صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
سه شنبه، 30 مرداد 1397 - 16:03   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  هفته فیلم صربستان در خانه هنرمندان ایران
  جوکوویچ در اوج؛ چنگ زدن به افتخار در سین‌سیناتی
  بوگومیلیسم آیین بالکان باستان
  رکورد مسابقه تنبلی در مونته نگرو شکسته شد
  بازگشت یونان به بازارهای مالی جهان
  عکس/ دهکده زیبایی در مجارستان
  اسماعیلت را قربانی کن!
  امریکا از شکست عبرت نمی‌گیرد
  پیروزی دیپلماسی یونانی یا عقب‌نشینی ترکیه
  تساوی یاران احمدزاده مقابل پوگون در لهستان
  محدودیت‌های محصورین کاهش یافته است
  عکس/ پیرترین تمساح جهان درگذشت!
  گام‌های قطر برای حمایت از لیر ترکیه
  ستاره آرسنال، در لیگ رومانی لژیونر شد
  حاصل واژگونی اتوبوس در لهستان: سه کشته
- اندازه متن: + -  کد خبر: 29160صفحه نخست » گزارششنبه، 20 مرداد 1397 - 16:18
تاریخ صربستان و معماری بلگراد
سید رضا جعفری
  

راههای زیادی برای مطالعه تاریخ یک کشور وجود دارد . یک گردش ساده  و بازدید از ساختمان های موجود درشهر بلگراد مانند هر کتاب تاریخی میتواند اطلاعات زیادی در خصوص تغییرات سیاسی  فرهنگی و اجتماعی به شما بدهد. هیچ یک  از کتاب ها، عکس ها  ، فیلم ها و نقاشی ها نمی توانند به  اندازه ساختمان ها ، اطلاعات فوری و تاریخی را به شما نشان دهد .

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) نما ی ساختمان ها  توضیح می دهند که چگونه بنیانگذاران آنها می خواستند دیده شوند، طرح های هر طبقه  نشان می دهد که چگونه ساکنان آنها در آن زمان  کار و  زندگی می کردند . همچنین اندازه ،کیفیت مواد و صنایع دستی بکار رفته در ساختمان ها  ، نشانه هایی  از  رونق اقتصادی یا ورشکستگی در آن زمان است .

در حالی که بسیاری فراز و فرود معماری بلگراد را به دو دوره قبل و بعد از جنگ جهانی تقسیم می کنند اما همگی این تغییرات را متاثر از عقاید ایدئولوژیک و افکار سیاسی یوگسلاوی قدیم و صربستان امروزی می دانند  .  بهترین کار این است که یکی از ساختمان های رسمی بلگراد را ببینید، که نشانگرهای اصلی کشور  و  انعکاس هر بازه زمانی و تاثیرات هویتی صربستان یا یوگسلاوی است.

در حالی که بسیاری از شتاب صربستان برای فرار از میراث قدیم عثمانی پس از آنکه در سالهای 1830 تحت اختیار شاهزاده" میلوش  اوبره نویچ" Milos Obrenovic به رسمیت شناخته شد میگویند، ساختمان های آن زمان، حقیقتا نشان دهنده ی سطح بالایی از تداوم حکومت عثمانی است .

کاخ شاهزاده "میلوش"   Milos در Topcider و همسرش Ljubica در شهر ، با مجسمه هایی از زن و مرد همچنین حمام های جداگانه با  فرش ها و مبلمانهایی از چوب تزیین  شده که  این خود  برای نشان دادن رابطه نزدیک خود با سلطان عثمانی در استانبول است .  در حالی که برخی از خانه های کوچکتر با سبک های اروپایی ساخته می شونداز فراز بالای شهر،  در بیشتر بلگراد ،  مناره های عثمانی به وضوح قابل مشاهده هستند . درست زمانی که میلوش توسط سلسله رقیب خانواده کارا جوردجویچ " Karad  jordjevic " سرنگون شد، معماری بلگراد پیرو معماری غرب بود، دقیق تر اینکه هرچه به سمت امپراتوری اتریش- مجار، و اتحاد صربستان علیه عثمانی ها پیش میرویم این رویه پررنگ تر است.اولین نمونه از آن ساختمانی است که اکنون ساختمان ریاست دانشگاه بلگراد است  که توسط یک بازرگان ثروتمند" میسا آناستاسیجویچ"   Misa Anastasijevic ساخته شده است.

این تاجر جاه طلبانه انتظار داشت که دخترش آنگونه که امیدوار بود ازدواج کند تا وارث حاکمیت صربستان باشد، و قصد داشت کاخ مناسبی مطابق طراحی محبوب آن دوره که اکولتیک نام داشت و مبتکر آن معمار چچنی ( جان نوول-Jan Nevole. ) بود برای وی بنا کند.

در حالی که پس از بازگشت آبرنژین ها به قدرت، آرزوهای آناستیایجویچ نقش برآب شد، و صربستان به سمت غرب و جدایی از ترکیه عثمانی تحت رهبری میلوس حرکت نمود . Mihailo  که فردی قدرتمند و  تحصیل کرده بود  به سختی تلاش کرد تا از دوران حکومت  عثمانی در صربستان بیرون آمده  و یک هویت جدید غربی برای خود  ایجاد کند. او پس از سربازی در حکومت  عثمانی در سال 1867 بلگراد را ترک کرد.

 کوچه های باستانی و پیچیده ، جای خود را به ساختمان های جدیدی دادند که  توسط معماران صربی طراحی  و ساخته شده و اغلب  این افراد متولد و تحصیل کرده در امپراتوری اتریش- مجار  بودند  . کلیسای اصلی ارتدوکس بلگراد در سبک باروک اروپای مرکزی تغییر یافت و یک نمایشگاه زیبا در محل دروازه اصلی شهر عثمانی ساخته شد. این روند قویا غربی در جهت ایجاد هویتی بود، که پس از کشتن mihailo  در سال 1868 ادامه یافت . هرچه که صربستان رو به رفاه بیشتر بود ، بیشتر خانه های قدیمی عثمانی جای خود را  به ساختمانهایی که در سبکهای نئو کلاسیک، نئو رنسانس و نئو باروک بودند می داد .

مناره های  مساجد به مناره های مارپیچ و نوک تیز کلیسا و  برج های کاخ سلطنتی قدیمی تبدیل شد، در حالی که صربستان سال 1882 به عنوان کشور  پادشاهی کاملا مستقل ارتقا یافت.در اواخر قرن نوزدهم، زمانی که قدرت عثمانی فرو ریخت و امپراتوری  اتریش-مجار با اشغال بوسنی در سال 1878 حضور خود در بالکان را تشدید کرد،دیگر  وین برای صربستان یک تهدید نبود.

صرب ها  باهوش تر  و تحصیل کرده تر  و  جاه طلبانه تر از هر زمان دیگری می خواستند سبک محلی مشخصی را ایجاد کنند. همانطور که بازگشت به سنت و زیبایی شناسی عثمانی خواست آنها نبود، تمرکز به سمت گذشته خود صرب بیشتر شد. به طور طبیعی،  استفاده از معماری شرقی غیر مجاز بوده  و در آن زمان موجب خشم وین بود. معماری کلیسا در حال  انتقال از نئوباروک به سبک ملی در حال نمایان  بود.   تشدید تنش میان صربستان و امپراتوری اتریش-مجار پس از کودتا علیه سلسله اوبرنوویچ در سال 1903 و همچنین محبوبیت سبک قدیمی در مقایسه با  سبک نوین، سبک ملی جدیدی  را در ساختمان های عمومی در اوایل قرن بیستم شاهد هستیم .ساختمان قدیمی وزارت آموزش و پرورش صربستان در Terazije و ساختمان  تلگراف صرب به جهان نشان داد که به دنبال هویت خودش می باشد . ساختمان های برجسته تلاش می کنند هویت مشترک را شکل دهند. ایجاد پادشاهی صرب ها، کرواتها و اسلوونی ها پس از جنگ جهانی اول به این معنا بود که کشور جدید که قلمرو بسیار بیشتری دارد و حاوی جمعیت های متنوع است، به ساختمان های بزرگتر نیاز دارد تا قدرت خود را به نمایش بگذارد و یک هویت مشترک جدید را به شهروندانش تحمیل کند.

هجوم معماران روسی فراری از رژیم کمونیستی، به سلسله Karadjordjevic  کاراجورجویچ  ثابت می کرد که پادشاهی جدید یک قدرت اروپایی در حال ظهور است.  نیکولای کراسنوف، طراح معروف کاخ های امپراتوری روسیه  در کریمه، به منظور ساخت ساختمان های دولتی در کنار Kneza Milosa و خیابان نانجینا، و همچنین در کاخ سلطنتی جدید در Dedinje، بکار گرفته شد. 

ایوان مستروویچ، مجسمه ساز پرشور و برجسته یوگسلاوی سابق، تعدادی از آثار تاریخی را برای کشور جدید ایجاد کرد که در مقیاس مساوی  برگرفته از دوران کلاسیک و فرهنگ محلی ساخته شده که میتوان در بلگراد  به بنای یادبود  ویکتور در Kalemegdan و مقبره سرباز گمنام  در Avala اشاره نمود .

در نهایت، سبک های ملی و نئو بیزانس قبل از جنگ جهانی اول، فراموش شدنی نبودند، اما در وسعتی کمتر برای ساختار مدارس، مراکز اجتماعی و ساختمان های شهری در سرتاسر کشور، استفاده می شدند، و این به معنای یکپارچگی سبک برای کلیسای "ساوای مقدس"  St Sava بود.

پس از قتل شاه الکساندر در سال 1934، دولت یوگسلاوی با تقویت کنترل حکومت واکنش نشان داد و زیبایی شناسی حتی بیشتراز قبل به استبدادی  تبدیل شد. خطوط خیره کننده (براق) و سرد اداره  پست اصلی بلگراد توسط ساختمان مجلس و همچنین مقر انحصاری صادرات یوگسلاوی در Obilicev Venac نشان دهنده یکپارچگی و قدرت بود، همانطوری که کشور در هرج و مرج فرو می رود . یوگسلاوی جدید تصویر بین المللی خود را شکل میداد.پس از اینکه یوگسلاوی به دست  کمونیست ها افتاد ، تصویر جدیدی از کشور برای نشان دادن وفاداری خود  به استالین و بلوک شوروی سابق  مورد نیاز بود.

همانطور که بلگراد به عنوان مرکز اداره اطلاعات کمونیست انتخاب شد، یک ساختمان قهوه ای خاکستری ساخته شد تا به عنوان دفتر مرکزی آن، نزدیک گورستان سربازان ارتش سرخ، و مجسمه های سوسیالیست-رئالیست بکار گرفته شد  . با این حال، زمانی که در سال 1948،" تیتو"  بعد از استالین بازگشت ، سبک جدیدی برای نشان دادن نقش یوگسلاوی، شکل گرفت. یوگسلاوی به جای اینکه تنها به شرق نگاه کند، سبک بین المللی Le Corbusier و van der Rohe را در بازسازی خود از ویرانه های جنگ جهانی دوم، بکار  گرفت.

سبک و سیاق  این کشور به سرعت در حال صنعتی شدن بود و این کشور همچنان نیاز به پویایی داشت، که بیشتر در ساختمان شورای اجرایی فدرال منعکس شد. میل جهانی شدن این کشور در طول در  جنگ جهانی دوم ، مبارزه برای کسب هویت خویش را ادامه داد  .به جای مجسمه هایی که به معنای واقعی کلمه رنج و نزاع را نشان می دادند، ترکیبات انتزاعی اما شاعرانه استفاده شد که آنها را بی انتها و خیره کننده ساخته بود.

بیشتر منتقدان بدبینانه ادعا می کنند که حرکت رو به انتزاع انجام شده، برای تفسیر دشوارتر شده و بنابراین واقعیت ناراحت کننده را باید کنار گذاشت که تمام یوگسلاوی سوسیالیستی در طول جنگ به تنهایی در یک طرف قرار گرفته بود. وقتی آگاهانه به کشور های جهان و کشورهای عضو عدم تعهد نگاه می کنیم آنچه بدیهی است شکوفایی معماری یوگسلاوی سوسیالیستی که بسیار بزرگ به چشم می آید ، ساختمان های برجسته شاعرانه مانند Genex Towerو Rudo Buildings، و همچنین موزه هنرهای معاصر و 25 مرکز ورزشی برتر در Dorcol.
با گذشت زمان و مرگ "مارشال تیتو "، بحران بدهی در دهه 1980 ، افزایش ناسیونالیسم ، جنبش های جدایی طلب  ، این دوره از معماری بلگراد به پایان رسید و جایگزین آن مخلوطی از سبک های مدرن شد.

 بحران های دهه 1990 و 2000 در معماری بلگراد نیز به چشم می خورد. طرح های خصوصی سازی شده و زشت شروع به جهش و هجوم به  ساختمان های بلگراد کردند، بزرگترین پروژه معماری امروزه  در بلگراد در طرح های گوناگون ، ارزان و خارج از ضوابط و اصول مشخص  و در جهت منافع افراد خاص  و خوش شانس در وسط بلگراد ساخته می شوند .

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  پیروزی دیپلماسی یونانی یا عقب‌نشینی ترکیه
  برنامه نجات یونان به سرانجام رسید
  گام‌های قطر برای حمایت از لیر ترکیه
  تیراندازی به سمت سفارت آمریکا در ترکیه
  زندگی سیاسی تروتسکی
  اعزام بوکسور گلستانی به مسابقات مجارستان
  حاصل واژگونی اتوبوس در لهستان: سه کشته
  عکس/ پیرترین تمساح جهان درگذشت!
  ستاره آرسنال، در لیگ رومانی لژیونر شد
  امریکا از شکست عبرت نمی‌گیرد
  عکس/ دهکده زیبایی در مجارستان
  رکورد مسابقه تنبلی در مونته نگرو شکسته شد
  هفته فیلم صربستان در خانه هنرمندان ایران
  اسماعیلت را قربانی کن!
  بازگشت یونان به بازارهای مالی جهان
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار