صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
یکشنبه، 29 مهر 1397 - 12:00   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  استقبال نخست وزیر یونان از رای مجلس مقدونیه
  سازمان ملل از کوزوو خارج می شود؟
  فیلم کوتاهی از ایران به جشنواره تیرانا راه یافت
  ادبیات بلاروس در لهستان، اوکراین و لتونی
  Bakan Çavuşoğlu Kosova'da
  افتتاح مرکز اسلامی بوسنی در همیلتون کانادا
  انتخاب سفیر جدید ایران در آنکارا
  ایران بر گسترش روابط با اوکراین تاکید کرد
  آغاز مسابقات جهانی کشتی آزاد در بوداپست
  از هر ۴ اروپایی یک نفر در معرض فقر است
  مجلس مقدونیه با تغییر نام کشور موافقت کرد
  عربستان به قتل جمال خاشقجی اعتراف کرد
  عکس/قلعه ایوان مقدس در دوبرونیک کرواسی
  عکس/ دیدارمقامات ترکیه و آلبانی
  رونمایی کتاب "من بلاروس را اینگونه می بینم"
- اندازه متن: + -  کد خبر: 29145صفحه نخست » گزارشجمعه، 19 مرداد 1397 - 19:12
سه دهه چالش آتن و اسکوپیه
محسن لهراسبی
  

مقدونیه اززمان استقلال از یوگسلاوی (۱۹۹۱) نام جمهوری مقدونیه یوگسلاوی رابرای خودبرگزید، اما یونان به دلیل نگرانی از ادعای ارضی همسایه جدید، از به رسمیت شناختن این کشور نوظهور خودداری می‌کرد. آتن بیش از ربع قرن گذشته مانع از عضویت مقدونیه درپیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و اتحادیه اروپا شد. بخشی از مناطق شمالی یونان، مقدونیه نام دارد و تسالونیکی دومین شهر شمالی یونان در این منطقه قرار دارد.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) بسیاری از شهروندان و سیاستمداران یونان نسبت به مقدونیه نظر مساعدی ندارند و این کشور را بخشی از تمدن، فرهنگ و قلمرو تاریخی خود می‌دانند. پس از آخرین نشست نمایندگان اسکوپیه و آتن در نیویورک، پنج پیشنهاد برای نام جدید مقدونیه؛ جمهوری جدید مقدونیه، جمهوری مقدونیه شمالی، جمهوری مقدونیه بالایی، جمهوری مقدونیه واردار و جمهوری مقدونیه باحضورنمایندگان اسکوپیه و آتن و سازمان ملل ارائه شد. مشکلات با یونان روی نام مقدونیه ازمسایل مهمی که دولت اسکوپیه با آن مواجه بوده است؛ مقدونی از 1991 با یونان سرنام جمهوری مقدونیه اختلاف دارد. یونان به دلیل اینکه مقدونیه‌ قدیم بخش بزرگی از خاک یونان را شامل می‌شد، نگران این مساله است که دولت مقدونیه بعدها ادعایی درباره این بخش از یونان مطرح کند و خواهان تغییر نام جمهوری مقدونیه است. پیش‌تر زوران زائف «Zoran Zaev» نخست وزیر مقدونیه گفت، اسکوپیه و آتن فرصت مناسبی دارند تا اختلاف سر نام مقدونیه را تا ژوییه 2018 حل کنند. یونان و مقدونیه از سوی اتحادیه اروپا زیرفشار بودند تا راه‌حلی برای خروج از این بن‌بست بیابند.

کشورهای غربی عضویت کشورهای این منطقه را به اتحادیه اروپا و ناتو، راه‌حلی برای پایان دادن به بی‌ثباتی۲۰ ساله ناشی از جنگ‌های دهه نود می‌دانند. ۸ سپتامبر ۱۹۹۱مردم مقدونیه با انجام همه‌پرسی ۷۴ ٪ موافق مقدونیه به‌عنوان یک کشور مستقل از یوگسلاوی جداشد. کیرو گلیگروف اولین رییس‌جمهور مقدونیه کمی پیش از همه‌پرسی انتخاب شد. دولت یوگسلاوی با این موضوع موافقت کرد و مقدونیه را از ارتش خود کامل تخلیه کرد و بخاطر صلح‌آمیز بودن این جدایی راه‌های ارتباطی (راه‌آهن و راه‌های زمینی) بین دوکشور قطع نشد و بعد از مدتی دولت یوگسلاوی تعدادی از نیروهای خود را برای مشخص کردن مرز دو کشور به مقدونیه فرستاد. براساس توافق مرز دو کشور از استان کوزوو تعیین شد. یونان درخواست تغییر نام مقدونیه را داد و به جمهوری یوگسلاویایی مقدونیه تغییر یافت. ولی ۱۹۹۵ که مقدونیه پرچم کشور خود را تغییر داد خواستار مذاکره با یونان برای حل مساله نام مقدونیه شد. با کشته شدن رییس‌جمهور مقدونیه در بمب ‌گذاری، این مذاکرات به جایی نرسید. مناقشه میان اسکوپیه و آتن به دوران استقلال ۱۹۹۱ مقدونیه از یوگسلاوی باز می‌گردد و همین امر موجب تنش و مسموم شدن روابط شد. از ابتدا یونان با نام «مقدونیه» مخالف بود. یونانی‌ها از مصادره تاریخی نگرانند زیرا دو طرف مدعی اند، اسکندرمقدونی متعلق به آنهاست و نام مقدونیه به منطقه گسترده‌تری اشاره دارد. آتن و اتحادیه اروپا این کشور رابه نام، جمهوری مقدونیه یوگسلاوی سابق (FYROM) می‌شناسند و با همین نام در سازمان ملل عضو شد. اسکوپیه مدت‌ها اصرار داشت، تعیین این نام موقت است اما زوران زائف نخست‌وزیر جدید حزب سوسیال دموکراتیک موضع خود را نرم‌تر کرد و از ناسیونالیست ها فاصله گرفت. زائف در سفری به مقر ناتو در بروکسل گفت: ما با FYROM می‌توانیم عضوی از ناتو شویم. آتن به عنوان عضو ناتو و اتحادیه اروپا تلاش‌های مقدونیه برای عضویت در این نهادها را وتو می‌کند، اما جدول زمانی برای دیدارهای دوجانبه برای حل این مناقشه اکنون تنظیم شده ‌است. یونانی‌ها نام اسکوپیه پایتخت مقدونیه را برای کشور همسایه خود بکار می برند.

ائتلاف زائو باید بیش از دو سوم از ۱۲۰ کرسی پارلمان را به خود اختصاص دهد تا بتواند تغییر در قانون اساسی ایجاد کند. هریستیان میکوسکی رهبر حزب «VMRO-DPNE» بعداز دیدار با نخست¬وزیر (۲۰ می) اعلام کرد؛ مخالف تغییر نام «جمهوری مقدونیه ایلیندسکا» است. برای شهروندان مقدونیه، ایلیندسکا یا دوم اوت، تاریخی سمبلیک است. سال ۱۹۰۳ دراین روز اهالی مقدونیه علیه عثمانی شورش کردند. سال ۱۹۴۴ در این روز پایه‌های استقلال مقدونیه از یوگسلاوی سابق گذاشته شد. در گذشته تماس ها و دیدارهای دوجانبه میان مقامات دوکشور با نظارت متیونیمتز میانجی سازمان ملل در این پرونده بی نتیجه بود. میانجیگر سازمان ملل به خبرنگاران گفت؛ نتیجه مذاکرات نیکوس کوتزیاس وزیر خارجه یونان و نیکولادیمیتروف همتای ‌او به طرز قابل توجهی خوب بود. زائف نخست وزیر مقدونیه در این راستا  26 می 2018 اعلام کرد؛ برای تغییر نام این کشور به منظور پایان دادن به نزاعی چند ساله با یونان آماده است تا راه را برای ورود این کشور کوچک بالکان به اتحادیه اروپا و ناتو هموار کند. زائف «جمهوری مقدونیه ایلیندسکا» را نامی مورد قبول برای هر دو طرف دانست. ایلیندسکا به معنی «روز الیاس پیامبر» که به شورشی در 1903 علیه ترکان عثمانی مربوط است. نخست وزیر مقدونیه دنبال استفاده از نامی برای کشور که به نوعی تقابل با ترکیه است و کوشیده از تنش میان ترکیه و یونان برای حل اختلاف سرنام مقدونیه استفاده کند. اما پیشنهاد نخست وزیر یونان واکنش منفی در یونان به دنبال داشت. رهبران اپوزیسیون، رییس جمهوری یونان در نشستی با حضور سیپراس نخست وزیر این کشور نام «مقدونیه ایلیندسکا» را غیر قابل قبول دانستند.

درنتیجه رایزنی متیونیمتز «Matthew Nimetz» نماینده ویژه سازمان ملل نشست سران کشورهای بالکان غربی و اتحادیه اروپا در صوفیه برگزار شد. سیپراس و زائف نخست وزیران یونان و مقدنیه در حاشیه این نشست دیدار کردند که محور اصلی مذاکره (17می) راهی برای برون رفت از تنش بین دو طرف بود. هدف مذاکرات  نیکوس کوتزیاس «Nikos Kotzias» وزیر خارجه یونان و نیکولا دیمیتروف «Nikola Dimitrov» وزیر خارجه مقدونیه، تعیین دستور کار مذاکرات سیپراس و زائف بود. از 1994 متیو نیمتز دیپلمات آمریکایی نماینده ویژه سازمان ملل برای حل اختلاف دو کشور انتخاب شد. اما نیمتز در 24 سال گذشته نتوانست به دلیل انعطاف ناپذیری دوطرف گامی برای حل  اختلاف آنها بردارد. یونان با توجه به عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو راه¬های ورود مقدونیه به این دو پیمان را بسته بود. تغییر رویکرد اتحادیه اروپا به کشورهای بحران¬خیز بالکان و تلاش برای هموارکردن مسیر عضویت آنها دراتحادیه باعث شد، مذاکرات بین مقدونیه و یونان با جدیت بیشتری پیگیری شود. دو ماه گذشته فدریکاموگرینی رییس سیاست¬خارجی اتحادیه اروپا، ژان کلودیونکر رییس کمیسیون اروپا و دونالد تاسک رییس شورای اروپا از کشورهای بالکان غربی دیدار داشتند و از ضرورت حل اختلافات پیش شرطی برای هموار شدن مسیرعضویت در اتحادیه اروپا سخن گفتند. سیاست انعطاف پذیر زائف نخست وزیر سوسیالیست مقدونیه برای حل اختلافات با یونان را نباید نادیده انگاشت. وی از سوی جریان¬های راست و ملی گرا زیرفشار بود و او را به خیانت به قانون اساسی، میراث و تاریخ مقدونیه برای تغییر نام کشور متهم می کنند. از سوی دیگر مقدونیه از لحاظ اقتصادی وضع بدی دارد و فقیرترین کشور اروپا است.

تمام جریان های سیاسی مقدونیه عضویت در اتحادیه اروپا را تنها مسیرپیشرفت اقتصادی و جلب کمک های مالی و بهبود وضع  اقتصادی می دانند. نخست وزیر مقدونیه از این انگیزه استفاده و برگزاری همه پرسی اصلاح قانون اساسی و تغییر نام کشور و عضویت در اتحادیه اروپا را طرح کرد. یونان و مقدونیه سال 2018 را فرصتی برای حل اختلافات می دانستند. به اعتقاد متیونیمتز از سازمان ملل دیدار سران مقدنیه و یونان در صوفیه از این جهت دیداری مهم ارزیابی شد. پس مدت ها گفتگوهای دو کشور برای حل این مناقشه به نتیجه رسید. زیرا این رویداد می تواند زمینه را برای پیوستن مقدونیه به اتحادیه اروپا و پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) هموار سازد. بسیاری از رسانه های یونان و مقدونیه اعلام کردند که نامی که دو کشور روی آن توافق کردند؛ «جمهوری مقدونیه شمالی» است. مذاکرات دو کشور پس از روی کار آمدن زوران زائف به طور جدیتری دنبال شد. وی از حزب سوسیال دموکرات به جای نیکولا گروئفسکی به نخست وزیری منصوب و از همان ابتدا قول داد تلاش خواهد کرد به سرعت مقدونیه را به عضویت اتحادیه اروپا و پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) در آورد. زائف ژوئن 2017 در دیدار با مقامات اروپایی از جمله دونالد توسک رییس شورای اروپایی، خواست کشورش به ناتو و اتحادیه اروپا بپیوندد.

وی در بروکسل به خبرنگاران گفت: «ما خواستار پیوستن هرچه سریعتر مقدونیه به اتحادیه اروپا هستیم.» بااین وجود مشکل اصلی مقدونیه برای ورود به اتحادیه اروپا نام این کشور است. دولت یونان که از سال ۸۶ عضو اتحادیه شده، می¬گوید نام مقدونیه را برسمیت نمی شناسد. مقدونیه یکی از پاره های یوگسلاوی که با سقوط دیوار برلین مستقل شد. کمیسر اروپایی در بخش الحاق گفت: پس از سال ها بحران سیاسی، مقدونیه موفق شده به ثبات نسبی برسد. اما هنوز کارهای زیادی مانده تا این کشور بتواند در راه اروپایی شدن کامل قرار گیرد. اتحادیه اروپایی سال های اخیر کمک های زیادی به مقدونیه کرده تا اصلاحات اساسی انجام شود. سیپراس نخست وزیریونان نتایج مذاکرات خود با زائف رابه اطلاع «پروکوپه پاولوپولوس» رئیس جمهور یونان رساند و گفت: همسایه کوچک ما (مقدونیه) ازاین پس نامی خواهدداشت که یک مرجع جغرافیایی درآن لحاظ شده است.

توافق تغییر نام مقدونیه
نیکوس کوتزیاس و  نیکولادیمیتروف وزرای خارجه یونان و مقدونیه در جزیره پرسپا مرز دوکشور این توافق را با حضور نخست ‌وزیران دو کشور (17ژوئن2018-17خرداد97)، متئو نیمیتز نماینده سازمان ملل و فدریکاموگرینی نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امنیتی و شماری ازمقامات اروپایی امضاشد و قراراست شش ماه دیگر اجرایی و درنتیجه آتن ازمخالفت خود با پیوستن اسکوپیه به اتحادیه اروپا و ناتو دست بردارد. درحالی که توافق تغییر نام برای تایید نهایی ابتدا به تصویب پارلمان مقدونیه برسد و در یک همه پرسی مردم بدان رای مثبت دهند تا در قانون اساسی ثبت شود و پس از آن پارلمان یونان آن را تصویب کند، آتن تاکید کرده؛ اسکوپیه در توافق متعهد شده از هر گونه مالکیت بر میراث کهن مقدونیه به عنوان مهدامپراتوری «اسکندربزرگ» مایه افتخار یونانی ها دست بردارد. مقدونیه با هدف پایان دادن به تنش های بوجود آمده با تغییر نام موافقت کرد و آن را به «جمهوری مقدونیه شمالی» تغییر داد. پیشتر پارلمان یونان با رای عدم اعتماد به سیپراس نخست‌وزیر یونان موافقت نکرده بود. از این پس «جمهوری مقدونیه شمالی» «North Macedonia» (Severna Makedonija) خوانده می شود و براساس این توافق، «جمهوری مقدونیه یوگسلاوی سابق» به «جمهوری مقدونیه شمالی» در سازمان ملل تغییر می کند و زبان کشور مقدونیایی و مردم آن مقدونیایی‌ها (شهروندان جمهوری مقدونیه شمالی) شناخته می‌شوند. دو کشور توافق کردند؛ عنوان جدید درعرصه بین‌المللی و هم در روابط دوجانبه مورد استفاده قرارگیرد و 140 کشوری که عنوان مقدونیه را پیشتر به رسمیت شناخته بودند، نام مقدونیه شمالی به‌کار گیرند. توافق دو دولت برای تغییر نام باید به تصویب پارلمان‌های یونان و مقدونیه برسد و مقدونیه کنونی باید قانون اساسی خود را برای اجرایی کردن، اصلاح کند.

مخالف ها و موافق های تغییر نام مقدونیه
انتشار گزارش جدید کمیسیون اروپا درباره کشورهای بالکان غربی و تغییر رویکرد به این منطقه و پذیرش سریعتر کشورهای بحران¬خیز بالکان موجب تحرکات جدیدی در این منطقه شده است. محور همه این سفرها لزوم هرچه سریع‌تر آغاز مذاکرات عضویت در اتحادیه اروپا  بوده است. این تحرکات موجب شد، یونان برای حل اختلاف با مقدونیه زیرفشار برای نشان دادن انعطاف لازم بر سر تغییر نام مقدونیه قرار دارد. دولت های دو کشور با برگزاری چندین دور مذاکرات و ارائه پیشنهاداتی برای تغییر نام مقدونیه نشان دادند که اراده لازم را برای حل اختلاف دارند اما این مخالفین در هردو کشور تغییر نام مقدونیه هستندکه مذاکرات دولت هایشان را برای حل این اختلاف به چالش کشیده اند. مخالفین مخالفان در یونان معتقدندکه هر نام پیشنهادی نمی¬بایست نام مقدونیه در آن باشد. یکی از نام های پیشنهادی مقدونیه شمالی و درواقع سیپراس در این توافق، امتیازات فراوانی به مقدونیه داده است.. این اقدام به دنبال اختلاف در زمینه تغییر نام در پی درخواست حزب اصلی مخالف «دموکراسی نوین» برگزار شد، اما با آرای 153 برابر 127 رد شد. چنین اقدامی زمینه را برای امضای توافق مساعد کرد. سیپراس و زائف همتای خود توافق کرده‌اند تا نام مقدونیه به جمهوری شمالی مقدونیه تغییرنام دهد، هدف این که نام مقدونیه بانام یکی از استان‌های یونان تفاوت داشته باشد. دیروزمعترضان، تظاهرات گسترده‌ای برگزار کردندکه به درگیری بانیروهای پلیس منتهی شد. در آتن رهبران اپوزیسیون و رییس جمهور، در نشستی باحضور سیپراس نام مقدونیه ایلیندسکا را غیرقابل قبول دانستند زیرا به گفته دیمیتریس کوتسومباس رهبر حزب کمونیست یونان، این نام نه جغرافیایی و نه تاریخی است و باتوافقی که در مذاکرات دو دهه با میانجی‌گری سازمان ملل صورت گرفته، تضاد دارد.

حزب اصلی مخالف دولت مقدونیه (۲۰می 2018) اعلام کرد، مخالف تغییر نام به «جمهوری مقدونیه ایلیندسکا» است. این اعلام مخالفت، چشم‌انداز حل و فصل اختلاف چند ده‌ ساله با یونان را مخدوش می‌کند. زوران زائِو، نخست وزیر مقدونیه و سیپراس همتای یونانی، در حاشیه نشست بالکان غربی اتحادیه اروپا، بر سر تغییر نام این کشور بحث و هم‌اندیشی کردند. اما زائو برای تغییر نام احتیاج به حمایت حزب مخالف دولت مقدونیه (VMRO-DPNE) داشت. سیپراس تلاش کرد تا حمایت سیاسی لازم را در یونان برای تغییر نام مقدونیه جلب کند. «دیمیتریس کوتسومباس» رهبرحزب کمونیست دراین باره گفت: این نام نه جغرافیایی است و نه تاریخی و با توافقی که در مذاکرات دو دهه‌ای با میانجی‌گری سازمان ملل صورت گرفته، تضاد دارد. دولت یونان در پایان این نشست در بیانیه ای اعلام کرد، مقدونیه بدون استفاده از این نام پیشنهادی در امور داخلی و اتخاذ آن تنها برای کاربردهای بین‌المللی نمی‌تواند نام کشور خودرا تغییردهد و این قابل پذیرش نیست. در واقع زوران زائف دنبال این بوده، با قراردادن پسوندی به نام مقدونیه برای ثبت در سازمان ملل و نهادهای بین¬المللی هم به خواسته یونان عمل کرده باشد و هم خواسته ملی¬گرایان دست راستی مقدونیه برای حفظ نام تاریخی مقدونیه رامورد توجه قراردهد. اما دولت یونان از این سیاست نخست وزیر مقدونیه آگاه بود. به همین دلیل با پیشنهاد نخست وزیر مقدونیه برای تغییر نام کشورش به «مقدونیه ایلیندسکا» مخالفت کرد. دولت یونان خواستار نامی متفاوت از استان شمالی یونان هم مرز با مقدونیه بنام مقدونیه است. در مقابل ملی¬گرایان مقدونیه این نام را نشانه هویت سیاسی و تاریخی خود می دانند و بر حفط این نام تاکید دارند. در این میان زوران زائف به دنبال آن بودکه از میان دو دیدگاه راهی برای جلب رضایت دو طرف به دست آورد و آن را به همه پرسی بگذارد تا حداقل از این طریق ملی گرایان مخالف را به حاشیه رانده و با طرح پیوند عضویت در اتحادیه اروپا با تغییر نام کشور حمایت عمومی را جلب کند. نخست وزیر مقدونیه در نخستین ابتکار برای تغییر نام کشور در این چارچوب با ناکامی از سوی هر دو طرف هم یونان و هم ملی گرایان دست راستی مقدونیه مواجه شد. در مقدونیه مخالفین مذاکرات معتقدند این نام هویت آنها است و نباید تغییر کند. در چنین فضایی زائف نخست وزیر مقدونیه پیشنهاد برگزاری همزمان دو همه پرسی یکی تغییر قانون اساسی برای تغییر نام کشور و عضویت اتحادیه اروپا را داد. این پیشنهاد با این هدف ارائه شدکه به مردم مقدونیه اعلام کند راه ورود به اتحادیه اروپا با تغییر نام کشور می¬گذرد.
 
فیلیپ دوم در شهر تسالونیک واقع درشمال یونان باعنوان پایتخت مقدونیه حکومت می¬کرد و بعد از مرگ (۳۲۶پ.م) اسکندر فرزند وی قدرت را بدست گرفت و به شهرهای یونان که در قالب ۱۰ کشور دموکراتیک اداره می شدند، حمله کرد. پس از تصرف شهر دولت و در نهایت تصرف آتن، شهروندان آن ها را متحد و سپس به سوی آسیا روی آورد و با هجوم به این منطقه تعدادی از کشورها رابه اشغال درآورد. پس از حملات ناتو به رهبری آمریکا به یوگسلاوی (۱۹۹۰م) و تجزیه این کشور، مقدونیه اعلام استقلال کرد. از آن زمان اختلافات آتن و اسکوپیه روی نام این کشور آغاز شد و شورای امنیت سازمان ملل این کشور را باعنوان «مقدونیه یوگسلاوی سابق» به رسمیت شناخت و از آتن و اسکوپیه خواست اختلافات خودرا از طریق مذاکره حل و فصل کنند. آمریکا در دوره دوم ریاست جمهور بوش پسر، اولین کشوری بود که مقدونیه یوگسلاوی سابق را بانام مقدونیه به رسمیت شناخت و بعداز آن کشورها، به رسمیت شناختند، ولی آتن همیشه با استفاده از مقدونیه در ترکیب نام مخالفت و این کشور را به رسمیت نمی شناخت. اختلاف آتن و اسکوپیه بر سر نام تا به امروز ادامه داشت و یونان چندین بار با عضویت مقدونیه در ناتو و اتحادیه اروپا، مخالفت کرد.

هزاران نفر از مردم شهر تسالونیکی شمال یونان با برگزاری تظاهرات از جمهوری مقدونیه خواستند تا نام کشورش را تغییر دهد. تظاهرکنندگان یونانی با سردادن شعارهایی، مقدونیه را نام یکی از استان های یونان دانستند و اعلام کردند؛ این کشور نمی تواند از این نام استفاده کند. این تظاهرات درحالی برگزار می شود که زائف نخست وزیر مقدونیه 19 ژانویه 2018 با بیان اینکه خواهان توافقی ملی برای تغییر نام کشورش است، گفته بود: در صورت یافتن راه حل برای تغییر نام مقدونیه، آن را با برگزاری همه‌پرسی مورد تایید قرار خواهد داد. در پی توافقی تاریخی بین یونان و مقدونیه برای پایان دادن به مناقشه سه دهه بر سر یک اسم، معترضان یونانی با پلیس ضد شورش درگیر شدند. پلیس با شلیک گاز اشک آور، معترضان را عقب راند. معترضان، که پرچم های یونان را در دست داشتند، قصد داشتند به مراسم امضای موافقتنامه در سواحل دریاچه پرسپا نزدیک شوند ولی پلیس آنها را نزدیک روستای کوچک پیسودری در چند کیلومتری مراسم محاصره کرد. یک گروه پلیس ضدشورش جاده روستایی منتهی به دریاچه را مسدودو دیگر ماموران از روی دامنه کوه، نارنجک صوتی و گاز اشک آور به سوی مردم پرتاب کردند. مقامات اعلام کردند حدود 500 نفر در این اعتراضات شرکت کردند. یک معترض اعلام کرد: «ما برای سرزمین پدرانمان مبارزه می کنیم. ما عقب نشینی نمی کنیم». در حالی که این اعتراضات در جریان بود، وزرای خارجه یونان و مقدونیه یک موافقتنامه اولیه برای تغییر نام مقدونیه امضا کردند. اتحادیه اروپا، سازمان ملل و ناتو از این اقدام استقبال کردند. از سال 1991، یونان به نام مقدونیه اعتراض داشته، زیرا استانی شمالی به همین نام مهد امپراطوری اسکندر مقدونی بود.

نگاهی به پیشینه مقدونیه:
مَقدونیه در جنوب شرقی اروپا و شمال یونان، پایتخت آن اسکوپیه و از شهرهای مهم دیگر آن شهر اوهرید، بیتولا و استروگا است. مقدونیه با بیش از ۲ میلیون جمعیت و مساحت ۲۵ هزار و ۷۱۳ کیلومتر مربع در شبه جزیره بالکان در جنوب شرقی اروپا در همسایگی آلبانی، بلغارستان، یونان و صربستان قرار دارد و برآمده از یوگسلاوی سابق که با مشکلات اقتصادی فراوانی روبروست. از آنجا که یک چهارم جمعیت آن بیکار هستند، اسکوپیه تلاش کرده با عضویت در اتحادیه اروپا، تاحدودی برمشکلات فایق آید. آثاری از وجود انسان در دوران پارینه سنگی در این سرزمین کشف شده که قدمت آن را تا 9هزارسال می¬دانند. از میانه دوره نوسنگی هم آثاری از سفالینه های سرخ و سفال‌گری در بخش غربی مقدونیه کشف شده است. از هزاره¬ها و دوره های پارینه سنگی و نوسنگی که بگذریم به مقدونیه باستان می رسیم که پادشاهی مقدونیه گسترش یافت و تاریخ مقدونیه وارد مرحله دیگری شد. دوره باستان سرزمین مقدونیه شامل بخش هایی مثل ایلیریا و تراکیه بود و در آن دوران با این موقعیت جغرافیایی شناخته می¬شد. درهمین دوره پادشاهانی چون مقدونیه، پلاگونیا، پیئونیا، داردانیا و سایر مستعمره¬های جنوبی یونانی هم در این منطقه بودند. اما پیش از اینکه مقدونیه باستان به عنوان یک سرزمین شناخته شود، بریگزها بخش¬هایی از نواحی جنوب مقدونیه را در اشغال خود داشتند. حال اینکه قسمت غرب در تصرف قبایل ایلیریان و ساکنان مقدونی  بود. جنگ و درگیری مقدونی‌ها و ایلیری هاپیوسته وجود داشت و تاریخ نگاران بر این باورند؛ بریگزها، مقدونی ها را در این جنگ ها یاری می کردند. دوره یونان باستان مرزهای پایونیا شامل تمام دره رودخانه واردار و نواحی پیرامون آن در شمال یونان و قسمتی از مقدونیه امروزی و ناحیه کوچکی از غرب بلغارستان بود. پادشاهی مقدونیه ۵۰۰ پ.م پایه گذاری شد و بستر پادشاهی در دامنه‌های جنوبی کوه المپ در مقدونیه بودکه به رودخانه هالیکمون راه داشت. سده ششم و پنجم پ.م مقدونیه پادشاهی مستقل داشت که برخلاف آتن و اسپارت یونان، همپیمان هخامنشیان بود. این اتحاد به اندازه‌ای بود که اسکندر، نقش سفیر ایران را در یونان ایفا می‌کرد. سده چهارم پ.م فیلیپ مقدونی مقدونیه شمال یونان را زیر سلطه گرفت و با تاسیس یک ارتش نیرومند و آوردن فیلسوفان بزرگی چون ارسطو به آنجا، کشوری به پایتختی پلا را تشکیل داد.

دولت مقتدر و جهانگشای هخامنشیان جنگ¬های زیادی با پادشاهی مقدونی داشت و تلاش زیادی برای تصرف این سرزمین کرد ولی بعد از نبرد سرنوشت ساز پلاته، مقدونی‌ها به آزادی کامل دست یافتند. فیلیپ دوم و اسکندر مقدونی با زور و اعمال قدرت قلمرو خودرا توسعه دادند. اسکندر جهانگشا در مدت کم عمرش با فتح خاورمیانه و نابودی امپراتوری بزرگ هخامنشی تلاش زیادی کرد تا در سرزمین های تصرفی، تاثیرات عمیقی در همه ابعاد بگذارد اما این تلاش چندان به ثمر نرسید اردشیر سوم هخامنشی با هوشمندی و اقدام به موقع توسعه طلبی و زیاده خواهی فلیپ رامتوقف کرد و مانع توسعه مقدونیه شد، ولی مرگ شاهنشاه به فیلیپ جرات و جسارت داد به شهرهای یونانی حمله و این شهرها را تصرف کند. فیلیپ با استفاده از ضعف سیاسی امپراتوری بعداز مرگ اردشیر سوم، به تحریک یونانیان باشعار آزادسازی شهرهای از سلطه ایرانیان پرداخت و یونان را پشتیبان خود کرد. او که مثل پسرش اسکندر مرگ مرموزی داشت، درگذشت و پسر اقدامات و آرزوی پدررا برای چیرگی و سلطه بریونان جامه عمل پوشاند. اسکندر به داریوش سوم آخرین شاه هخامنشی، اعلام جنگ کرد و بعداز شش سال امپراتوری ایران را مغلوب و ایران را فتح کرد. پس از مرگ زودهنگام اسکندر بین فرماندهان لشکریانش سر قلمرو وسیع جنگ درگرفت و میراث اسکندر را بین خود تقسیم کردند، در نتیجه حکومت های تازه بوجود آمد. ۳۲۲ پ.م این قلمرو بین سه سردار او تقسیم و مقدونیه به زیر کنترل آنتیگونس رفت و در ایران دوره سلوکیان را تشکیل دادند. حدود ۲۹۷ پ.م مقدونی‌ها دچار مشکلاتی بودند با این وجود هنوز اقتدار خود را حفظ کردند و پیروزمندانه و با موفقیت همه یورش ها و حملات سلتیک‌ها به مقدونیه رادفع کرد. سده دوم پ.م قدرت روم افزایش و کم کم اقتدار مقدونی تحلیل و پایان یافت. فیلیپ پنجم، پادشاه مقدونی در این دوران دوبار با رومیان وارد جنگ شد. اگرچه جنگ اول برای مقدونیه موفقیت نسبی در برداشت اما جنگ دوم جز شکست حاصلی نداشت و فیلیپ پنجم به شکست خورد و مغلوب رومیان شد. درجنگ سوم پرسئوس مقدونی جانشین فیلیپ، ادامه دهنده راه بود و برای پیروزی در جنگ شرکت کرد ولی عاقبت سرزمینی که روزی پادشاهش باعث سقوط پایتخت با عظمت ایرانیان شد و بنای با شکوه تخت جمشید را به آتش کشید خود به یک استان از امپراتوری روم تبدیل شد. پس از چندی شهرهای یونان بر مقدونیه شوریده و مستقل شدند. بعد از تزارسیمون این سرزمین با پادشاهی فرزند او (تزارساموئل) زیر کنترل بلغارها رفت.

شکست ساموئل برابر بیزانسی‌ها در ۱۰۱۴م باعث شد تا مقدونیه مدت¬ها بین بیزانس‌ها، بلغارها و صرب ها رد و بدل و هرکدام از این قدرت‌ها برای مدتی مقدونیه را در تصرف داشته باشند. سال ۱۳۸۹م زمانی که مقدونیه در تصرف صرب ها بود ترکان عثمانی مقدونیه و صربستان را به تصرف درآورد. با شکست عثمانی در۱۳۸۷م توسط روسیه بار دیگر مقدونیه با عقد عهدنامه سنت استفانو بین روسیه و بلغارستان به بلغارستان ملحق شد، ولی دوباره عثمانی توانست غرب مقدونیه را از بالکان جدا کند. سرانجام ۱۸۹۳م میهن‌پرستان مقدونی حزب انقلابیون مقدونیه را تشکیل و به مبارزه برای استقلال علیه دولت عثمانی پرداختند؛ می۱۹۰۳ که انقلابیون به اوج قدرت خود رسیدند توسط دولت به طرز وحشیانه‌ای قتل‌عام شدند و رهبر آن‌ها کووچه دلکی به سمبل میهن‌پرستی مقدونیه تبدیل شد. در جنگ اول بالکان (۱۹۱۲م) کشورهای بلغارستان، یونان و صربستان باهم علیه ترک‌ها متحد شدند، ولی باز نتوانستند مقدونیه را پس بگیرند. در جنگ دوم بالکان (۱۹۱۳م) این سه کشور موفق به پس گرفتن مقدونیه از ترک‌ها شدند، ولی صربستان و یونان با کنار گذاشتن بلغارستان، مقدونیه رابین خودتقسیم کردند. انقلابیون مقدونیه که خواستاراستقلال بودند علیه حکومت پادشاهی صربستان دست به تظاهرات و اعتراض زدند، ولی پادشاه زبان مقدونیه‌ای و حتی نام مقدونیه را ممنوع اعلام کرد. با این حال انقلابیون مقدونیه درطول جنگ جهانی دوم برای صربستان جنگیدند و به همین دلیل بعداز جنگ جهانی دولت مقدونیه درون یوگسلاوی به یک استان خود مختار درآمد. اولین قوانین زبان مقدونی و اولین کلیسای مستقل ارتدوکس مقدونیه سال ۱۹۵۲ اعلام شد.

اختلاف حزب سوسیالیست و سایر احزاب آلبانیایی‌تبار به ویژه ناسیونالیست‌ها از ۲۰۱۵ و پس از ادعای جنجال‌برانگیز احزاب اپوزیسیون که دولت را متهم به شنود غیرقانونی مکالمات حدود ۲۰ هزار شهروند از جمله پلیس، قضات، روزنامه ‌نگاران و دیپلمات‌های خارجی کردند، وارد مرحله پیچیده‌ای شد. اگرچه سال ۲۰۱۵ با وساطت آمریکا و اتحادیه اروپا بین احزاب سیاسی برای برگزاری انتخابات پارلمانی توافقی حاصل شد که نتیجه آن تنها راه‌حل سیاسی برای ثبات و صلح است، انتظار می‌رفت انتخابات پارلمانی بتواند آشتی سیاسی را بین احزاب برقرار کند. اما برگزاری انتخابات زودرس ۲۲ آذر ۹۵ (دو سال و نیم پس از انتخابات پیشین) پیروزی ضعیف سوسیالیست‌ها و رقابت آن‌ها و ملی‌گرایان برای تشکیل دولت جدید نتوانست شکاف داخلی را کاهش دهد. در انتخابات زودهنگام ائتلاف احزاب «ومرو» و «دپمنه» به رهبری گرویفسکی نخست ‌وزیر سابق با کسب بیش از ۴۴۴ هزار رای، پیروز این انتخابات شد. حزب سوسیال ‌دموکرات تنها ۱۵ هزار رای از رقیب خود در نهمین انتخابات پارلمانی کمتر داشت. انتخاب طلعت جعفری به ریاست جدید پارلمان مقدونیه از سوی نمایندگان سوسیالیست‌ها و احزاب آلبانیایی‌تبار آغاز تنش جدید بین نمایندگان احزاب پارلمانی بود. گروهی از مخالفین دولت، انتخاب رییس جدید پارلمان را غیرقانونی و نقض قانون اساسی و غیردموکراتیک ‌دانستند. درجریان ورود طرفداران مخالف به صحن پارلمان و درگیری‌های فیریکی صدتن مجروح شدند که بیشتر آنان از مخالفان بودند. به نظر مخالفین بهترین راه برای خروج از بحران سیاسی، انتخابات زودرس پارلمانی همراه با انتخابات محلی بود. دولت جدید امیدوار بود تا مقدونیه را از وخیم‌ترین بحران سیاسی که از سال ۲۰۰۱ گریبانگیر کشور بود، خارج کند. مقدونیه از ۲۰۱۵ دولت کارآمد نداشت و در این سال، رسوایی اطلاعاتی دولت باعث برکناری آن شد.

تاریخ استقلال ۱۷سپتامبر ۱۹۹۱ از یوگسلاوی و ۸ سپتامبر روز استقلال ملی است. قانون اساسی ۱۷ نوامبر ۱۹۹۱ تنظیم شد و از۲۰ نوامبر ۱۹۹۱ به اجرادرآمد. حزب دموکرات آلبانیای¬های مقدونیه از احزاب رسمی مقدونیه درخواست تغییر قانون اساسی را که آن‌ها را به صورت یک حزب خودمختار بشناسد، کرد. دولت با رای اعضای مجلس نمایندگان انتخاب و رئیس‌ جمهور با رای  مردم به مدت ۵ سال انتخاب می‌شود. مجلس دارای ۱۲۰ کرسی که ۸۵ کرسی توسط نمایندگانی که از طرف مردم انتخاب و ۳۵ کرسی مختص نمایندگان احزاب است که هر ۴ سال یکبار انجام می‌شود. مردم از نژاد مقدونی ۶۶٫۶ ٪، آلبانیایی ۲۲٫۷ ٪، ترک ۴ ٪، یونانی ۲٫۲ ٪، صرب ۲٫۱ ٪ و دیگر  ۲٫۴ ٪ هستند. زبان رسمی مقدونی که به خط سیریلیک نوشته می‌شود، زبان مقدونی ۶۸٪، آلبانیایی ۲۵٪،  ترکی ۳ ٪، صربی، کروات ۲ ٪ و زبان‌های دیگر ۲ ٪ رایج است. دین مردم؛ مسیحیت ارتدوکس ۶۷ ٪، مسلمان ۳۰ ٪، دیگر ادیان ۳ ٪ است. اسلام دومین دین در مقدونیه که با سلطه عثمانیان به این منطقه راه یافت و پیروان آن حدود ۳۰ % جمعیت را تشکیل می‌دهند. مسلمانان را قومیت‌های آلبانی، ترک، مقدوینه و رومی تشکیل می‌دهند، اما بیشتر آنان آلبانی با زبان آلبانی و ترکی استانبولی هستند. تشکیلات دینی مقدونیه مشیخت نام دارد که اداره کننده جماعات است، این تشکیلات نشریه الهلال را به زبان‌ مقدنی، ترکی و آلبانی منتشر می‌کند. مساجد متعدد وجود دارد که اغلب قرن دهم و یازدهم توسط سلطان محمدفاتح ساخته شد. مسجد سلطان مراد ۱۴۳۶م کنار مجتمع صومعه مسیحیان در تپه ویرجینیا بنا شد. مسجد شارنا ۱۳۴۸م و مسجد جامعه مقدونیه ۱۴۹۲م از زمان مصطفی پاشا در اسکوپیه برپاست. صوفیه از دیرزمان در بالکان به ویژه کوزوو، مقدونیه، آلبانی، سنجاک صربستان، بلغارستان و مناطق همجوار وجود داشته ‌است. حضورآنان به پیش از ورود عثمانی¬ها به منطقه بالکان است. آنها با سلطه عثمانی، عقیده خودرا دراین بخش بالکان گسترش دادند. در اسکوپیه پایتخت، مکان‌هایی برای پیروان فرقه‌های صوفی درنظر گرفته شده است، که سماع ‌خانه نام دارد.

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  افتتاح مرکز اسلامی بوسنی در همیلتون کانادا
  عکس/ دیدارمقامات ترکیه و آلبانی
  انتخاب سفیر جدید ایران در آنکارا
  مجلس مقدونیه با تغییر نام کشور موافقت کرد
  عربستان به قتل جمال خاشقجی اعتراف کرد
  پانزدهمین سالگرد درگذشت علی عزت بگوویچ
  رونمایی کتاب "من بلاروس را اینگونه می بینم"
  عکس/قلعه ایوان مقدس در دوبرونیک کرواسی
  آغاز مسابقات جهانی کشتی آزاد در بوداپست
  ایران بر گسترش روابط با اوکراین تاکید کرد
  از هر ۴ اروپایی یک نفر در معرض فقر است
  Bakan Çavuşoğlu Kosova'da
  ادبیات بلاروس در لهستان، اوکراین و لتونی
  فیلم کوتاهی از ایران به جشنواره تیرانا راه یافت
  سازمان ملل از کوزوو خارج می شود؟
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار