صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
یکشنبه، 28 دی 1399 - 12:11   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  توقف فعالیت پایگاه تحلیلی - خبری ایران بالکان (ایربا)
  لاوروف:غرب نباید برای بلاروس تصمیم بگیرد
  ‌ترکیه اردوغان و آرزوهای بزرگ
  روایت‌های دختر شهید سلیمانی از پدر
  عکس/اردوغان و همسرش با سگشان لبلبی
  زلزله کرواسی و توییت سفیر ایران در زاگرب
  نمایش ترکی در سواحل روسی
  چشم‌انداز یونان برای احیای گردشگری
  گریگوری راسپوتین؛ قدیس یا شیطان
  تعطیلی نیروگاه هسته‌ای اسلوونی
  زلزله در کرواسی
  وقوع زلزله شدید در کرواسی
  روسیه یک دیپلمات بلغارستان را اخراج کرد
  پهنه ایران فرهنگی
  همکاری های آموزشی دانشگاه گلیشیم با ایران
- اندازه متن: + -  کد خبر: 34417صفحه نخست » اخبار ویژهدوشنبه، 1 دی 1399 - 08:57
دردسرهای سامانه اس-400 برای دولتمردان آنکارا/
آیا ترکیه در ناتو می‌ماند؟
از زمانی که رجب طیب اردوغان رییس‌جمهور ترکیه در سال 2017 اعلام کرد که برای یک معامله بزرگ تسلیحاتی و خرید سامانه موشکی اس-400 با روسیه در حال مذاکره است، تنش‌ها میان واشنگتن و آنکارا که هر دو از اعضای اصلی اتحاد نظامی ناتو بودند، آغاز شد.
  

به دنبال تصمیم اخیر واشنگتن مبنی بر اعمال تحریم علیه آنکارا به دلیل خرید سیستم پدافند هوایی اس- 400 روسیه، احتمالا حضور ترکیه در ناتو مورد بررسی مجدد قرار خواهد گرفت. از زمانی که رجب طیب اردوغان رییس‌جمهور ترکیه در سال 2017 اعلام کرد که برای یک معامله بزرگ تسلیحاتی و خرید سامانه موشکی اس-400 با روسیه در حال مذاکره است، تنش‌ها میان واشنگتن و آنکارا که هر دو از اعضای اصلی اتحاد نظامی ناتو بودند، آغاز شد.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از نشنال‌نیوز، این معامله به‌خصوص برای ناتو مشکل‌ساز است چراکه سامانه اس-400 به‌ طور خاص برای از بین بردن جنگنده جدید اف-35 طراحی شده، جنگنده‌ای که به کمک امریکا و چند متحد اصلی دیگر مانند انگلستان ساخته شده است. در واقع، ترکیه - مانند امارات متحده عربی- از معدود کشورهایی بود که برای خرید این جنگنده پیشرفته از واشنگتن چراغ سبز دریافت کرد. از آن زمان دولت دونالد ترامپ، رییس‌جمهور فعلی امریکا مشارکت ترکیه در برنامه تولید اف-35 را به دلیل معامله با روسیه ملغی کرده است.

پس از آنکه مایک پمپئو، وزیر خارجه امریکا چند روز پیش اعلام کرد واشنگتن قصد دارد بخش‌های مهمی از صنعت دفاعی ترکیه را تحریم کند، اختلافات دو کشور وارد مرحله جدیدی شد. این اقدام خشم آنکارا و مسکو را برانگیخت و آنها ادعا کردند که هدف واشنگتن از چنین تصمیمی مجازات بخش‌های دفاعی هر دو کشور بوده است.

علاوه بر این، اعمال تحریم از سوی یکی از کشورهای عضو ناتو علیه عضوی دیگر پرسش‌هایی جدی درباره آینده ناتو به وجود می‌آورد. پس از پیوستن ترکیه به ناتو در دهه 50 میلادی و در اوج جنگ سرد، اهمیت سیاسی این کشور در منطقه نقش مهمی در محاسبات استراتژیک ناتو پیدا کرد. در طول جنگ سرد، همجواری ترکیه با ایالت‌های جنوبی شوروی یعنی گرجستان و ارمنستان به معنای آن بود که اتحاد با این کشور موجب جلوگیری از دسترسی شوروی به دریای مدیترانه در تنگه بسفر شده و همچنین این امکان را به امریکا می‌داد تا موشک‌های بالستیک خود را در خاک این کشور مستقر سازد.

اخیرا، ایالات‌متحده از پایگاه‌های هوایی خود در ترکیه برای حمله به مخفیگاه‌های داعش در سوریه و عراق استفاده می‌کرد.

البته عضویت ترکیه در ناتو نیز بدون چالش نبوده است. در دهه 70 میلادی و در طول بحران قبرس هنگامی که ترکیه با یونان - دیگر متحد مهم ناتو- وارد جنگ شد در مورد استمرار حضور این کشور در ناتو تردیدهایی به وجود آمد. با اینکه رفتار ترکیه در قبال مساله قبرس که بعدا منجر به حمله این کشور و اشغال قبرس شمالی شد نگران‌کننده بود، اما آنکارا در نهایت با یک کشور متخاصم همدست نشد و این احساسی است که اکنون سایر اعضای ناتو نسبت به روابط عمیق اردوغان با مسکو دارند.

در طول جنگ سرد، تصور اینکه یکی از اعضای اصلی ناتو با مسکو ارتباط داشته باشد، غیرممکن بود. اما امروزه اردوغان مشخصا هیچ هراسی در مورد پیشبرد این رابطه ندارد، حتی در شرایطی که سایر اعضای ناتو روسیه را تهدید استراتژیک مهمی علیه امنیت خود می‌دانند. جدا از امضای قرارداد تسلیحاتی، سطح همکاری‌های ترکیه و روسیه، به حدی رسیده که دو کشور حتی عملیات مشترکی در سوریه انجام داده‌اند؛ هر چند که نیروهای‌شان در آنجا نیز با یکدیگر درگیر شده‌اند. اما رابطه روزافزون ترکیه با روسیه تنها دلیل تیره و تار شدن روابط آن با غرب نیست. مخالفت اردوغان با موافقتنامه‌های عادی‌سازی روابط کشورهای جهان اسلام با اسراییل و حمایت او از جنبش اسلام‌گرایان تندرو و گروه‌های شبه‌نظامی مختلف در سوریه و لیبی، موجب درگیری او با متحدان پیشینش شده است.

خصومت دیرینه اردوغان با غرب اخیرا موجب اختلافات دیپلماتیک آنکارا و پاریس شده است. او امانوئل مکرون، رییس‌جمهور فرانسه را به دلیل تلاش برای مقابله با اسلام‌گرایی شورش‌طلبانه نیازمند «درمان روانی» دانست. مکرون این تصمیم را پس از وقوع یک‌سری حملات تروریستی الهام گرفته از اسلام‌گرایان تندرو اتخاذ کرده است.  اختلاف بعدی میان ترکیه و دیگر کشورهای اروپایی اصرار آنکارا برای استخراج گاز از آب‌های مورد ادعای قبرس است که در تابستان گذشته منجر به تشدید تنش‌ها میان آنکارا و آتن شد؛ حتی برخی نگران این بودند که مبادا میان نیروی دریایی دو کشور درگیری نظامی به وجود بیاید. اتحادیه اروپا هفته گذشته با وضع تحریم‌هایی علیه چندین مقام و نهاد ترک که گفته می‌شود در عملیات استخراج گاز نقش داشته‌اند به رفتار تحریک‌کننده ترکیه در شرق مدیترانه پاسخ داد. علاوه بر این، احتمال وضع تحریم‌های شدیدتری از سوی دولت جو بایدن که به زودی ریاست کاخ سفید را برعهده می‌گیرد، وجود دارد. خلاصه اینکه ترکیه در مورد بسیاری از موضوعات اصلی با ناتو بی‌گدار به آب زده تا حدی که اکنون در مورد ادامه عضویت آن در این ائتلاف تردید به وجود آمده است.  یکی از عوامل مهمی که هنوز به نفع آنکاراست این است که هیچ سخنی درباره اخراج کشورهای متخلف در منشور ناتو به میان نیامده است. طبق بند 13 پیمان تاسیس ناتو هر کشور می‌تواند داوطلبانه این اتحاد را ترک کند، اما این بند شامل اخراج نمی‌شود. البته ناتو می‌تواند در نتیجه رفتار اردوغان و برای محافظت از منافع دیگر اعضا، اساسنامه خود را اصلاح کرده و شرایط را تغییر دهد. تغییر قوانین عضویت در ناتو به منظور اخراج ترکیه قطعا اقدام مهمی خواهد بود؛ اقدامی که موجب نارضایتی بسیاری از کشورهای اروپایی می‌شود، اما اگر اردوغان به اقدامات تحریک‌آمیز خود ادامه دهد ممکن است کار را به جایی برساند که رهبران ناتو چاره دیگری جز این تصمیم نداشته باشند.

ترجمه: هدیه عابدی
 

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار