صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
جمعه، 15 آذر 1398 - 18:30   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  مرکل از اردوگاه آشوویتس در لهستان دیدار کرد
  انتقاد رئیس جمهور ترکیه از اسلام هراسی
  شهروندی چک بعد از ۴۰ سال برای میلان کوندرا
  آغز فستیوال فیلم ایران در اوکراین
  جلال؛ روشنفکر بی‌دکان
  صعود آسان یاران محرمی در جام حذفی کرواسی
  صربستان: برنامه‌ای برای عضویت در ناتو نداریم
  نمایشگاه صنایع دستی ایران در پایتخت اسلوونی
  ناتو و ابرهای تیره اختلاف
  ترامپ و ایران؛ از مهار تا تقابل
  آغاز تحقیقات جدید از وزنه‌برداری روسیه
  سناتورهای آمریکایی: ترکیه را تحریم کنید
  اخراج سفیر لیبی، اقدام احتمالی یونان
  جنگ، چهره‌ی‌ زنانه ندارد
  مقدونیه شمالی به ناتو می پیوندد
- اندازه متن: + -  کد خبر: 2877صفحه نخست » یادداشتچهارشنبه، 7 مهر 1389 - 21:20
بوسنی پیش از انتخابات
داود وفایی
  

ایربا - گروه گزارش و تحلیل: بوسنی کشوری در اروپای شرقی است که با جنگ های 1992 تا 1995 به یکی از مناطق شناخته شده شبه جزیره بالکان تبدیل شد.

مردم این کشور بعد از صلح دیتون ششمین بار است که به پای صندوق های رای می روند؛ ساختار ترکیبی و پیچیده سیاسی بوسنی، بحران اقتصادی، بیکاری، عدم بازگشت بسیاری از مهاجران جنگی به خانه و کاشانه خود و ترمیم نیافتن زخم های حاصل از جنگی که امروز 15 سال از آن می گذرد، انتخابات سوم اکتبر بوسنی را بیش از پیش با اهمیت می کند.

این روزها همه مسایل کشور به اوضاع پس از انتخابات و نتیجه حاصل از آن موکول می شود؛ مردم در روز سوم اکتبر برای انتخاب اعضای شورای سه نفره ریاست جمهوری، فدراسیون بوسنی هرزگووین، جمهوری صربسکا و اعضای دولت 10 کانتون وابسته به فدراسیون پای صندوق های رای خواهند رفت.

در این انتخابات 8 هزار نفر برای 264 کرسی به رقابت می پردازند. 19 تن از نامزدها با هدف انتخاب در شورای ریاست جمهوری رقابت می کنند. شورا 3 عضو دارد و در این رقابت ، بوشنیاک ها 9 ، کروات ها 7، و صرب ها 3 نامزد دارند.

در نتیجه تبلیغات سیاسی فشرده ای که در جریان است انشعاب ها و اختلافات مسلمانان بیش از پیش رخ می نماید و در عوض، نامزدهای صرب با وعده استقلال و خودمختاری شعارهای ملی گرایانه سر می دهند.

احزاب بوشنیاک و کروات، طبق قوانین موجود صرفا در مناطق تحت پوشش فدراسیون می توانند نامزد اعلام کنند. به همین دلیل است که فعالیت انتخاباتی چنین احزابی تنها در مناطق یاد شده موثر واقع می شود. براساس همین قانون، صرب هایی که در فدراسیون زندگی می کنند نمی توانند به نامزد صرب رای دهند و بوشنیاک ها و کروات های ساکن در منطقه صرب ها نیز مجاز نیستند به نامزدهای کروات و بوشنیاک رای دهند.

احزاب حاضر در صحنه انتخابات

حارث سیلایجیچ، رییس شورای سه نفره ریاست جمهوری، یلیکو کومچیچ عضو کروات و نبویشا رادمانوویچ عضو صرب شورا در انتخابات پیش رو با هم رقابت خواهند داشت.

سیلایجیچ رهبر حزب بوسنی هرزگووین (SBIH) "پیش از هر چیز بوسنی هرزگووین" را شعار فعالیت های تبلیغاتی خود قرار داده است. ثبات بوسنی، و عضویت در ناتو و اتحادیه اروپا از دیگر شعارهای اوست. سیلایجیچ  با ذکر نام هنرمندان و ورزشکاران و آکادمیسین های مشهور کشور بر روی تابلوهای تبلیغاتی خود امیدوار است در انتخابات پیروز شود. او همچنین بر تلاش کشورهایی مانند ترکیه در تامین صلح و ثبات بوسنی تاکید می کند و در واقع خط مشی سیاسی خود و دوستان آینده اش را به رخ دیگران می کشد.

بزرگترین و موثرترین حزبی که بوشنیاک ها را نمایندگی می کند، حزب اقدام دموکراتیک (SDA) است که توسط مرحوم علی عزت بگوویچ پایه گذاری شده بود. این حزب با شعار "مردم می دانند" درپی کسب آرای بوشنیاک هاست. حزب اقدام دمکراتیک، باقر بگوویچ فرزند عزت بگوویچ را نامزد عضویت در ریاست جمهوری کرده  و تبلیغات گسترده ای را درپیش گرفته است.

باقر بگوویچ در مواضع انتخاباتی خود گفته که از مردم انتظار دارد خردمندانه رای دهند. او وعده داده در صورت پیروزی، زمینه های گفتگو و تفاهم بیشتر در شورا را فراهم نموده و مراودات با همسایگان را گسترش دهد. بگوویچ بر تقویت فرهنگ گفتگو در بوسنی تاکید می کند. او می گوید: "بوسنی آن چنان که گفته می شود، فقیرترین کشور اروپا نیست. وضع اقتصادی بوسنی از بلغارستان و رومانی که عضو اتحادیه اروپا هستند بهتر است."

برنده جایزه "زنبق طلایی" در میان نامزدها

حزب سوسیال دموکرات (SDP) که با شعار "دولت برای انسان" وارد مبارزات انتخاباتی شده یلیکو کومچیچ عضو فعلی شورای ریاست جمهوری را نامزد اعلام کرده است. کومچیچ با دریافت جایزه "زنبق طلایی" از مرحوم علی عزت بگوویچ به دلیل مبارزاتش  در راه استقلال کشور، شهرت قابل توجهی بدست آورده است؛ کومچیچ که علاوه بر کروات ها در بین بوشنیاک ها نیز علاقمندان فراوانی دارد، به برخی از سیاستمداران کروات اتقاداتی وارد کرده است.

عده ای از سیاسیون کروات را عقیده بر آن است که کومچیچ در ریاست جمهوری داعیه نمایندگی قوم کروات را ندارد و لازم است فرد مقتدرتری برای این منظور انتخاب شود.

کومچیچ که با انتقاد و اعتراضاتش نسبت به مقامات صربستان نیز شناخته می شود، وعده داده بعد از پیروزی، مانع دخالت های بلگراد در سیاست های بوسنی شود و همچنین اختلافات بوسنی و کرواسی در ارتباط با حدود مرزهای دریایی را برای همیشه حل کند.

زلاتکو لاگومیا، رهبر حزب (SDP) البته در این میان تاکید دارد که حزب متبوعش هر سه قوم ساکن در بوسنی را نمایندگی می کند. او می گوید: به نظر من صربها و بوشنیاک ها و کروات های بوسنی در واقع یک قبیله هستند که در یک کشور زندگی می کنند و نیازی نیست برای هر کدام آن ها نامزد جداگانه ای درنظر گرفت."

شعار "پیروزی بر ناامیدی"

فخرالدین رادونجیچ، صاحب روزنامه "دنونی آواز" و رهبر حزب "همکاری برای آینده بهتر بوسنی هرزگووین" نیز نامزد عضویت در شورای ریاست جمهوری است. او با تبلیغات گسترده به نفع خود و افشاگری علیه دیگران در روزنامه اش، می گوید برای بهبود اوضاع بوسنی نیازمند یک فاصله زمانی دو ساله است.

رادونجیچ اعلام کرده است در صورت پیروزی، کاری خواهد کرد که اتحادیه اروپا بزرگترین پروژه های ساخت و ساز ساختمانی خود را در بوسنی متمرکز کند. او همچنین قول داده اگر وضعیت اقتصادی بوسنی را در مدت دوسال بهبود نبخشد از سمت خود کناره گیری کند.

وی که با شعار "پیروزی بر ناامیدی" وارد مبارزات انتخاباتی شده، با اشاره به مصیبت بار بودن اختلافات سیاسی بوشنیاک ها، می گوید: "به اقتصاد کشور باید اهمیت دهیم. ما نباید میلوراد دودیک، نخست وزیر جمهوری صربسکا را نباید به دلیل کم کاری حاکمیت بوشنیاک ها متهم کنیم. دودیک نمی تواند مانع توسعه کشور شود. مهم اراده بوشنیاک هاست."

فعالیت احزاب کروات

در همین حال انشعاب میان احزاب کرواتی که عموما در بوسنی مرکزی و منطقه هرزگووین به تبیلیغات انتخاباتی مشغولند به وضوح نمایان است. کروات ها در انتخابات ریاست جمهوری دارای 7 نامزد هستند.

مارتین راگوی نامزد "اتحاد دمکراتیک کروات ها" ( HDZ) با یادآوری اوضاع نا به سامان کشور، تاکید می کند که صلح پایدار بین صرب ها و بوشنیاک ها تنها با همکاری کروات ها حاصل خواهد شد.

این حزب و طرفداران احزاب دیگر کروات عموما معتقدند یلیکو کومجیچ  وظیفه نمایندگی کروات ها در ریاست جمهوری را به خوبی ایفا نمی کند. بوژو لیوبیچ رهبر حزب "HDZ 1990" معتقد است مشکل اصلی بوسنی ریشه در ساختار ترکیبی و پیچیده سیاسی کشور دارد. او می گوید: "یوگسلاوی سابق به دلیل اقتصاد ضعیف نبود که متلاشی شد؛ دلیل اصلی قانون اساسی بود. قانون اساسی مبتنی بر ترکیب های پیچیده. بوسنی باید از این معضل رهایی یابد."

شعارهای ملی گرایانه نامزدهای صرب

در جمهوری صربسکا که 49 درصد بوسنی را در اختیار دارد نیز فضای شدید انتخاباتی حاکم است.  در این منطقه که الفبای سریلیک رواج دارد پلاکاردهای بزرگ تبلیغاتی در جای جای شهرها جلب توجه می کند. میلوراد دودیک رییس دولت صرب ها از نامزدهای انتخاباتی است. حزب مستقل سوسیال دمکرات  که دبیرکلی آن برعهده دودیک است نبویشا رادمانوویچ را به عنوان نامزد ریاست جمهوری اعلام کرده است.

دو حزب دیگر صرب ها نیز برای عضویت در شورای ریاست جمهوری نامزدهایی دارند. البته گفته می شود بخت آنان برای انتخاب شدن از دیگران کمتر است. دودیک و نامزدهای دیگر همواره بر جدا شدن از بوسنی با اتخاذ روش های صلح طلبانه تاکید می کنند.

اروپا چه می گوید؟

در بحبوحه مبارزات انتخاباتی، مقامات اتحادیه اروپا و نهادهای مدنی مستقر در بوسنی بر لزوم رسیدگی فوری به معضلات بوسنی تاکید می کنند. آنان بیکاری و مشکلات اجتماعی را اصلی ترین مسئله کشور اعلام می کنند و معتقدند احزاب و دسته جات سیاسی اهمیت لازم را به این مسائل نمی دهند.

فعالان نهادها و سازمان های مدنی می گویند نامزدها پیش از انتخابات وعده های متعددی می دهند اما بعد از پایان انتخابات همه چیز را فراموش می کنند. آن ها با سر دادن شعارهای ملی گرایانه موجب افزایش درگیری بین سه قوم کروات بوشنیاک و صرب می شوند. این در حالی است که 58 درصد جوانان بوسنی بیکارند و کسی توجه ای به این مشکل ندارد.

رواج ارتشا

والنتین اینزکو نماینده عالی اتحادیه اروپا در بوسنی می گوید احزاب سیاسی باید برای بیکاری و رشوه که ساختارهای اجتماعی کشور را از بین می برد چاره اندیشی کنند. او می گوید رشوه مانند عنصری سرطانی در تمام سلول های جامعه سرایت کرده است.

بوریس ییاروچوویچ، رییس هییت عملیاتی اتحادیه اروپا در بوسنی نیز معتقد است مبارزه با ارتشا باید یکی از برنامه های اصلی احزاب باشد.

سرجان بلاگووچا رییس سازمان شفاف سازی بین المللی در بوسنی می گوید: گسترش فرهنگ گفتگو در بین احزاب موجود در بوسنی اهمیت فراوانی دارد. او معتقد است تا معضل ارتشا در بوسنی حل نشود نمی توان هیچ اصلاحی انجام داد.

اقتصاد بوسنی در سال گذشته 3/2 درصد افت و کاهش داشته است و نرخ بیکاری  در همان سال به 45 درصد رسیده است. همه سرمایه گذاران از افزایش ارتشا گله مندند و بازگشت ثبات اقتصادی به بوسنی را مهمترین مساله کشور می دانند.

مردم بوسنی نیز اغلب با نگاهی مبهم و تردیدآمیز فعالیت احزاب سیاسی را دنبال می کنند. مردم می گویند سران احزاب سیاسی بیش از آن که نگران مسایل مردم باشند به اختلافات خود می پردازند.

اوضاع بغرنج اقتصادی

پیش از برگزاری انتخابات سوم اکتبر بحران اقتصادی در بوسنی چنان است که بسیاری از شرکت ها قادر به پرداخت حقوق کارگران و کارمندان خود نیستند. این بحران در اواسط سال 2009 آشکار شد و تا امروز سیر صعودی داشته است.

سال گذشته حساب های بسیاری از سازمان های اقتصادی بلوکه شد و عملا گردش مالی آن ها متوقف گردید. از اکتبر 2008 تا کنون دست کم 100 هزار نفر کار خود را از دست داده اند. تعداد بیکاران به ثبت رسیده تا آوریل سال جاری 516 هزار نفر بوده است.

نرخ بیکاری در شهرستان ها حتی به 70 درصد هم می رسد. مردم و شرکت های اقتصادی در بازپرداخت بدهی های خود به بانک ها دچار مشکل هستند. بانک ها به همین دلیل در سال 2010 حدود 3 میلیون یورو ضرر کرده اند. بدهی خارجی کشور در حال حاضر حدود 3 میلیارد یورو است.

قدس اروپا!

بوسنی که زمانی به دلیل همزیستی صلح آمیز صاحبان ادیان مختلف در کنار یکدیگر "قدس اروپا" نامیده می شد بعد از رفراندومی که در سال 1992 به انجام رساند وارد جنگ خانمان براندازی گردید. این موضوع با فروپاشی یوگسلاوی سابق همزمان بود و صرب های بوسنی رفراندوم مذکور را تحریم کردند. مردم اما عموما به استقلال رای مثبت دادند. بعد از آن بوسنی در تاریخ 5 آوریل 1992 استقلال خود را اعلام کرد. فردای آن روز آمریکا و اروپا استقلال بوسنی را به رسمیت شناختند.

عده ای از صاحب نظران را عقیده برآن است که غرب با علم بر مسلمان بودن اکثریت مردم بوسنی، با تشویق آنان به استقلال خواهی درصدد شروع جنگ در این کشور کوچک، و کشتار مسلمانان برآمد. مسلمانان هرچند طعم شیرین استقلال را چشیدند اما کشته ها و آوارگان زیادی در این راه دادند و مهم این است که نحوه اداره کشور در حال حاضر نه تنها بهتر از قبل نشده که بدتر نیز شده است.

جنگ خونینی که در ششم آوریل 1992 در بوسنی شروع شد، بیش از سه سال ادامه یافت. براساس گزارشات صلیب سرخ 312 هزار نفر که بیشترشان مسلمان و غیرنظامی بوده اند جان خود را از دست دادند و 2 میلیون نفر نیز از خانه و کاشانه خود آواره شدند. جنگی که بعد از جنگ جهانی دوم بیشترین تجاوز و نسل کشی را شاهد بود بالاخره با توافقی که در دسامبر 1995 در پایگاه هوایی دیتون در ایالت اوهایوی آمریکا حاصل شد به پایان رسید. قرارداد دیتون توسط ریچارد هالبروک دیپلمات آمریکایی، علی عزت بگوویچ رهبر مسلمانان بوسنی، اسلوبودان میلوشوویچ رهبر صربستان و فرانیو توجمان رهبر کرواسی به امضا رسید.

قرارداد دیتون در ظاهر جنگ را به پایان برد اما بوسنی بعد از آن با معضلات سیاسی و اجتماعی فراوانی روبرو گردید. اداره کشور در حال حاضر طوری است که سران هر سه قوم در آن دخیل و تاثیرگذارند و این بر پیچیدگی های سیاسی کشور می افزاید.

بوسنی بعد از دیتون به جمهوری صربسکا که 49 درصد کشور را در اختیار دارد، فدراسیون بوسنی هرزگووین که 51 درصد بوسنی را تحت حاکمیت دارد و منطقه کوچک برچکو که به صورت مستقل و خودمختار اداره می شود تقسیم گردید. طبق توافقات صلح دیتون فدراسیون بوسنی به 10 کانتون تقسیم گردید که هر یک رییس دولت و رییس مجلس ویژه خود را دارند. ساختار اقتصادی و سیاسی هر واحد می تواند با دیگری متفاوت باشد.

ساختار حکومتی

شورای سه نفره ریاست جمهوری در راس تمام نخست وزیران، وزیران و مجالس بوسنی قرار دارد. این شورا متشکل از نمایندگان بوشنیاک ها، صرب ها و کرواتهاست. هر یک از اعضا برای چهار سال و مستقیما از سوی مردم انتخاب می شوند. نمایندگان بوشنیاک و کروات از سوی کسانی انتخاب می شوند که در فدراسیون ساکنند و نماینده صرب شورا نیز از سوی مردم جمهوری صربسکا انتخاب می گردند.

بوشنیاک هایی که در منطقه مرزی جمهوری صربسکا زندگی می کنند مجاز نیستند به نماینده بوشنیاک رای دهند و به همین ترتیب صرب های ساکن در فدراسیون نیز نمی توانند به نماینده صرب ها رای دهند.

دولت

ریاست جمهوری صربسکا برعهده میلوراد دودیک، ریاست فدراسیون بر عهده مصطفی موذنوویچ و ریاست هییت وزیران بوسنی در اختیار نیکلا شیپیریچ (صرب) می باشد.

دولت در بوسنی در واقع به سه بخش تقسیم می شود. فدراسیون، دولت، و جمهوری صربسکا در حقیقت روسا و وزرای خاص خود را دارند. دولت فراگیر بوسنی دارای 9 وزیر است. وزارت خانه ها به طور مساوی بین اقوام مختلف تقسیم شده است.

مجلس

مجلس بوسنی، دارای 2 شاخه به نام های "مجلس ملت های بوسنی هرزگووین" و "مجلس نمایندگان" است. مجلس اول از 5 نماینده بوشنیاک، 5 نماینده صرب، و 5 نماینده کروات تشکیل می شود. 5 تن از این نمایندگان در جمهوری صربسکا و 10 نماینده دیگر در فدراسیون انتخاب می شوند. نمایندگان توسط "مجلس ملت ها" و "مجلس جمهوری صربسکا" انتخاب می شوند.

مجلس نمایندگان متشکل از 42 عضو است. 28 تن از آنان در فدراسیون و 14 نفر دیگر در جمهوری صربسکا انتخاب می شوند. تصویب لوایح نیازمند رای مثبت دو سوم نمایندگان است.

کانتون ها

فدراسیون بوسنی هرزگووین 10 کانتون دارد. هر کانتون نخست وزیر، هییت دولت، و مجلس خاص خود را دارد. تصمیمات محلی نیازمند تایید کانتون است.

جمهوری صربی بوسنی

صرب ها که براساس سرشماری 1990 سی و هفت درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند، بعد از صلح دیتون 49 درصد بوسنی را تحت حاکمیت خود قرار دادند. آن ها دارای دولت و مجلس خود هستند و پرچم ویژه خود را نیز دارا می باشند. شهر بانیالوکا مرکز جمهوری صربسکا می باشد. دودیک رییس جمهور صربسکا همواره اعلام می کند که درپی استقلال کامل از بوسنی با اعمال روش های مسالمت آمیز است.

منطقه برچکو که در مرز جمهوری صربسکا و صربستان قرار گرفته و 12 کیلومتر مربع وسعت دارد در حال حاضر به عنوان منطقه ای خودمختار زیر نظر سازمان ملل اداره می شود.

نماینده عالی

در راس ساختار سیاسی بوسنی نماینده عالی اتحادیه اروپا قرار دارد. این سمت در حال حاضر در اختیار والنتین اینزکو است. نماینده عالی اتحادیه اروپا که دارای اختیارات وسیعی است قادر به برکنار کردن هر یک از مسئولان از جمله اعضای ریاست جمهوری بوسنی می باشد.

دشواری در تصمیم گیری ها

ساختار پیچیده سیاسی بوسنی در تصمیم گیری ها به وضوح خود می نمایاند. اتخاذ کوچکترین تصمیم در مجلس نیز ماهها طول می کشد تا اجرایی شود؛ زیرا نیازمند تایید کروات ها، بوشنیاک ها و صرب هاست. در صورت مخالفت یکی از آن ها کار با دشواری های عدیده ای مواجه می شود.

در حال حاضر بوسنی دارای یک شورای ریاست جمهوری، 13 دولت، 10 کانتون، 16 مجلس، و بیش از 100 وزیر است. آشکار است در چنین کشوری با چنین ساختار سیاسی، کارها تا چه حد کند و آهسته پیش خواهد رفت. در سال های گذشته برخی شخصیت های سیاسی خواهان تغییر ساختار سیاسی کشور شده اند اما کروات ها و صرب ها با آن مخالفت کرده اند. آن ها نگران محدود شدن اختیارات خود هستند.

برخی گروه ها و تشکل های سیاسی معتقدند بعد از برگزاری انتخابات سوم اکتبر و اعلام نتایج، فوری ترین کار، تغییر در قانون اساسی و ساختار سیاسی کشور است. حال باید منتظر ماند و شاهد چگونگی تبلور سیاسی مردم بوسنی بود. 

داوود وفایی، کارشناس مسائل بالکان

   
  

اخبار مرتبط:

نظرات کاربران: 2 نظر (فعال: 2 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
مرتب سازی بر حسب ( قدیمیترین | جدیدترین | بیشترین امتیاز | کمترین امتیاز | بیشترین پاسخ | کمترین پاسخ)
هموطن
|    | 1389/7/10 - 23:25 |     0     1     |
با دیدن آثار و نتایج جنگ خانمان برانداز اخیر شاید بتوان نتیجه گرفت که تصمیم زعمای مسلمان برای کسب استقلال از یوگسلاوی و اعلام آن در 1992 بزرگترین اشتباه استراتژیک آنان بوده است،هرچند انتخاب دیگری نیز وجود نداشت زیرا ماندن در آنچنان یوگسلاوی(صربستان بزرگ) به نابودی ملت بوشناک میانجامید.بعبارت دیگر رهبران مسلمان بین دو فاجعه مجبور به انتخاب بودند : یکی رنج روحی ابدی بهمراه نابودی هویت بطور تدریجی و دیگری استقبال از یک نابودی وسیع فیزیکی در زمانی کوتاه و رهایی از اسارت.
همین شرایط( بخوانید برزخ یا جهنم انتخاب) در دیتون رقم میخورد. اگر صلح پذیرفته شود، صربها آنچه را در جنگ بدست آورده اند قانونی خواهند کرد و اگر صلح رد شود آیا دیگر چیزی از بوسنی باقی می ماند؟
بنظر میرسد این سرزمین همواره باید در انتخاب بین بد و بدتر سرگردان بماند.
همانگونه که به گفته یکی از رهبران این کشور: ما مسلمانان بوسنی،محکوم ژئوپلتیک هستیم!



ناشناس
|    | 1389/9/27 - 05:41 |     1     0     |
بهتر این بود که راهبران حزب اقدام دمکراتیک از روشن جمهوری ایرلند در استقلال از بریتانیا پیروی می کردند. یعنی اعلام استقلال محدود. برخی از روابط خویش را با یوگسلاوی سابق همچنان حفظ می کردند. و آرام آرام طی یک فرآیند منطقی استقلال خویش را به دست می آورند


نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  آغز فستیوال فیلم ایران در اوکراین
  شهروندی چک بعد از ۴۰ سال برای میلان کوندرا
  انتقاد رئیس جمهور ترکیه از اسلام هراسی
  مرکل از اردوگاه آشوویتس در لهستان دیدار کرد
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار