صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
پنجشنبه، 29 شهریور 1397 - 21:42   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  مجارستان: نمی‌گذاریم مهاجری وارد شود
  21 سپتامبر؛ به صدا درآمدن زنگ صلح جهانی
  ترکیه، سهولت کسب شهروندی برای خارجی‌ها
  برگزاری نمایشگاه "بلاروس و کتاب مقدس"
  عکس/ آکادمی علوم بلغارستان
  آثار شهر 2500 ساله ایرانی در ترکیه
  حمله به سفارت ایران؛برکناری افسر‌ پلیس یونان
  فارسی در اسلواکی
  سرنوشت مقدونیه
  نمایش آثار هنرمندان ایرانی در بلغارستان
  اقدامات تنبیهی ‌اتحادیه اروپا علیه مجارستان
  عزای حسینی تسلیت باد
  نسبت ما و عاشورا
  حمله به بسکتبالیست‌های آمریکایی در رومانی
  رییس جمهور کرواسی در مراسم نظامی
- اندازه متن: + -  کد خبر: 28089صفحه نخست » گزارششنبه، 12 اسفند 1396 - 10:41
دیپلماسی ایران در بالکان
روح الله قادری کنگاوری
  

دکترمحمد جواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران از روز دوشنبه هفتم اسفندماه در رأس یک هیات بلند پایه سیاسی و همچنین یک هیات اقتصادی متشکل از تعدادی از بنگاه ها و کارآفرینان اقتصادی از بخش های خصوصی و دولتی (خصولتی)، به منظور تبادل نظر و گفتگو با مقامات کشورهای صربستان، بلغارستان، کرواسی و بوسنی به منطقه بالکان و اروپای شرقی سفر نمود. دیدار و گفت‌وگو با وزرای امور خارجه و دیگر مقامات عالی رتبه این کشورها و نیز برگزاری همایش مشترک با تجار و بازرگانان ایرانی و کشورهای یاد شده موسوم به «B2B» از جمله برنامه های وزیر امور خارجه در جریان این سفر مهم منطقه ای بود که در نهایت با دیدار از بوسنی و هرزگوین، عصر روز جمعه یازدهم اسفندماه به پایان رسید.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا)، از میان این چهار کشور مهم منطقه بالکان، بلغارستان و کرواسی هم عضو اتحادیه اروپا هستند و هم عضو ناتو و دو کشور صربستان و بوسنی در صف انتظار عضویت در اتحادیه؛ اما در خصوص ناتو، صربها به دلیل سیاست بی طرفی نظامی و نیز جهت گیری ضد آمریکایی و ضد ناتو و البته فشار روس ها مخالف عضویت در ناتو بوده، اما در مورد بوسنی و هرزگوین، صرفاً بوشنیاکهای مسلمان و کرواتهای کاتولیک یعنی دو قوم از سه قوم اصلی خواهان عضویت در ناتو می باشند. مسلمان ها، منافع امنیتی و سیاسی در همگرایی با اتحادیه اروپا و ناتو دارند. گواینکه نسل کشی هایی که از طرف صربها و کرواتها در چارچوب جنگ استکبار بر مسلمان ها تحمیل شد، ضرورت همگرایی با قدرت های غربی را برای جلوگیری از تکرار نسل کشی و حمایت از اصل بقاء و موجودیت سیاسی اجتناب ناپذیر نموده است؛ یک کمدی-تراژدی محض یعنی از ترس بازیگران قاتل به کارگردان صحنه پناه بردن...!!

کشورهای به جا مانده از یوگسلاوی سابق (یوگ jug به معنی جنوب و اسلاوی slaveni اشاره به نژاد اسلاو) هنوز هم بالقوه در فرآیند بالکانیزاسیون و واگرایی قومی و مذهبی هستند. احساس ناامنی و نگرانی از بقاء و امنیت باعث شده که ملل منطقه بخصوص مسلمانان، تنها راه نجات خود را در الحاق به ساختارهای یورو آتلانتیک و به طور مشخص عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو قلمداد کنند. همه کشورهای منطقه از جمله بوسنی و هرزگوین، مونته نگرو، صربستان، مقدونیه در حال انطباق ساختارهای اقتصادی، سیاسی، قضایی، فرهنگی و اجتماعی با معیارهای مادرید و کپنهاگ می باشند. جالب اینکه از میان کشورهای منطقه بالکان، کوزوو تنها کشوری است که هنوز وارد فرآیند الحاق به ناتو نشده است و برغم اینکه از آغاز سال 2015 میلادی این موضوع جزء اولویت نهادهای کشوری شده است، اما در این خصوص نهادهای کوزوو تاکنون هیچ گونه قراردادی با ناتو منعقد نکرده اند. بنا به گزارش موسسه مطالعات امنیتی کوزوو، مشکل در حضور چهار کشور عضو ناتو یعنی اسپانیا، یونان، رومانی و اسلواکی نیست که هنوز کوزوو را به رسمیت نشناخته اند، بلکه این مهم به موضع بی طرفی ناتو در خصوص کوزوو برمی گردد. از طرفی ایجاد نیروهای مسلح (ارتش) کوزوو یکی از مهمترین پیش شرط های عضویت در ناتو است که این مسأله امنیت ملی و تمامیت ارضی کوزوو را از یک طرف بسیار شکننده و آسیب پذیر ساخته و از طرف دیگر وابسته به قدرتهای خارجی(آمریکا) نموده است.

واقعیت امر این است که افراط گرایی حلقه وصل بالکان و خاورمیانه است و این مساله بیش از آنکه ریشه های داخلی داشته باشد، ریشه خارجی دارد. به عبارت دیگر «افراط گرایی» و «مداخله بیگانگان» دو فصل مشترک ژئوپولیتیک خاورمیانه و بالکان است؛ به تعبیر دکتر ظریف در جمع ایرانیان مقیم سارایوو «بزرگترین خطر منطقه افراط است؛ نه افراطیون دیروز مسیحی اند و نه افراطیون امروز مسلمان».

از آنجایی که معتقدم استقلال در سیاست خارجی هیچ گونه منافاتی با چندجانبه گرایی و وابستگی متقابل ندارد، نیک می دانم راه ورود به بالکان از بروکسل می گذرد نه مسکو...!! یعنی واقعیت صحنه میدان به ما می گوید بدون همکاری و تعامل سازنده با اتحادیه اروپا در شرایط فعلی نمی توانیم نقشی جدی و تأثیرگذار در فرآیندهای سیاسی و اقتصادی منطقه حتی با مسلمانان داشته باشیم. ناگفته پیداست عادی سازی و تعمیق روابط ایران و اتحادیه اروپا می تواند فضا و قدرت مانور بیشتری را در اختیار نهادهای ایرانی یا مرتبط با ایران جهت انجام فعالیتهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی–اجتماعی قرار دهد. متاسفانه ما هنوز هم فاقد هرگونه راهبرد و ره نگاشت جامع و اجماعی در سطح ملی در منطقه بالکان هستیم و این مسأله استفاده حداکثری از امکانات حداقلی ما را نیز به تحلیل برده و خواهد برد.  

مع الوصف سفر دکتر ظریف به منطقه که می تواند نقطه عطفی در مناسبات سیاسی و اقتصادی ایران و منطقه و بخصوص همکاری های علمی و فرهنگی فیمابین باشد، فرصتی شد تا این یادداشت تحلیلی را در خصوص ظرفیت ها و چالشهای منطقه بالکان و نیز پیشنهادات کاربردی برای دیپلماسی ایرانی به شرح ذیل تقدیم علاقمندان به حوزه مطالعات بالکان نمایم؛

1 ) وضعیت کلی منطقه

شبه جزیره بالکان از نظر جغرافیایی شامل کشورهای آلبانی (تیرانا)، بلغارستان (صوفیه)، رومانی (بخارست)، یونان (آتن)، ترکیه (آنکارا)، صربستان (بلگراد)، مونته نگرو (پودگوریتسه)، کوزوو (پریشتینا)، کرواسی (زاگرب)، بوسنی و هرزگوین (سارایوو)، مقدونیه (اسکوپیه) است. البته در بررسی های منطقه ای، جمهوری اسلوونی (لوبلیانا) و قبرس(نیکوزیا) نیز جزء بالکان به شمار می آیند. رومانی، بلغارستان، صربستان، مونته‌نگرو، مقدونیه و یونان جزء کشورهای ارتدکس مذهب محسوب می‌شدند و کشورهای کرواسی و اسلوونی تحت تاثیر کلیسای کاتولیک رم قرار دارند و مسلمانان نیز به واسطه سال ها حضور عثمانی ها بیش از هر کشور دیگری به ترکیه وابستگی فرهنگی نشان می دهند. لذا میراث بیزانس، فرهنگ اسلاو و آلبانی، اسلام ترکان عثمانی، مذهب کاتولیک‌های قرون وسطی و فرهنگ اتریش ـ مجارستان در ساختار زبان، سنت، دین و شیوة زندگی، اسطوره‌سازی و فلسفة بالکان بسیار مؤثر بوده است.

بالکان از طرفی هارتلند مسلمانان اروپا و از طرف دیگر انبار باروت اروپاست. زیرا در قاره اروپا تنها منطقه ای است که مسلمان ها جغرافیا، سرزمین و مالکیت تاریخی دارند. امروزه هیچ کشوری را در بالکان نمی توان یافت که با مشکلات قومی، نژادی یا مذهبی  دست به گریبان نباشد و به تعبیری بر روی گسل منازعات قومی و مذهبی واقع نشده باشد. کما اینکه تمامی کشورهای منطقه بدون استثنا (کرواسی-اسلوونی؛ کوزوو-مونته نگرو؛ ترکیه-قبرس؛ بلغارستان و یونان با مقدونیه؛ و الخ) با هم اختلافات جدی مرزی نیز دارند.

بالکان پس از اندلس اسپانیا، دومین منطقه نفوذ اسلام در اروپا است. با این تفاوت که از تمدن بزرگ اسلامی در اندلس به غیراز اماکن باشکوه اسلامی و تعداد اندکی مسلمان، نشانه های محسوسی از اسلام در این منطقه باقی نمانده است. اما در منطقه بالکان، مسلمانان همچنان حضوری قوی دارند . اکثریت غالب آلبانیایی تبارهای بالکان، مسلمان هستند و بوشنیاک های مسلمان، اکثریت جمعیت بوسنی و هرزگوین را تشکیل می دهند.

یک قرن و نیم از خروج امپراتوری عثمانی از منطقه بالکان و متولد شدن کشورهای جدیدی از دل این امپراتوری می گذرد. مداخله و رقابت قدرتهای فرامنطقه ای بالکان از جمله اتحادیه اروپا ، امریکا ، روسیه و ناتو در بالکان پس از فروپاشی کمونیسم از عوامل مشخص این منطقه است. روسیه و امریکا هر کدام در رقابتی تنگاتنگ، در صدد تقسیم مناطق بالکان می باشند. امریکا و اروپا در طرح همگرایی این منطقه با ناتو و اتحادیه اروپا موفق تر از روسیه عمل می کنند . روسها نفوذ و اعتبار پیشین خود را از دست داده و نفوذ تعیین کننده ای در مناطقی چون صربستان و جمهوری صربسکا ( 49 درصد سرزمین بوسنی و هرزگوین ) ندارند.

امروزه گسترش وهابیت بدلیل تصلب در عقیده و فقدان رواداری نسبت به سایر ادیان و مذاهب، در بالکان مبدل به یکی از چالش های جدی سیاسی-امنیتی در منطقه شده است. حوادث مرتبط با گروههای وهابی در صربستان(کوزوو)، مونته نگرو، و مقدونیه نشان می دهد که جریان وهابیت دیگر محدود در مرزهای بوسنی و هرزگوین نیست و تکثیر ویروس وهابیت جدی ترین تهدید برای همزیستی اقوام و مذاهب منطقه خصوصا روابط بین مسلمانان است. وهابیسم نیروی پیشران و موتور محرکه بالکانیزاسیون مذهبی در منطقه خواهد بود. وهابیت یک جریان وارداتی در بالکان است، که در تضاد با میراث سنتی اسلام در منطقه یعنی عرفان صوفی و سنت درویشی در چارچوب «فقه حنفی» و «کلام ماتریدی» قرار گرفته است.

2 ) بالکان و افراط گرایی

مدت هاست از گسترش فعالیت جریان تروریستی افراطی در حوزه بالکان می گذرد. این گروه ها مخصوصا آلبانی، مقدونیه، کوزوو، و بوسنی را کشورهای هدف قرار داده و به انتخاب و جذب جوانان برای آن چه جهاد در راه خدا!! می نامند، پرداخته اند. شاید بتوان در جستجوی ریشه حضور هواداران تفکر افراطی در بالکان، تا جنگ داخلی بوسنی در دهه 90 میلادی به عقب برگشت. در آن زمان جنگجویانی با عنوان مجاهد از کشورهای مختلف وارد بوسنی شدند. درصد قابل توجهی از این مجاهدان زیر نفوذ تفکر وهابی بودند و با نوع پوشش و آرایش خاص شان نظر مردم بوسنی را به خود جلب می کردند. آن ها بعد از پایان جنگ یا به کشورشان بازگشتند و یا با وصلت های خانوادگی و ازدواج در بوسنی و مناطق دیگر بالکان باقی ماندند.

امروزه حامیان جریان وهابیسم حضور خود را تثبیت کرده اند و به طور فزاینده ای در سراسر منطقه بالکان غربی به خصوص در بوسنی و هرزگوین و سنجاک (صربستان و مونته نگرو) در طول یک دهه گذشته فعال بوده اند. این موضوع غالبا به دلیل کمکهای مشروط کشورهای عربی به بوسنی در طول جنگ انجام گرفت که عملاً باعث نفوذ گرایشهای وهابی و سلفی در جامعه مسلمان بوسنی شد. و از طرفی از میان داوطلبان عربی که در طول جنگ برای مبارزه وارد خاک بوسنی شدند در اوایل دهه 1990، تعدادی از آنها دارای گرایش های وهابی بودند. جنگ در بوسنی 1995-1992 به طور برگشت ناپذیری چهره و سیمای اسلام بوسنیایی را تغییر داد.

برطبق برآورد گروه بین المللی بحران، در طول جنگ و پس از جنگ در حدود 12 هزار پاسپورت بوسنیایی میان مبارزان خارجی توزیع شد. اگرچه تنها یک تعداد اندکی از این ها به عنوان مجاهدین شناخته می شوند. پس از توافقنامه دیتون، بسیاری از مجاهدین به روستای بوچینیا Boćinja (حدود سی و یک مایلی غرب توزلا)، نقل مکان کردند که به عنوان مرکز عصبی وهابیسم در بوسنی شناخته می شود.

پرواضح است که پس از حکومت طالبان در افغانستان و داعش در عراق و شام، هیچ منطقه ای در اروپا به اندازه بالکان در شرایط کنونی مهیا و مستعد نه لزوما تشکیل خلافت اسلامی مورد ادعای گروههای سلفی و تکفیری، که تکثیر افقی و عمودی افراط گرایی نیست و به وضوح می توان مشاهده نمود که پس از نابودی قطعی داعش در عراق و سوریه، بالکان ناامن تر از همیشه خواهد شد. داعش به عنوان یک گرایش تند مذهبی هنوز هم نفس می کشد. این گروههای تکفیری مرتکب جنایاتی علیه مخالفان خود خواهند شد که روی چتنیک های صرب و اوستاش های فاشیست کروات را سفید خواهند کرد و این بزرگترین خدمت را به گرم کردن تنور اسلام هراسی و جریانهای مخالف اسلام در اروپا مثل جنبش پگیدا خواهد کرد.

متأسفانه فقدان همکاری های امنیتی دو جانبه و چندجانبه و به تعبیر دقیقتر بی اعتمادی سیاسی میان دولتها و رهبران سیاسی منطقه یکی از دلایل اصلی گسترش افراط گرایی و تروریسم، جرائم سازمان یافته و رشد افقی و عمودی روزافزون جریانهای تکفیری و سلفی در منطقه شده است. چرا که امنیت دسته جمعی فقط در سایه همکاری های منطقه ای شکل می گیرد. بالکان کماکان فاقد یک سازمان بومی منطقه ای برای همکاری های امنیتی است.!!

مع الوصف سال ها پس از حضور وهابی ها در بوسنی، وهابیت حضور خود را در سنجاک Sandžak  صربستان و مونته نگرو از سال 1997 گسترش داده است. سنجاک زمین حاصلخیزی برای تفسیرهای خشک از اسلام بود به این معنی که مسلمانان آنجا نسبت به برادرانشان در بوسنی به لحاظ سنتی، به طور قابل توجه تری محافظه کارتر بوده اند. وهابی ها در نووی پازار سنجاک در سال 1997 ظاهر شدند اما درست پس از سقوط میلوشویچ در اکتبر 2000 فعالتر شدند. غالبا فعالیتهای شان شامل اقدامات مدنی از جمله تمیز کردن فضاهای عمومی یا کمک به معتادین مواد مخدر می شد. برطبق گزارش سال 2005 گروه بین المللی بحران، حمایت مالی از جنبش وهابیت در صربستان از سارایوو می آید، که آنها نیز از موسسات خیریه سعودی در وین و بوشنیاک های مهاجر در سوئد، اتریش و بریتانیا دریافت می کنند. موسسه مطالعات امنیتی کوزوو نیز در گزارش خود (آوریل 2015) معتقد است که عربستان سعودی بیشترین تأثیر را در افراطی کردن جامعه مسلمانان بالکان خصوصا در میان جوانان کوزوو ایفا نموده است. این گزارش تأیید می کند که 46 درصد افرادی که از کوزوو به داعش پیوسته اند بین 16 تا 30 ساله می باشند که دو عامل بیکاری (کوزوو هم اکنون به بیش از200 هزار شغل نیازمند است) و تزریق ایدئولوژی افراطی وهابی آنها را مستعد جذب توسط امامان مساجد و شبکه های مجازی نموده است.

3) جمع بندی و نتیجه گیری

در پایان پیشنهادات ذیل جهت گسترش و تعمیق مناسبات جمهوری اسلامی با کشورهای منطقه بالکان در چهار بخش فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و امنیتی ارائه می­شود؛

الف) بخش فرهنگی:

-تقویت دیپلماسی عمومی: دیپلماسی عمومی یعنی ارتباط مردم با مردم(توده مردم، نخبگان و نهادهای مدنی) ؛ مردم با دولت و دولت با مردم. و ره نگاشت آن دارای چهار مرحله گفتمان سازی؛ شبکه سازی (ارتباط گیری یا کاشت، جذب یا داشت و بهره برداری یا برداشت)؛ جریان سازی(فکری و سیاسی)؛ نظام سازی و تمدن سازی است.

- تأسیس رشته مطالعات بالکان: با توجه به جایگاه راهبردی بالکان و بخصوص بالکان غربی، ضروری است در نظام آموزشی و پژوهشی کشور و با راه اندازی رشته و گرایش بالکان شناسی در مراکز آموزش عالی گام مهمی در این خصوص برداشته شود. انجام این مهم می تواند بنیه و عقبه دانشگاهی و پژوهشی ما را در این منطقه پشتیبانی کرده و خلاء معرفتی مسئولان را نیز پر کند. تقویت بنیه کارشناسی ما در حوزه بالکان جز از این طریق غیرممکن است.

-گسترش فعالیتهای فرهنگی و علمی نهادهای فرهنگی ایران در منطقه با هدف روشنگری و افشاگری دستهای پیدا و پنهان فتنه گران داخلی جهان اسلام و توطئه گران غربی و آمریکایی که بدنبال ایجاد تفرقه و دو دستگی در میان مسلمانان و ملتهای منطقه هستند.

-اختصاص یک اعتبار ویژه برای تربیت نسل جدید امامان معتدل و میانه رو و خطیبان جامعه اسلامی و اعزام منظم و مستمر ایشان به ایران جهت آموزش فلسفه، کلام و عرفان اسلامی.

-حمایت و پشتیبانی از شاخه های تصوف در منطقه به عنوان واکسن ضد ویروس وهابیت.

-برگزاری چندین همایش بزرگ و قوی در سطح منطقه با عنوان «اسلام و صلح جهانی» و برگزاری کارگاههای آموزشی با عنوان «اسلام شناسی» با استفاده از چهره های شاخص تقریبی ایران و جهان اسلام جهت آشنایی با اسلام ناب محمد (ص).

-تقویت و گسترش همکاری های علمی و فرهنگی با جامعه ملی بوشنیاکهای کرواسی، اسلوونی، صربستان، کوزوو، مونته نگرو، مقدونیه و آلبانی به عنوان مسلمانان تکنوکراتی که خارج از حیطه قدرت و نفوذ جامعه اسلامی هستند. به عنوان مثال حمایت از چاپ کتب متون درسی دانش آموزان و دانشجویان در منطقه سنجاک صربستان که سالهاست به دلیل مشکلات مالی معطل مانده است.

-تأسیس و حمایت از ایجاد چندین خبرگزاری و سایت معتبر و قوی در منطقه که پاسخگوی نیازهای فرهنگی –اجتماعی و سیاسی روز جوانان و مسلمانان منطقه باشد.

-توسعه ظرفیتهای آموزشی ایران و فعال سازی بیشتر نهادهای غیر دولتی ایرانی در منطقه ؛ همکاری در زمینه تولید فیلم، تئاتر، موسیقی و کتاب به صورت مشترک و نمایش تولیدات سینمایی و تلویزیونی در شبکه های تلویزیونی؛ کمک به بازسازی زیرساخت های فرهنگی نظیر کتابخانه ملی و کتابخانه غازی خسرو بیگ در بوسنی و هرزگوین؛ راه اندازی طرحهای تحقیقاتی چون دایره المعارف اسلامی برای جذب نخبگان و تاثیر گذاری در گفتمان فرهنگی و علمی جامعه؛ راه اندازی مجلات علمی معتبر در حوزه های مختلف فرهنگی؛ فعال سازی بیشتر انجمن های دوستداران زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی ؛ توسعه همکاریهای دینی بین جامعه اسلامی، نهادهای ایرانی مستقر در منطقه و مراکز دینی در ایران؛ برگزاری همایش های مهم علمی در زمینه های دینی به صورت مشترک ؛ پرهیز از تبلیغ مستقیم مذهب و تقویت حمایت از محبان اهل بیت (ع)؛ اعطای بورسیه برای سطوح مختلف تحصیلی به علاقمندان فلسفه و عرفان اسلامی و زبان و ادبیات فارسی .

ب) بخش اقتصادی:

-حضور شرکتهای اقتصادی ایران (بخش خصوصی و دولتی) یا مورد حمایت ایران جهت سرمایه گذاری زیربنایی و زیرساختی و اشتغالزایی در میان مسلمانان منطقه، بخصوص در منطقه سنجاک، کوزوو و بوسنی و هرزگوین.

-کشورهای اسلامی و خصوصاً ایران لازم است با اجرای طرح های اقتصادی کلان در این منطقه به نوعی نقش آفرینی و دستاوردهای بیشتری را به دست آورند. کشورهای اسلامی باید حضور جمعیت کثیر مسلمان در منطقه بالکان را یک فرصت قلمداد کرده و بیش از غرب در این منطقه سرمایه گذاری کنند تا جای پای لازم را برای حضور در آینده این منطقه فراهم سازند.

ج) بخش سیاسی:

-با توجه به اینکه منطقه بالکان بدلیل سیاست های مداخله جویانه و واگرایانه قدرت های بزرگ غربی، تنها منطقه راهبردی در دنیاست که هنوز هم فاقد یک سازمان منطقه ای مهم بومی است!! ، بسیار مناسب و ضروری به نظر می رسد که جمهوری اسلامی ایران با ابتکار تشکیل یک «سازمان منطقه ای بومی»، اولاً قدرت بازیگری و ائتلاف سازی خود را در منطقه تحکیم و تثبیت ببخشد و ثانیاً فرهنگ و هویت بومی و اسلامی منطقه را قبل از ادغام در ساختارهای غربی یوروآتلانتیک مثل اتحادیه اروپا و ناتو براساس معیارهای مادرید و کپنهاگ را در قالب یک نهاد منطقه ای بومی حفظ و گسترش نماید. انجام این مهم ضامن حضور و گسترش و تعمیق نفوذ ما در معادلات آتی منطقه خواهد بود.

- مدتهاست سوالی ذهن مرا نوازش می کند و بلکه آزار می دهد که اگر جمهوری اسلامی ایران می تواند با چپ های آمریکای لاتین برای توازن قدرت بین ایران و آمریکا در حیاط خلوت آمریکا وارد یک گفتمان و بلکه یک ائتلاف ضدآمریکایی و ضد نظام سلطه در منطقه بشود، چرا در منطقه بالکان برای ایجاد توازن قدرت بین ایران و اروپای غربی وارد اگر نه لزوماً یک ائتلاف که لااقل یک گفتمان ضدآمریکایی و ضدناتویی با صرب های منطقه نشویم که از قضا روس ها نیز از این موضوع استقبال می کنند. این ایده عملیاتی درست منطبق بر دکترین «تعاملگرایی ضدنظام سلطه» مورد تأکید و تأیید مقام معظم رهبری است. به عبارت دیگر اگر ما با چپ های ملحد از خدا بی خبر می توانیم وارد یک گفتمان و بلکه ائتلاف ضد امریکایی شویم، چرا نباید با صرب های بالکان وارد یک گفتمان ضد آمریکایی و ضد ناتویی شویم.

-شناسایی کوزوو توسط جمهوری اسلامی ایران؛ چرا که عدم شناسایی و حضور رسمی جمهوری اسلامی ایران در کوزوو، دستاویزی برای جریانهای سلفی-تکفیری وهابی در میان مسلمانان منطقه شده تا فضا را به سمت شیعه هراسی و ایران هراسی سوق دهند. حضور یک سفیر فرهنگی مومن و معتقد به مبانی و اصول انقلاب و نظام می تواند مقوم ظرفیتهای فرهنگی ما باشد. مگر نه اینکه انتخاب سفرا باید متناسب با زمینه ها و فرصتهای بومی منطقه باشد.

د) بخش امنیتی:

-متأسفانه فقدان همکاری های امنیتی دو جانبه و چندجانبه و به تعبیر دقیقتر بی اعتمادی سیاسی میان دولتها و رهبران سیاسی منطقه یکی از دلایل اصلی گسترش افراط گرایی و تروریسم، جرائم سازمان یافته و رشد افقی و عمودی روزافزون جریانهای تکفیری و سلفی در منطقه شده است. چرا که امنیت دسته جمعی فقط در سایه همکاری های منطقه ای شکل می گیرد. بالکان کماکان فاقد یک سازمان بومی منطقه ای است.!!

-همکاری اطلاعاتی-امنیتی ایران و کشورهای منطقه (بخصوص بوسنی، صربستان، مونته نگرو، مقدونیه، آلبانی و کوزوو) در مبارزه با پدیده افراط گرایی خشن در بالکان و بازگرداندن جوانان فریب خورده گروههای تکفیری از خاورمیانه به کشورشان.

النهایه اینکه هنر دیپلماسی ایرانی در منطقه بالکان، تأمین منافع ملی و حفظ مصالح اسلامی در میانه سندان «افراط گرایی» و چکش «مداخله گرایی» است و انجام این مهم جز با تقویت امکانات و اختیارات مدیران ذیصلاح در سطح خرد و تقویت فضای همکاری و تعامل در سطح کلان صرفاً در حد تئوری باقی خواهد ماند.

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  ترکیه، سهولت کسب شهروندی برای خارجی‌ها
  فارسی در اسلواکی
  سرنوشت مقدونیه
  حمله به سفارت ایران؛برکناری افسر‌ پلیس یونان
  آثار شهر 2500 ساله ایرانی در ترکیه
  عکس/ آکادمی علوم بلغارستان
  برگزاری نمایشگاه "بلاروس و کتاب مقدس"
  21 سپتامبر؛ به صدا درآمدن زنگ صلح جهانی
  مجارستان: نمی‌گذاریم مهاجری وارد شود
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار