صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
سه شنبه، 1 مهر 1399 - 22:59   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  تشدید تدابیر کرونایی در ترکیه
  درخشش سعادت در لیگ والیبال صربستان
  راکیتیچ از تیم ملی کرواسی خداحافظی کرد
  اعلام جرم اردوغان ضد روزنامه دمکراتیکای یونان
  جایزه فرانتس کافکا به میلان کوندرا رسید
  آناتولی: ظریف به استانبول سفر می‌کند
  هنرمندان یونانی علیه محدودیت‌های کرونایی
  انتقاد نخست وزیر مجارستان به دموکرات‌های آمریکا
  موفقیت مستند ایرانی در جشنواره فیلم بوسنی
  کرونا اولویت‌های روسیه را تغییر داد
  بازداشت نماد اعتراضات در بلاروس
  عکس/ بنای یادبود وحدت و برادری در کوزوو
  سه شکل زندگی در نگاه اندیشمند مجارستانی
  کافکا در آینه یونگ
  درخشش شهاب زاهدی در لیگ فوتبال اوکراین
- اندازه متن: + -  کد خبر: 33436صفحه نخست » یادداشتیکشنبه، 10 فروردین 1399 - 21:16
مداخله مستقیم ترکیه در تحولات لیبی
محمود فاضلی
  

پس از سر‌نگون شدن معمر قذافی در سال 2011، در لیبی هرج و مرج مطلق حاکم است. از پنج سال پیش، دو حکومت که‌ رقیب یکدیگرند در این کشور وجود دارند: دولت به رسمیت شناخته شده در سطح بین‌المللی در غرب و دولت مخالف آن در شرق که مرد قدرتمند آن ژنرال خلیفه حفتر است. تلاش وی برای بیرون راندن دولت مورد حمایت بین‌المللی از طرابلس در هفته‌های گذشته با شکست مواجه شده است. دو طرف درگیری مورد حمایت بازیگران غربی هستند. برای کشورهای خارجی در وهله اول نفوذ در شمال آفریقا مهم است و همچنین ذخایر غنی نفت در لیبی. جنگ داخلی لیبی پس از گذشت حدود 10 سال وارد مرحله جدیدی شده است. پس از مداخله مستقیم ترکیه در تحولات لیبی اوضاع به سرعت تغییر یافت. دولت وفاق ملی لیبی با نمایندگی فائز السراج، نخست وزیر این کشور که از سوی سازمان ملل به رسمیت شناخته می‌شود، ظرف مدت کوتاهی از لحاظ نظامی، سیاسی و روانی پیشرفت‌های مهمی داشته است. این روند برای نگرانی حفتر و هوادارنش کافی بود. همه کشورهایی که به موضوع لیبی حساس بودند، به حرکت درآمده‌اند.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از اعتماد، روابط ترکیه - مصر از تابستان سال 2103 پس از سرنگونی محمد مرسی، رئیس جمهور سابق مصر با انجام کودتا از سوی سیسی پرتنش شد. فاصله جغرافیایی عامل مهمی است ‌که مانع از رویارویی دو کشور است. با این حال دو کشور به عنوان طرف‌های یک جنگ همچنان به تنش ادامه می‌دهند. آنها ضمن اشتراک در ائتلاف‌های مختلف، به هرگونه تبلیغات علیه یکدیگر نیز همچنان ادامه دادند. مصر در شرق مدیترانه روابط خود با اسرائیل، یونان و قبرس (یونانی نشین) را بهبود بخشید و در لیبی، در جبهه مقابل ترکیه قرار گرفت. این کشور با استفاده از موقعیت جغرافیایی خود به راحتی به حمایت از حفتر ادامه داد.  

تلاش‌های ترکیه برای نفوذ و حضور بیشتر در لیبی درحالی است که رئیس جمهور مصر عبدالفتاح سیسی اخیرا تهدید کرده که اگر لازم باشد با سربازان خود وارد لیبی خواهد شد، این اقدام ترکیه را به رویارویی تحریک کرده است. منطقه در آستانه یک جنگ جدید قرار گرفته و این جنگ ممکن است لیبی را به یک سوریه دوم تبدیل کند، میدان جنگی بین قدرت‌های خارجی که صدها هزار پناهنده را به اروپا فراری خواهد داد.

دولت وحدت ملی همراه با ترکیه در نظر دارد به شهر بندری «سرت» حمله کند، این شهر به خاطر نزدیکی به پایگاه‌های نفتی، پالایشگاه‌ها و منابع نفت از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است. ناحیه جفره در جنوب شهر سرت نیز یکی از اهداف نیروهای دولت وحدت ملی است. پیروزی در این دو منطقه ممکن است باعث پیروزی دولت وحدت شود. سیسی مدعی است که سرت و جفره «خطوط قرمز» مصر هستند. هرگونه حمله‌ به این مناطق ممکن است باعث حمله نیروهای نظامی مصر به لیبی شود، به همین دلیل دولت وحدت ملی اظهارات سیسی را به عنوان «اعلام جنگ» ارزیابی کرده است. ترکیه نمی‌خواهد در برابر فشار از سوی مصر تسلیم شود. اردوغان رئیس جمهور ترکیه یک توافق‌نامه دریایی با دولت وحدت ملی امضاء کرده است که این توافق‌نامه جایگاه ترکیه را در تنش با یونان، قبرس و مصر بر سر ذخایر گاز در منطقه شرقی دریای مدیترانه تقویت می‌کند. علاوه بر این، اردوغان دشمن سرسخت سیسی است. رئیس جمهور مصر در سال 2014 پس از کودتا علیه محمد مرسی رئیس جمهور وقت به قدرت رسید. مرسی یکی از اعضای مهم اخوان‌المسلمین و متحد ترکیه بود. شواهد نشان می‌دهد عملی کردن این تهدید با خطرات زیادی برای سیسی همراه است. چون بر خلاف ترکیه که از نیروهای انسانی و پهپادها استفاده می‌کند تا نفوذ خود را در لیبی تقویت کند، قاهره احتمالاً مجبور است از سربازان خود برای نبرد در لیبی استفاده کند و در این صورت احتمالا تلفات زیادی خواهد داشت. سیسی احتمالاً امیدوار است که مردمش به خاطر وطن‌پرستی به جنگ در لیبی تن بدهند.

در پشت پرده مواضع سیسی دلائل متعددی وجود دارد. نگرانی اصلی وی امنیت مرزهای مصر است. هیچ کشوری خواستار همسایگی با دولتی که قادر به کنترل مرزهای خود نبوده و در حال فروپاشی است، نیست. این درحالی است که بین مصر و لیبی یک مرز مشترک طولانی که از لحاظ جغرافیایی کنترل آن دشوار است، وجود دارد. این وضعیت با درنظر گرفتن حضور تروریست‌ها و فعالیت‌های هزاران نفر از پناهجویان در منطقه خطری جدی محسوب می‌شود. همچنین حضور مؤثر ترکیه در آینده لیبی و استقرار اخوان المسلمین در سراسر مرز نیز به اندازه کافی سیسی را نگران می‌کند. اگرچه سیسی به حل مشکلات لیبی اولویت می‌دهد، اما درگیری‌ها در شبه جزیره سینا، مسائل اقتصادی، گردشگری فروپاشی شده و مخالفین داخلی وجود دارد که سیسی باید با آن هریک از آنها مقابله کند.

اخیرا پاریس نیز به منتقدین سیاست ترکیه در لیبی پیوسته است. سخنان اخیر ماکرون، رئیس جمهور فرانسه در انتقاد از حمایت ترکیه از دولت مشروع لیبی، مبنی بر اینکه ترکیه در لیبی دست به بازی خطرناکی زده است، خشم ترکیه را درپی داشت. فرانسه مدعی است که ترکیه با نقض تحریم‌های سازمان ملل به طور گسترده اسلحه دولت وحدت ملی را تامین می‌کند. ترکیه اعتقاد دارد فرانسه خواستار بازگشت به دوران استعماری است و این فعالیت‌های  فرانسه است که در این منطقه نگران کننده است. آنکار اعتقاد دارد حمایت از دولت مشروع لیبی که از سوی سازمان ملل به رسمیت شناخته شده، با موافقت مردم لیبی انجام شده است. در هرکجا که یک تجزیه‌گر و یک کودتاگر وجود داشته باشد، فرانسه از آنها حمایت می‌کند. در واقع اقدامات فرانسه نگران کننده است. در سال 2011 فرانسه، لیبی را بمباران کرد. اکنون نیز از یک کودتاگر در لیبی حمایت می‌کند. فرانسه از حفتر، رهبر نیروهای مسلح مستقر در شرق لیبی حمایت می‌کند.

به باور ترکیه در قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل بر لزوم حمایت از دولت فائز السراج یعنی دولت وفاق ملی لیبی و عدم حمایت از تجزیه‌گران و یا کسانی که با این توافق مخالف هستند، تأکید شده است. فرانسه که یکی از پنج عضو دائمی‌شورای امنیت ملی سازمان ملل است، با تصمیمی‌که خود (در شورای امنیت سازمان ملل) اتخاذ کرده است در تضاد است. این فرانسه است که دست به یک بازی خطرناک زده است. ماکرون به جای دخالت در امور کشورهای دیگر بهتر است ابتدا کشور خود را مدیریت کند. این ماکرون است که پا از گلیم خود فرا نهاده و دست به یک بازی خطرناک زده است. ما نیز پیشتر در این زمینه توضیحاتی ارائه دادیم. ماکرون در صدد تلافی واکنش‌ها و مخالفت‌هایی است که در داخل با آن مواجه است، اما متأسفانه تلاش‌هایش نتایج منفی دارد.  

    بین دو کشور ترکیه و لیبی علاوه بر قرارداد دریایی که اخیراً به امضا رسیده است، قبلاً در زمینه‌ انرژی، اقتصاد و زیر ساخت‌ها قراردادها و تفاهم نامه‌های مختلفی به امضا رسیده است. به اعتقاد ترکیه، درسایه تلاش‌های این کشور توازن قدرت در لیبی ایجاد شد. کشورهایی که پیشتر موضع ممتنع داشتند، بتدریج درکنار دولت مشروع لیبی جای می‌گیرند. اما شرایط کنونی تنها منجر به ناخرسندی امارات و فرانسه شده است.

    مشارکت ترکیه در موضوع لیبی البته با مخالفت‌هایی در ترکیه مواجه است. ترکیه درباره واکنش احزاب مخالف به مواضع دولت این کشور در لیبی، معتقد است هر چیزی که آن روز به آنها گفتم امروز تحقق یافت. درگفتگوهای خود با احزاب، درخصوص چگونگی ایجاد توازن قدرت در لیبی، اهمیت حضور ترکیه در آن کشور، حفظ قراردادهای ترکیه با لیبی، اتخاذ تدابیرلازم درقبال حملات احتمالی علیه منافع ترکیه درآن منطقه و نیاز به مجوز مجلس در این راستا و نحوه کمک ترکیه در موضوعات مهمی نظیر روند سیاسی در لیبی، توضیحاتی ارائه داده است.
آنکارا که حضور خود در مدیترانه را بی‌ارتباط با مجموعه تحولات مدیترانه نمی‌داند و مدعی است نادیده گرفتن منافع ترکیه در شرق مدیترانه به طور کلی و معرفی ترکیه به عنوان یک کشور استعمارگر اشتباه و احمقانه است. شرکت‌های ترک در موضوعات مورد نیاز لیبی از جمله در زمینه تولید برق فعالیت داشته و حتی برخی از آنها از گذشته از بیمارستان‌های این کشور طلبکار هستند. چرا باید شرکت‌های ممالکی که در لیبی اهداف استعمارگری دارند، به جای شرکت‌های ترک، در این کشور فعالیت کنند؟ ما با زور به آنجا نمی‌رویم و با زور این پروژه‌ها را نمی‌گیریم. اگر شرکت نفت لیبی و شرکت نفت ترکیه در درون محدوه فلات قاره مشترک واقع در شرق مدیترانه همکاری کنند و مطابق قرارداد به طور مشترک فعالیت‌های لرزه نگاری و حفاری انجام دهند، که به نفع هر دو طرف واقع می‌شود، آیا این استعمارگری خواهد بود؟  این کشور هر وقت خواستار کسب قدرت در شرق مدیترانه می‌شود، ابتدا اسرائیل، سپس یونان، اتحادیه اروپا و آمریکا در مقابل این کشور ایستادگی می‌کنند.

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  سه شکل زندگی در نگاه اندیشمند مجارستانی
  کرونا اولویت‌های روسیه را تغییر داد
  انتقاد نخست وزیر مجارستان به دموکرات‌های آمریکا
  بازداشت نماد اعتراضات در بلاروس
  موفقیت مستند ایرانی در جشنواره فیلم بوسنی
  اعلام جرم اردوغان ضد روزنامه دمکراتیکای یونان
  درخشش سعادت در لیگ والیبال صربستان
  کافکا در آینه یونگ
  عکس/ بنای یادبود وحدت و برادری در کوزوو
  تشدید تدابیر کرونایی در ترکیه
  هنرمندان یونانی علیه محدودیت‌های کرونایی
  آناتولی: ظریف به استانبول سفر می‌کند
  جایزه فرانتس کافکا به میلان کوندرا رسید
  راکیتیچ از تیم ملی کرواسی خداحافظی کرد
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار