صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
یکشنبه، 19 مرداد 1399 - 06:37   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  طریقت خواجگان نقشبندیه و هفت پیر
  آمار صعودی مبتلایان به کرونا در بوسنی
  واکنش ترکیه به توافق دریایی مصر و یونان
  سیاست آمریکا مقابل ایران
  افزایش خرید خانه توسط ایرانی ها در ازمیر
  صربستان از چین موشک‌ خریداری می کند
  محدودیت‌ آمد و شد از رومانی و بلغارستان به ایتالیا
  عکس/ بیسرا تورکوویچ وزیرخارجه بوسنی
  آوردگاه سرنوشت لوکاشنکو
  رقیب بیرانوند در بلژیک اهل کرواسی است
  وقوع انفجاری مهیب و گسترده در بیروت
  عکس/اولین نماینده با حجاب در پارلمان صربستان
  سنگرهای بتونی آلبانی و کلاهبرداریهای پراگ
  تاکید وزیر خارجه بوسنی بر مناسبات با ایران
  افلاطون
- اندازه متن: + -  کد خبر: 33576صفحه نخست » یادداشتشنبه، 4 مرداد 1399 - 15:38
لیبی؛ «منطقه آشکار» منازعات مصر و ترکیه
محمود فاضلی
  

پس از سرنگونی معمر قذافی در لیبی در 2011 به کمک نیروهای ناتو، این کشور عملا صحنه یک جنگ داخلی بین دو بخش شرقی و غربی شد. پس از شش سال جنگ داخلی، با درگیر شدن نیروهای خارجی، این درگیری‌های نظامی به جنگ نیابتی تبدیل شد. ترکیه که از دولت وفاق ملی مورد حمایت سازمان ملل در طرابلس پشتیبانی می‌کند، از پاییز 2019 نیروهای نظامی خود شامل نیروهای مخالف سوریه و ترک را به همراه تجهیزات نظامی در لیبی مستقر کرده است.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از اعتماد، مصر که تا کنون در جنگ داخلی در لیبی یک نقش خنثی داشت اما چندی است سخن از دخالت در لیبی می‌کند و پارلمان هم چراغ سبز به او نشان داده است. انتظار می‌رود این اقدام مصر موجب تشدید تنش در منطقه شود. این موضوع موجب خواهد شد که مصر و ترکیه که از متحدان نزدیک آمریکا هستند، در طرف‌های مقابل یکدیگر قرار گیرند. در حوادث داخلی لیبی، کشورهای مصر، امارات، روسیه، فرانسه و عربستان از نیروهای ژنرال خلیفه حفتر در شرق لیبی حمایت می‌کنند. ترکیه و قطر، دولت وفاق ملی به ریاست فایز السراج را به رسمیت شناخته و با نیروهای نظامی خود در لیبی از این دولت حمایت می‌کنند.

حفتر که در زمان حکومت قذافی دیکتاتور سابق در این کشور به‌عنوان یک نظامی‌بلند پایه خدمت می‌کرد در سال‌های اخیر تقریبا کل شرق لیبی را به تصرف درآورده و می‌رفت تا طرابلس پایتخت این کشور را هم تصرف نماید. اما در اواخر سال گذشته ترکیه به حمایت از دولت به رسمیت شناخته شده از سوی جامعه بین‌المللی به ریاست فیاض السراج برخاست و نیروی نظامی‌به طرابلس اعزام کرد.

دولت وفاق ملی در لیبی اخیرا با حمایت ترکیه پیشروی‌های زیادی داشته و توانسته برخی مناطق را از دست نیروهای حفتر خارج کند. این پیشروی‌ها عامل اصلی نگرانی مصر برای بر هم خوردن توازن نیروها در جنگ لیبی است. نیروهای نظامی السراج به کمک نیروهای نظامی ترکیه پس از متوقف کردن نیروهای حفتر که قصد داشتند طرابلس را به تصرف خود در آورند، عملیات برای بیرون آوردن شرق لیبی از دست حفتر را هم  آغاز نمودند. هدف این نیروها، تسلط بر شهر بندری سیرته (به‌عنوان مناطق مهم نفتی لیبی) و پایگاه هوائی جوفره است.

قاهره این موضوع را خط قرمز خود می‌داند و مدعی است ارتش کشورش می‌تواند وضعیت در لیبی را تغییر دهد. قاهره می‌خواهد دست به عملیات پیشگیرانه زده و مانع از آن شود که  نیروهای السراج وترکیه با تصرف شرق لیبی به مرز 1200 کیلومتری بین مصر و لیبی برسند. مصر هم مانند امارات نگران است لیبی به دست اخوان‌المسلمین و دیگر گروه‌های تندرو اسلامی‌ بیفتد.

اعضای پارلمان لیبی نیز که پس از برگزاری انتخابات در سال 2014  به شرق لیبی فرار کرده بودند و بعدها نیز به ژنرال حفتر پیوستند، درخواست حمایت از ارتش مصر کردند تا امنیت را لیبی و مصر برقرار سازد. نمایندگان مجلس مصر که بیشتر سیاستمداران نزدیک به السیسی هستند، بدون اینکه از لیبی نام بیاورند اعلام کردند که نیروهای مسلح مصر می‌توانند برای مبارزه با «شبه‌نظامیان جنایتکار» و «گروه‌های تروریستی خارجی» در «جبهه غربی» بجنگند که در اصل به معنای دخالت نظامی در لیبی است.

مصر نگران است دولت السراج نتواند قدرت خود در لیبی را محکم سازد و این خطر وجود خواهد داشت که گروه‌های اسلامی، شرق لیبی را ناامن سازند. مرز مصر با لیبی سال‌هاست که صحنه زورآزمائی‌ها از سوی گروه‌های اسلامی افراطی است. علی‌رغم شعارهای تند از سوی قاهره، بسیاری از کارشناسان بر این عقیده اند که مصر اقدام به دخالت نظامی در لیبی نخواهد کرد. برای السیسی فقط این موضوع مطرح است که ترکیه را از پیشروی‌های نظامی‌ بترساند و آنها را مجبور کند تا به پای میز مذاکره بیاید.

بحران کنونی در روابط مصر و ترکیه به سال 2013 باز می‌گردد. پس از برکناری رئیس جمهور محمد مرسی در نتیجه کودتای نظامی و به دست گرفتن قدرت توسط السیسی،اختلافات میان دو طرف شدت گرفت. ترکیه روابط دیپلماتیک خود را با مصر کاهش داد تا نشان دهد که «مشروعیت دولت جدید» را برسمیت نمی‌شناسد. در پاسخ، مقامات مصر سفیر خود را از ترکیه فراخواند.
در نوامبر و دسامبر 2019 امضای تفاهم نامه‌های «منطقه اقتصادی انحصاری» و «امنیت و همکاری‌های نظامی» بین دولت وفاق ملی لیبی و ترکیه که بر منافع سیاسی و اقتصادی همسایگان لیبی اثر می‌گذاشت به یک عامل جدی تنش در روابط قاهره و آنکارا تبدیل شد. این توافق‌نامه جایگاه ترکیه را در نزاع با یونان، قبرس و مصر بر سر ذخایر گاز در منطقه شرقی دریای مدیترانه تقویت می‌کند.

در نتیجه تا اواسط سال 2020 در بین کشورهایی که از رشد نفوذ ترکیه در منطقه ناراضی بودند نوعی «باشگاه ضد ترک» حول محور مصر شکل گرفت. مصر مدعی است از منافع خود در منطقه محافظت می‌کند. البته حوزه‌های تلاقی منافع مصر و ترکیه تنها به لیبی محدود نیست. مناقشه لیبی را می‌توان به یک معنا «منطقه آشکار» منازعات دو کشور تلقی کرد که در آن نبردهای کلیدی نظامی و سیاسی در جریان است. ترکیه صریحا اعلام می کند همچنان از دولت وفاق ملی که دولت قانونی لیبی است، حمایت خواهد کرد و پشتیبانی مصر از حفتر کودتاچی،‌ نشان می‌دهد که آنها در یک مسیر غیرقانونی در حال حرکت هستند. اردوغان  ژنرال حفتر را یک کودتاگر و عملکرد امارات را نیز مانند حرکات دزدان دریائی عنوان می‌کند. به باور ترکیه مجوز پارلمان به السیسی، موجب هراس ترکیه نیست، زیرا آنکارا «بنا بر معاهدات همکاری که با دولت قانونی وفاق دارد، برای حمایت از ثبات لیبی در آن حضور دارد. اعزام نیروهای مصری به لیبی نتایج کاملا معکوسی به همراه خواهد داشت و «ماجراجویی نظامی خطرناکی» برای مصر است.»

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  واکنش ترکیه به توافق دریایی مصر و یونان
  آمار صعودی مبتلایان به کرونا در بوسنی
  طریقت خواجگان نقشبندیه و هفت پیر
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار