صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
یکشنبه، 1 مهر 1397 - 10:00   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  عکس/ حمله لهستانی‌ها به یک کنیسه
  ناتو به روسیه هشدار سایبری داد
  اعتراض قبرس به بازداشت ماهیگیران توسط ترکیه
  تاکید بر توسعه همکاری های پلیس ایران و روسیه
  ایران در صدر ارزان‌ترین مقاصد گردشگری جهان
  جهش فوق العاده دستمزد برانکو ایوانکوویچ
  حمایت روسیه از اجرای صلح دیتون در بوسنی
  شگفتی شاگردان ولاسکو و درخشش تیم کواچ
  افزایش شمار کودکان پناهجو در یونان
  مراسم عزاداری عاشورای حسینی در لهستان
  رزمایش دریایی مشترک ناتو و ترکیه
  قهرمان معروف مجارستانی المپیک درگذشت
  تصویری که خشم لهستانی ها را برانگیخت!
  وزیر امورخارجه رومانی: از برجام حمایت می کنیم
  توئیت رجب طیب اردوغان برای عاشورا
- اندازه متن: + -  کد خبر: 28180صفحه نخست » گزارشسه شنبه، 22 اسفند 1396 - 21:01
لهستانی‌ها در ایران
گروه گزارش و تحلیل
  

مهاجرت لهستانی‌ها به ایران پیرو جنگ دوم جهانی روی داد که با وجود بی‌طرفی ایران، مسائل و مشکلات اقتصادی و اجتماعی زیادی برای ایران به همراه داشت. در طی سالهای ۱۳۲۰ الی ۱۳۲۳ خورشیدی بیش از ۱۵۰ هزار نفر از لهستانی‌ها برای مهاجرت به اسرائیل و آفریقا، از کشور اتحاد جماهیر شوروی وارد خاک ایران شدند.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) خانم مسنی که در آن روزگار دختر نوجوانی بوده این گونه گفته : ” ما یک گروه انسانهای درمانده و ضعیف بودیم که از فرط گرسنگی و بی غذایی و ابتلا به بیماریهای مختلف در حال مرگ بودیم . در طول سفر مدام صدای زنگ می آمد و جسدی به دریا انداخته می شد . وقتی به بندر انزلی رسیدیم و پیاده شدیم مردم به طرف ما آمدند . دورمان جمع شدند و سعی کردند با ما ارتباط بر قرار کنند . وقتی که حال نزار ما را دیدند برایمان لباس و غذا آوردند . حتی شیرینی و میوه می آوردند و به ما لبخند می زدند . برایمان باور کردنی نبود . مردمی بودند که به ما لبخند می زدند ( طفلی ها ماهها در سیبری گذرانده بودند و میان روسها که در حالت عادی هم لبخند زدن بلد نیستند , چه رسد به زمانی که در سیبری تبیعید هم باشند ) آنها از ما نپرسیدند که پدر ومادرتان کیستند ؟ نپرسیدند که اعتقادتان چیست ؟ نپرسیدند که از کجا آمده اید ؟ فقط احساس کردند که ما به کمک احتیاج داریم و به ما کمک کردند .

باریس ماکسینیا، کارمند قدیمی شیلات انزلی که زمان ورود لهستانی ها به انزلی بیست ساله بود، به عنوان شاهد عینی، ورود لهستانی ها را این گونه توصیف می کند:
«من شیلات بودم. یک روز آمدند گفتند لهستانی ها را دارند با کشتی می آورند. لهستانی ها پر از شپش، گرسنه و زهوار دررفته از کشتی پیاده شدند. انگلیسی ها سربازان هندی را که همه گردن کلفت بودند با ماشین های مخصوص صحراهای لیبی از بغداد آوردند این جا. تمام منطقه دوک سازی را گرفته بودند. کلا زمین های ما را اشغال کرده بودند. ایران ما اشغال شده بود. بخشی از دریا را هم گرفته بودند؛ اما بعد نیروی دریایی آن را پس گرفت. انگلیسی ها حمام ساختند، لوله کشی کردند و دیگ بخار گذاشتند. سلمانی پیدا کردند که از خودشان بود، با دست موهای سرشان را می زدند، ماشین نبود. لباس ها را در کوره ها می سوزاندند. به خاطر این که امراض مسری شان سرایت نکند. انگلیسی ها کار خودشان را خیلی خوب انجام دادند. لهستانی ها افسران لایقی داشتند، سرگروهبانان و سربازان بسیاری داشتند.

ریماسژفسکی که حالا در 93 سالگی در نیوزلند زندگی می کند، یکی از افرادی بود که در مسیر پرخطر سیبری، ایران، فلسطین و جنگ جان سالم به در برد.او سرنوشتش را این گونه روایت می کند:در نیمه دوم آوریل 1942 ما مانند ماهی ساردین در کشتی باری مخروبه روسی در بندرگاه بسته بندی شده و سپس اتحاد شوروی را ترک گفتیم. روز بعد از ترک کراسنووسک، در سوم آوریل 1942 در بندر پهلوی (انزلی) در پرشیا (ایران) پیاده شدم. شخصا نمی توانستم این موضوع را باور کنم که از اتحاد شوروی و استبداد کمونیستی اش خارج شده ام.

اولین صحنه هیجان انگیز برای من در بندر پهلوی، دیدن پرچم ایران روی کشتی ها بود که یک شیر و خورشید را نشان می داد. برای اولین بار من یک پرچم متفاوت را می دیدم که دیگر نشانی از داس و چکش ترسناک و نفرت انگیز نداشت. این نشانه من را متقاعد کرد که دیگر در شوروی نیستم. من بسیار خوشحال بودم که بار دیگر به جهان عادی و انسانی بازگشته ام و برخلاف آن جمهوری بی قانونی، خشونت، ریاکاری و نفرت از انسان ها، در آن مردم آزاد زندگی می کنند.ما در بندر پهلوی در مجاورت شن های ساحل آلوده به نفت دریای خزر اردو زدیم.دو روز بعد، پنجم آوریل، نخستین عید پاک خود را پس از ترک لهستان جشن گرفتیم

هلن استلماخ، از بازماندگان مهاجران لهستانی در ایران تجربه اقامت در تهران را این گونه روایت کرد: «عده ای که قبلا رسیده بودند، در بعضی از کمپ ها اسکان داده شدند و ما وقتی حدود عصر (15 فروردین 1321 ه.ش) وارد تهران شدیم، یکسره به کمپ یوسف آباد در خیابان پهلوی آن روز اعزام شدیم و به چادرهای منصوبه منتقل شدیم. من و مادرم و دو خانم دیگر به یک چادر راهنمایی شدیم و لوازم خود را داخل چادر گذاشتیم و به تماشای آینده و روزها و حوادثی که در کمین ما بود، نشستیم. این چادرها را مامورین انگلیسی و هندی و لهستانی به شدت محافظت می کردند و تهدید شده بودیم اگر قصد فرار یا خروج بی اجازه داشته باشیم هدف تیراندازی قرار خواهیم گرفت و در این محافظت جهت اطمینان هر روز صبح سرشماری انجام می شد و در یکی از چادرها نیز آشپزخانه و سرویس بهداشتی راه افتاده بود که باز همان آش سربازی بود و همان نان سیاه که به خورد ما می دادند و چاره ای غیر از پذیرش آن نبود و باید اضافه کنم به هر کدام از ما مبلغی پول به پوند انگلیسی می دادند که این جیره برای مدتی ادامه داشت و بعدا به عللی قطع شد.

سکونت ما در چادرهای کمپ یوسف آباد حدود یک سال و نیم طول کشید و ما شنیده بودیم که در آینده، ما را از این جا به کشورهای دیگر خواهندبرد. برنامه ای تنظیم شده بود که کلیه اسرای لهستانی را از کمپ ها تحویل بگیرند و تقسیم بندی کنند و به کشورهای هند، نیوزلند و آفریقای جنوبی بفرستند، اما هیچ کس نمی دانست جزو کدام گروه است و باید به کدام کشور فرستاده شود. ولی قطعی شده بود که باید از ایران برویم و این مسئله در توافقی بین دولت ها و سازمان ملل به تصویب رسیده بود. درواقع کسانی که در جنگ پیروز شده بودند برای ما تصمیم می گرفتند و اسیران لهستانی را به هر جا می خواستند، می فرستادند.» چند نفری توانستند از این کمپ ها فرار کنند و سرنوشت خود را در تهران پی بگیرند. هلن استلماخ، از هشت سالگی به ایران آمد. او یکی از بازماندگان مهاجران لهستانی در ایران بود

رضا نیک پور، پژوهشگر و مدیر انجمن دوستی ایران و لهستان و همچنین فرزند ارشد هلن استلماخ یکی از مهاجران لهستانی، در حضور لهستانی ها درباره تهران می گوید:

«لهستانی ها طی حدود سه و اندی سال حضور در ایران، توانستند ارتباط خوبی با ایرانیان برقرار کنند. با طولانی شدن اقامت لهستانی ها و ضعف کنترل و رفت و آمد در کمپ ها، کم کم حضور مهاجران در سطح شهر تهران افزایش یافت. این عده که اکثر آنان را زنان و دختران شامل می شدند، در خیابان ها، بازارها و کافه ها در رفت و آمد بودند. معدودی از ایشان وسیله تفریحی و سرگرمی سربازان قرار گرفتند، اما وضعیت اکثریت آنان چنین نبود. عده ای از بانوان لهستانی در خانه های ایرانیان ثروتمند یا خارجیانی که وضع مالی خوبی داشتند به عنوان خدمتکار استخدام شدند... با ورود لهستانی ها به داخل شهر، بازار اجرای کنسرت های موسیقی و نمایش های لهستانی نیز رونق یافت که برخی از این برنامه ها صرفا برای حمایت و کمک به هموطنان لهستانی شان ترتیب داده می شد. کارکردن لهستانی ها در هتل ها و رستوران های ایرانی باعث رواج و جذب مشتری بیشتر داخلی و خارجی شد... عده ای از زنان لهستانی برای رفع نیاز مالی خود چرخ خیاطی گرفته، شروع به دوختن لباس، حتی لباس های ارتش کردند. در این بین شرکت های خارجی هم از متقاضیان پر و پا قرص استخدام لهستانی ها بودند. افزایش حضور لهستانی ها در شهر و ازدیاد تقاضا برای کار با آنان باعث شد تا دولت ایران اقدام به صدور اجازه اقامت موقت برای آن ها کند. یکی از تبعات مثبت اقامت لهستانی ها در ایران، ازدواج آنان بود که گاهی با هموطنان خود یا با سربازان متفق (خارجی) صورت می گرفت؛ اما در اکثر موارد آنان مورد توجه مردان ایرانی- اعم از مسلمان و غیرمسلمان- قرارگرفتند.»

لهستانِ اصفهان
بین لهستانی هایی که به ایران آمدند 13 هزار کودک زیر 14 سال وجود داشت. عده زیادی از آن ها به یتیم خانه های مختلف ایران ازجمله در شهرهای مشهد و زاهدان فرستاده شدند؛ اما مهم ترین محل اقامت بچه یتیم های لهستانی، اصفهان بود. آن طور که پریسا دمندان، نویسنده کتاب «بچه های اصفهان» نوشته، در نوبت اول 250 کودک یتیم لهستانی به اصفهان فرستاده شدند، اما در طول سه سال این تعداد به 2600 نفر رسید. با پایان جنگ جهانی، خروج لهستانی های باقیمانده از ایران آغاز شد و مهر 1324 آخرین گروه از بچه های لهستانی اصفهان نیز ایران را ترک کردند. در این میان چند نفر از جمله هلن استلماخ نیز بودند که همسری ایرانی اختیار کردند و در ایران ماندند. تجربه زندگی در یتیم خانه های اصفهان برای کودکان لهستانی شیرین بود، چنان که بعدها در خاطراتشان به نیکی از آن روزها یاد کردند.

نقل از برترینها و ویکیپدیا

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  توئیت رجب طیب اردوغان برای عاشورا
  شگفتی شاگردان ولاسکو و درخشش تیم کواچ
  رزمایش دریایی مشترک ناتو و ترکیه
  تصویری که خشم لهستانی ها را برانگیخت!
  قهرمان معروف مجارستانی المپیک درگذشت
  افزایش شمار کودکان پناهجو در یونان
  مراسم عزاداری عاشورای حسینی در لهستان
  وزیر امورخارجه رومانی: از برجام حمایت می کنیم
  عکس/ حمله لهستانی‌ها به یک کنیسه
  حمایت روسیه از اجرای صلح دیتون در بوسنی
  ناتو به روسیه هشدار سایبری داد
  ایران در صدر ارزان‌ترین مقاصد گردشگری جهان
  اعتراض قبرس به بازداشت ماهیگیران توسط ترکیه
  تاکید بر توسعه همکاری های پلیس ایران و روسیه
  جهش فوق العاده دستمزد برانکو ایوانکوویچ
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار