صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
یکشنبه، 2 اردیبهشت 1397 - 19:18   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  روسیه با شکست بوسنی حریف ایران شد
  هنرمندان اسلواکی به ایران می‌آیند
  حمله افراد ناشناس به نیروهای امنیتی یونان
  نوع نوشتن کافکا معرکه است
  انیمیشن «بدو رستم بدو» به صربستان می رود
  پیوند سرنوشت کشیش مسیحی با فتح‌الله گولن
  جایزه پوشکین فینالیست‌های ۲۰۱۸ را شناخت
  رسوم جالب ازدواج در ترکیه
  برای میلوش فورمن فیلمساز برجسته جمهوری چک
  تفاوت آزمون قرآنی بلغاری‌ها با ایران
  نگاهی به سینمای مجید مجیدی
  فرصت آخر اردوغان
  جمهوری چک و لغو ممنوعیت صادرات به ایران
  قاتل کریمیان، مدیر جم در ترکیه دستگیر شد
  جشن 80 سالگی استانکو پابلوکوویچ در کرواسی
- اندازه متن: + -  کد خبر: 27551صفحه نخست » گزارشدوشنبه، 11 دی 1396 - 10:02
تشیع علوی و تشیع صفوی در زمانه ما
گروه گزارش و تحلیل
  

همایش «تشیع علوی و تشیع صفوی؛ نگاهی انتقادی به روایت شریعتی» شنبه نهم دی‌‌ماه در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با حضور جمعی از اساتید و صاحب‌نظران علوم اجتماعی برگزار شد.

در فهم شریعتی دچار سوءتفاهم شدیم
 به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از ایبنا، محمدحسین بادامچی، عضو هیات علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با اشاره به کتاب «تشیع علوی و تشیع صفوی» دکتر علی شریعتی عنوان کرد: این کتاب را کتابی پیشرو در مباحث دین و دولت می‌دانم. ادعای من این است که شریعتی و این کتاب نسبت به آنچه بعد از انقلاب درباره نسبت دین و دولت مطرح شده، بسیار پیشروتر صحبت کرده و نوع گفتمان آن و توجه‌اش به این موضوع بسیار پیشروتر از چیزی است که طی ٤٠ سال اخیر در این باره بیان شده است.
بادامچی با بیان اینکه این کتاب را متنی پساسکولار و پسااسلامیستی می‌بیند، افزود: بعد از انقلاب، جامعه‌شناسان در راستای مباحثی کلامی و جامعه‌شناختی مهندس بازرگان از سکولاریزاسیون سخن گفتند. دوگانه‌ای که بعد از انقلاب در این باره پدید آمد مفاهیمی را مانند اسلامیزاسیون ایجاد کرد که در مقابل سکولاریزاسیون مطرح شد. همچنین دوگانه سنت و مدرنیته‌ای مطرح شد که مدرنیته را جهان عقلانی بدون دین تصویر می‌کرد. به هر حال اینها صورت‌بندی الهیات سیاسی انقلابی که دکتر شریعتی مطرح می‌کند، در مقابل تشیع صفوی قرار دارد. در واقع ما دچار سوءتفاهم بزرگ شدیم. چیزی که دکتر شریعتی در برابر آن موضع‌گیری می‌کند نوع سیاسی از رابطه خاص بین این دو را مورد انتقاد قرار می‌دهد. شریعتی در این کتاب بیان کرده که بین الهیات سیاسی و دولت رابطه‌ای مضطرب وجود دارد.

بادامچی افزود: ما دوگانه‌هایی ایجاد کردیم که باعث شده شریعتی را نفهمیم؛ دوگانه جامعه ـ دولت بحث شریعتی نیست. تشیع با قدرت یا بی‌قدرت بحث او نیست و در کتاب هم فراسوی این موضوعات حرف می‌زند. برای او تشیع علوی و تشیع صفوی دوگانه نفی و اثبات است. شریعتی نمی‌گوید تشیع صفوی دین دولتی است. او از دوگانه نهضت و نهاد حرف می‌زند و از آن به عنوان دو جهان یاد می‌کند. هر یک از این جهان‌ها نسبتی با دو شکل از زیست عملی انسان دارند. اگر ما توجهی به کتاب «امت و امامت» داشته باشیم، می‌بینیم که جهان سیاسی در برابر جهان روزمره قرار می‌گیرد. شریعتی همچنین از دوگانه «شدن» در برابر «بودن» سخن می‌گوید و بیان می‌کند که یک زیست، زیست بودن است و زیست دیگر زیست شدن! شریعتی در مقابل سیاست‌زدایی از جامعه شیعی حرف می‌زند و پروژه او سیاسی کردن جامعه و دولت است. ما امکان بازسازی الهیات سیاسی شریعتی را داریم و باید چنین کاری را انجام دهیم و از سوی دیگر بر پایه خود شریعتی در کتاب «امت و امامت» می‌توان او را نقد کرد.

خلاق‌ترین پروژه‌ شریعتی
 محمدرضا زمردی، مدرس دانشگاه نیز در بخش دیگری از این نشست به جایگاه شریعتی به عنوان متفکر معاصر اشاره کرد و گفت: اگرچه دوران شریعتی تمام شد و چهار دهه از انقلابی می‌گذرد که شریعتی ندید، اما او همیشه با ما است حتی وقتی که او را رد یا تایید می‌کنیم و این نشان‌دهنده آن است که در آثار شریعتی ظرفیتی وجود داشته که باعث شده دوباره طرح شود و هیچ نقشه‌ای در این باره نیست و این کار خود آثار شریعتی و کیفیت و اصالت آثارش است. او متفکر پرسشگر از جهان سنت است و زندگی دینی و مذهبی ما را با تار و پود خود زیسته و سپهر فرهنگی و سیاسی غرب را هم زندگی و هر دو را درونی کرده است؛ در وجود شریعتی یک سنتز اتفاق افتاده است برای همین این یکپارچگی را درونش می‌بینید.  زمردی با اشاره به اینکه توجه به تشیع یک کشف بسیار بزرگ شریعتی است، گفت: ما هم مسلمانیم اما مسلمانی ما شیعی است اما روشنفکری پساانقلابی به سوی اسلام تاکید کرده تا تشیع! تشیع در جامعه ما منشأ اثر است و بی‌توجهی نسبت به این موضوع خسران است. گاهی گویی برخی از ما شیعه شرمنده هستیم در حالی که ما نباید اینگونه باشیم. امروز در رجوع دوباره به شریعتی این بسیار مهم است که او برخلاف روشنفکران دینی پساانقلابی در این کتاب تشیع را جدی می‌گیرد.

وی یادآور شد: رویکردی به شیعه در شریعتی وجود دارد که ناشی از اصلاح‌گری در اوست. پس شیعه‌شناسی او در خدمت اصلاح است و کار او فقط ایدئولوژی کردن دین نبود. کتاب «تشیع علوی و تشیع صفوی» یکی از خلاق‌ترین پروژه‌های اوست و قدرت و نبوغ او را در این کتاب می‌توانیم ببینیم. حال این سوال مطرح است که آیا شیعه مقابل صفوی یکسره پویایی بود؟ در اینجا شریعتی گویا در کتاب ساده‌سازی کرده است چون عوام شیعه در همه تاریخ تشیع وجود داشتند و اختصاصی به بعد و قبل از صفویه ندارد. 

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  فرصت آخر اردوغان
  قاتل کریمیان، مدیر جم در ترکیه دستگیر شد
  داربی استانبول به خون کشیده شد
  افزایش خشونت خانوادگی در صربستان
  مخالفت رومانی با انتقال سفارتش به قدس
  جشن 80 سالگی استانکو پابلوکوویچ در کرواسی
  جمهوری چک و لغو ممنوعیت صادرات به ایران
  رسوم جالب ازدواج در ترکیه
  پیروزی والیبال نشسته ایران مقابل بوسنی
  نگاهی به سینمای مجید مجیدی
  اروپا با برجام چه می‌کند
  تفاوت آزمون قرآنی بلغاری‌ها با ایران
  پیوند سرنوشت کشیش مسیحی با فتح‌الله گولن
  انیمیشن «بدو رستم بدو» به صربستان می رود
  نوع نوشتن کافکا معرکه است
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار