلام برگزاری انتخابات ریاست جمهوری یوگسلاوی ضربه‌ای‌کاری بر اپوزیسیون دمکراتیک صربستان وارد شد، میلوشویچ به پیروزی خود کاملاً یقین داشت و اپوزیسیون در جستجوی تاکتیک جدید و کاندیدای انتخاباتی خود بود.

زوران جینجیچ: تبلیغات انتخاباتی ما خوب پیش می‌رفت. سیاست انتخاباتی ما همچون بیان داستان برای کودکان بود. از وابستگان و هواداران رژیم سوال می‌کردیم:«آیا دوست دارید صربستان وارد جهان شود یا می خواهید فرزندان شما به خارج بروند؟» اگر فرزندانتان به خارج بروند، چه کسی از شما عیادت خواهد کرد؟ چه کسی در مراسم خاکسپاری شما شرکت خواهد کرد؟ آیا هزینه مکالمه با فرزندانتان در خارج از کشور را خواهید داشت؟ تازه اگر فرزندانتان یا نوه‌های شما پس از سه چهار سال مایل به صحبت با شما باشند! این درواقع سیاست انتخاباتی ما در گفتگو با تک تک افرادی بود که سوسیالیست و وفادار به حکومت بودند. درواقع از آنها سوال می‌شد:«آیا زندگی و وضعیت کشور با تداوم حکومت میلوشویچ برای شما بهتر خواهد بود یا برکناری او؟» این دیگر مهم نبود طرف مقابل نظامی است، صاحب منصب یا بیکار است؛ زیرا ما همه سرنوشت مشترکی داشتیم. ما همه در کشتی‌ای بودیم که یا باید تماممان نجات پیدا می‌کردیم و یا همگی باهم غرق می‌شدیم. بنابراین، ویسلاو کوشتونیتسا به عنوان نامزد انتخاباتی اپوزیسیون با پیام خاص خود مبنی بر اینکه «مردم خواهان تغییر خانواده خود هستید یا میلوشویچ؟» شروع به فعالیت کرد.

ویسلاو کوشتونیتسا: بله در آن شرایط دشوار، نامزدی انتخابات از سوی اپوزیسیون را پذیرفتم. این تصمیم مشکلی بود، زیرا یکی دو ساعت پیش از نشست سران اپوزیسیون دمکراتیک صربستان اتخاذ شد.

کوشتونیتسا رهبر حزب کوچکی به نام «حزب دمکراتیک صربستان» بود که به برخورداری از مواضع ناسیونالیستی قوی شهرت داشت. کوشتونیتسا نیازمند یک سازماندهی قوی بود. هنگامی که مجموعه احزاب «دوس» و شخصیت‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی به حمایت از او پرداختند شهرت کوشتونیتسا به یکباره افزایش فوق‌العاده‌ای یافت.

برانیسلو لچیچ: ما متوجه شدیم که باید از متافیزیک کمک بگیریم. دوشان تارابیچ متنی را به این صورت تهیه کرد«در کتاب پیشگویی آینده، چاپ اول صفحه 46 آمده است: مردی در اواخر سپتامبر سال 2000میلادی ظهور خواهد کرد که نامش با زادگاهش یکی است. وقتی من اولین چاپ کتاب را بیست سال پیش مطالعه کردم، تصورش را نمی کردم که چنین اتفاقی بیافتد. من نمی‌دانستم کوشتونیتسا از منطقه «کوشتونیچ» است. در متن موردنظر آمده بود «این مرد ملت صرب را به سوی قرن بیست و یکم راهبری خواهد کرد و در مقایسه با زمان بین دو جنگ جهانی اول و دوم از اوضاع بهتری برخوردار خواهیم شد.» من این چند سطر را ضمیمه مطلب فوق کردم:«هرکس دست بر او بلند کند، دستش خشک می‌شود، و شجره خانواده‌اش ریشه‌کن می شود و دام و زمینش نیست و نابود خواهد شد.» دوست داشتیم واکنش مردم را نسبت به متن تهیه شده ببینیم. بویژه نزد سالمندان که دوره‌های مختلفی را پشت سر گذاشته‌اند و زمانی از حامیان حزب کمونیست بوده‌اند. آنها وقتی متن را مطالعه می‌کردند، شوکه می‌شدند. با چشمان و دهان باز طوری بی‌حرکت می‌ایستادند که گویی برق آنها را گرفته است.

روستای کرمنا، خانه تارابیچ؛ پیرمرد یووا: آقای رئیس جمهور خوش آمدید. شما از میان مردم برخاسته‌اید.

میلوشویچ تبلیغات انتخاباتی خود را بر دو محور استوار نمود. نخست:«بازسازی کشور پس از بمباران نیروهای ناتو» و محور دوم «تقسیم مردم به دو جناح «وطن‌دوست» و «خائن».

ژنرال نبویشا پاوکوویچ: ارتش در زمان برگزاری انتخابات وظایفی را تقبل نمود که هیچ گونه ارتباطی با انتخابات نداشت. تمام واحدهای ارتش، برای نمونه لشکر یکم در مرز کرواسی و بوسنی مستقر گردید و لشکر سوم در مجاور کوزوو استقرار یافت. اطلاعاتی  دریافت شده بود که خبر از احتمال نفوذ و ورود برخی گروهها به کشور را می‌داد و حتی برخی سازمان‌های ضداطلاعاتی خارجی این خبر را اعلام کرده بودند.

لیبودراگ استویادینوویچ: فکر می کنم برنامه سران نظامی برای پنجم اکتبر در سخنان ژنرال پاوکوویچ که در معرفی کتابش روز 15 سپتامبر در پوژارواتس بیان شد چگونگی اوضاع را مشخص می‌کند. آنها در مقابل جمعیت حاضر که غالباً اعضای احزاب سوسیالیست و یول موسوم به جناح وطن‌پرست و خانم میرا مارکوویچ همسر میلوشویچ بودند، قرار داشتند. پاوکوویچ گفت روز 24 سپتامبر روزی است که صربستان و یوگسلاوی باید با مزدوران ناتو مقابله کند و از حکومت میلوشویچ این قهرمان یوگسلاوی دفاع نماید.

ژنرال پاوکوویچ: در روز انتخابات ارتش وظیفه داشت از بروز هرگونه تحریکی در مرزهای کشور جلوگیری کند و همزمان به وظیفه مدنی خود مبنی بر حفاظت از انتخابات عمل نماید.

به گزارش ایربا، در پایان تبلیغات انتخاباتی در کوزوسکا میتروویتسا به وویسلاو کوشتونیتسا حمله می‌شود.

کوشتونیتسا: کسی که قول داد شرافت و اعتبار معنوی و ملی را به صربستان بازخواهد گرداند حالا بیاید در مقابل مردم بایستد و به چشمانشان نگاه کند. خدا شما را خواهد بخشید اما او را نخواهد بخشید.

رادیو و تلویزیون دولتی از این حادثه به گونه‌ای گزارش می‌دهند که گویا قیامی مردمی علیه مزدوران ناتو بوده است.

رادیو و تلویزیون صربستان: حادثه‌ای که امروز برای وویسلاو کوشتونیتسا نامزد انتخاباتی به اصطلاح اپوزیسیون دمکراتیک صربستان در کوزووسکا میتروویتسا اتفاق افتاد به خوبی نشان داد که نظر مردم صربستان نسبت به او چگونه است. کوشتونیتسا تحت حمایت شدید نیروهای حافظ صلح در کوزوو قرار داشت. آنها نهایتاً مجبور شدند او را از دست مردم صرب نجات دهند. البته این حمایت شگفت انگیز نیست وقتی ارباب کوشتونیتسا با هاشم تاچی در یک جبهه واحد است.

برانیسلاو لچیچ: هنگامی که میتینگی درباره چگونگی ایجاد تحول در جامعه برگزار کردیم دو صف در سمت چپ و راست ما ایجاد شده بود. بین آنها افرادی از سوی رژیم آرد و روغن توزیع می‌کردند. ما درباره شجاعت، شهامت و عدالت سخن می‌گفتیم و اینکه باید آزاد و رها شویم و مردم در صف‌ها به طرز عجیبی به ما نگاه می‌کردند. من از ناآگاهی مردم تأسف می‌خوردم. شروع به توزیع اعلامیه‌ها در بین آنها کردم.

خانمی با چترش بر اعلامیه‌ها که در دست من بود زد و آنها را بر زمین ریخت و خطاب به من گفت«تو شایسته زندگی کردن در این سرزمین نیستی» گفتم من اهل این سرزمینم، متولد شاباتس هستم. او گفت«نه آمریکا کشور تو است». گفتم زمین گرد است یک طرف ما هستیم و طرف دیگر آمریکاست. او با خشم و تنفر به من نگاه کرد و کنار رفت. البته تنفری که در چشمان او دیدم همان چیزی بود که از رادیو و تلویزیون صربستان به مردم تزریق می‌شد.

نظرسنجی‌ها نشان داد که اعتبار سیاسی میلوشویچ در ماههای اخیر کاهش و شهرت کوشتونیتسا افزایش چشمگیری یافته است. اینک اپوزیسیون باید تدابیری اتخاذ می‌کرد که مانع سرقت آراء از سوی سوسیالیت‌ها شود.

زوران شامی: به نظر من بیش از یکصد تا دویست هزار رای توسط رژیم میلوشویچ جابجا شد و از سوی دیگر آرایی را در کوزوو اعلام نمودند که اصلاً صندوق رایی در آنجا وجود نداشت و در پایان رژیم مجبور شد به آن اعتراف کند. هدف ما نظارت دقیق بر صندوق‌های رای بود.

ژیکا آنجلکوویچ: حدود چهارماه و نیم خود را آماده نظارت بر امر انتخابات کردیم. سه فاکتور در موفقیت انتخابات برای ما مهم بود:ستاد انتخاباتی، یکپارچگی اپوزیسیون و پوشش کلیه شعبه‌های رای‌گیری. زیرا عدم یکپارچگی گروههای اپوزیسیون قبل از سال 2000 میلادی موجب شکست آنها و بهره‌برداری‌های سیاسی توسط رژیم شد.

در ارتباط با پوشش و نظارت بر صندوق‌های رای، اپوزیسیون تا سال 2000 میلادی نتوانست بر تمام محل‌های رای‌گیری نظارت داشته باشد و ما بیش از 30 درصد از شعبه‌های رای‌گیری را نمی‌توانستیم پوشش دهیم و رژیم آراء مذکور را به نفع خود محاسبه می‌کرد. ما در سال 2000 میلادی تصمیم گرفتیم با یک برنامه‌ریزی دقیق 9000 شعبه اخذ رأی را زیرنظر خود قرار دهبم.

به گزارش ایربا، در این راستا نیازمند 18000 ناظر بودیم که می‌بایستی آنها را در باره تکنیک نظارت بر انتخابات آموزش می‌دادیم. تیم‌های آموزش دهنده انتخاب شد و هر تیم باید 15 نفر ناظر را آموزش می‌داد که چگونه بر امر انتخابات نظارت کنند. البته هر منطقه در صربستان دارای پایگاه جمع‌آوری اطلاعات اولیه از حوزه انتخاباتی خود بود که آن را به مرکز اصلی در بلگراد اعلام می‌کردند و در هر منطقه نیز زیر مجموعه‌های مختلفی وجود داشت. ما همچنین برای مقابله با حمله احتمالی نیروی ضد اطلاعات رژیم به پایگاه‌های انتخابات و یا قطع تلفن، به ناظرین و بازرسان شماره‌هایی را دادیم که به محض بسته شدن حوزه‌ها نتایج را اعلام کنند. همه اطلاعات دریافت شده مربوط به انتخابات در رستوران «لیون» در بلگراد به صورت مخفیانه نگهداری می‌شد.

گوران وسیچ: مشکل اصلی ربودن آرای مردم در مونته‌نگرو و کوزوو به نفع رژیم بود. مومیر بولاتوویچ رئیس جمهور مونته نگرو اصرار داشت صدهزار برگه رای دیگر به مونته‌نگرو انتقال داده شود. اما جناح مخالف وی به رهبری پردراگ بولاتوویچ مخالف این امر بود. هدف ما این بود که میلوشویچ همان مقدار رای  که برایش در مونته‌نگرو در صندوق انداخته شده بود را داشته است.

میتینگ پایانی اپوزیسیون در مقابل پارلمان فدرال برگزار شد و سیاستمداران در این میتینگ در رده دوم قرار داشتند. اپوزیسیون می‌خواست نشان دهد که مردم پشتوانه واقعی سیاستمداران هستند.

میودراگ پتروویچ: بامداد روز یکشنبه 24 سپتامبر وقتی از خواب برمی‌خیزیم هر یک از ما کلیدی در دست خواهد داشت، وقتی به حوزه انتخاباتی رفتیم با قلم دور نام «دوس» - اپوزیسیون دمکراتیک صربستان- دکتر وویسلاو کوشتونیتسا دایره خواهیم ‌کشید. این کار دروازه صربستان جدید را به روی ما باز خواهد کرد.

میلوشویچ برخلاف اپوزیسیون و به خاطر بیم از مردم و سوءقصد، میتینگ خود را در یک سالن بسته ورزشی در بلگراد برگزار کرد. مردم برای شرکت در این میتینگ بازرسی کامل شده بودند و حتی مجبور شده بودند کفش‌هایشان را نیز درآورند.

اسلوبودان میلوشویچ: تنها یک کشور آزاد و یک ملت آزادیخواه می تواند دوره‌ای بحرانی همراه با تهاجمات را پشت سر بگذارد. تهاجم رسانه‌ای علیه ما در سال 1991 میلادی و تحریم‌های اقتصادی در سال 1993 میلادی شروع شد. در این مدت تهاجمات روانی و فشارهای سیاسی نیز روز به روز افزایش یافت و اینک پیش از انتخابات به اوج خود رسیده است...

انتحابات روز یکشنبه 24 سپتامبر با آرامش کامل و بدون هرگونه تحریکی برگزار شد. نمایندگان کلیه احزاب سیاسی اسناد حوزه‌های انتخاباتی را امضاء کردند. درطول روز انتظار می‌رفت اتفاقی بیافتد، اما چنین چیزی بوقوع نپیوست.

زوران جینجیچ: فکر نمی‌کردم بدون ایجاد مشکل اجازه بدهند حوزه‌های انتخاباتی کار خود را شروع کنند. باور نمی‌کردم در برگزاری انتخابات وقفه‌ای ایجاد نشود و اتفاقی نیافتد و تردید داشتم که اعضای شورای انتخاباتی رژیم اسناد مربوطه را امضاء کنند. این امر باورنکردنی بود. در واقع مسایل آن روز بیانگر فروپاشی نظام حکومتی بود، حکومتی که هیچگونه کنترل و نظارتی بر اوضاع نداشت. ما نظارت بیشتری بر سیستم داشتیم منظورم نظارت از لحاظ لژستیکی و تحلیل و تجزیه مسایل و پیش بینی اوضاع است. ساعت هشت شامگاه پس از آن که حوزه‌های انتخاباتی به کارشان پایان دادند و نتایج به تدریج به دست ما رسید، اسناد امضا شد و ما با اطلاع از نتایج بدست آمده مطمئن شدیم که فاتحه رژیم خوانده شده است.

اپوزیسیون در میدان‌های بزرگ شهر دست به برگزاری میتینگ می‌زند تا بدین صورت برای تأیید انتخابات بر کمسیون عالی فشار آورد. از سوی دیگر، سوسیالیست‌ها نیز گردهم‌آیی‌های مشابهی برگزار کردند. اما اعلام نتایج به سرعت محفل گرمشان را سرد کرد.

شیانوویچ: کوزوو، روستای اسوینار؛ اسلوبودان میلوشویچ 154 رای، تومیسلاو نیکولیچ 10 رای و وویسلاو کوشتونیتسا 9 رای کسب کرده‌اند.

مارکوویچ: در روستای «اسوینار» کوزوو از 179 رای، 154 رای به اسلوبودان میلوشویچ، و 10 رای به تومیسلاو نیکولیچ داده شد و کوشتونیتسا در اینجا نیز هیچ رایی کسب نکرد!

گوران اسویلانوویچ: اطلاعات زیادی دریافت می شد که رژیم بایستی به شکست خود در انتخابات اعتراف کند و یا ممکن است نتیجه نهایی را برسمیت نشناسد. خبرهای ضدونقیضی می‌رسید. نماینده سوسیالیست‌ها گفته بود در روستای «اسوینار» بیشترین آراء را بدست آورده‌اند.

زوران شامی: مارکوویچ صبح 25 سپتامبر اعلام کرد اسلوبودان میلوشویچ با کسب 53 درصد آراء به پیروزی رسیده است و وویسلاو کوشتونیتسا تنها 36 درصد آراء را به خود اختصاص داده است. دیدند مقداری زیاده‌روی کرده‌اند و باید کار دیگری کرد. لذا خانم زوریتسا گایویچ ظهر 25 سپتامبر اعلام کرد میلوشویچ در دور اول پیروز شده است اما به احتمال زیاد فاقد 50 درصد آراء لازم است. وقتی من به آقای کوشتونیتسا اعلام کردم در دور اول انتخابات پیروز شده است او مقداری هیجانزده شد. تقریباً 15 دقیقه‌ای وقت لازم بود که بتواند بر خود تسلط پیدا کند تا بتوانیم در مقابل خبرنگاران ظاهر شویم.البته ما بر اساس 55 درصد آراء شمارش شده مطمئن بودیم که کوشتونیتسا پیروز است.

برانیسلاو ایوکوویچ: نتایج رسمی انتخابات نشان می‌داد که کوشتونیتسا و میلوشویچ چند درصد از آراء را به خود اختصاص داده‌اند. میلوشویچ مردد بود که در دور دوم شرکت کند. زیرا میزان رأی او 10 درصد کمتر از کوشتونیتسا بود. پس از اعلام رای دادگاه قانون اساسی فدرال مبنی بر اینکه شمار شهروندان واجد شرایط 7 میلیون و یکصد هزار نبوده بلکه 6 میلیون و نهصد هزار نفر بوده است، نزدیک به دویست هزار رای مردم کوزوو از فهرست حذف گردید، آنگاه رسماً اعلام شد که رئیس جمهور یوگسلاوی 24/50 درصد رای آورده است.

رهبران «دوس» ادعا کردند که در انتخابات تقلب شده است و شروع به تبلیغات گسترده مبنی بر کسب 58 درصد از کل آراء را کردند. آنها می‌گفتند اعضای کمسیون انتخابات باید تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند. و به این ترتیب زمینه برای پنجم اکتبر مهیا گردید.

به گزارش ایربا، اپوزیسیون دمکراتیک صربستان برای نخستین بار موفق به پیروزی در انتخابات شد. همه منتظر واکنش میلوشویچ بودند، پاسخ وی فوری بود. «کمسیون اصلی تصمیم به لغو انتخابات گرفته‌است.»

ادامه دارد...

** توضیح عکس خبر: عبارتی که در عکس اصلی خبر مشاهده می شود، شعار انقلابیون به معنای "تمام است!" بود که با اقبال گسترده مردم معترض مواجه شد.