صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
چهارشنبه، 1 آذر 1396 - 00:54   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  ادای احترام اسلوونیایی ها به جان باختگان ایرانی
  رومانی در آستانه خرید سیستم موشکی پاتریوت
  سوروس مجارستان را به دروغگویی متهم کرد
  آغاز هفته فیلم اروپایی در تبریز
  اجرای پروژه مشترک ایران و لهستان در اصفهان
  مخاطرات اروپای بدون آلمان
  برانکو: همیشه پیروز شدن کار ساده‌ای نیست
  بیگانگی با ادبیات کهن
  منافع ملی بر منافع قومی مقدم است
  Henry Kissinger: Üçüncü dünya savaşı yolda
  رویاهای ولادیمیر ناباکوف منتشر شد
  نظریه توطئه و فقر روش شناسی
  موثر ماندن آنکارا در آینده خاورمیانه
  روابط جامع ایران و اتحادیه اروپا
  رشد ۸۰ درصدی مبادلات تجاری ایران و بلغارستان
- اندازه متن: + -  کد خبر: 27063صفحه نخست » کتابخانه ایرباچهارشنبه، 10 آبان 1396 - 17:54
۱۰۱ خاطره جنگی از سارایوو
راسم دلیچ
  

«ژنرال دلیچ» در کتاب خاطرات خود از صحنه‌های نبرد و ملاقات‌هایش از مناطق جنگی در بوسنی و هرزگوین می گوید، خاطراتی که صرفاً به مشاهدات خود او محدود نمی‌شوند، بلکه به بازگویی خاطرات از زبان دیگر همرزمان نیز می‌پردازد.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) «راسم دلیچ» فرمانده ارتش دولت بوسنی در سال‌های جنگ بود خاطرات این کتاب از محدوده سال‌های 1992(فروپاشی یوگوسلاوی سابق و آغاز درگیری‌ها در بوسنی و هرزگوین) شروع می‌شود و تا پایان جنگ در سال 1995 ادامه دارد.

از آنجا که ژنرال راسم دلیچ خود مستقیماً در صحنه جنگ حضور داشت، کاملاً مشکلات و گرفتاری‌های آن دوران را نیز لمس کرده بود. وی از زاویه‌ای کاملاً متفاوت اوضاع جنگ را بررسی و از طرفی تلاش کرده خاطراتش را به صورت زنجیروار بیان کند؛ به گونه‌ای که پس از پایان هر خاطره ادامه ماجرا را در خاطره بعدی دنبال می‌کند و بدین ترتیب عملاً خواننده کتاب را به خواندن همه قسمت‌های کتاب ترغیب می‌کند.»

نویسنده از کتاب خود چنین یاد کرده است:«کتاب حاضر در بر گیرنده دیدگاه‌های شخصی من است و مجموعه‌ای از دیدارها و تماس‌های من با شخصیت‌های مختلف در دهه نود است. به هر حال قصد من این بود که واقعیت‌های تلخ و شیرین جنگ را به‌طور عینی بازگو کنم… خوانندگان این کتاب با مطالعه آن، تصویری کلی از پیچیدگی‌های اوضاع بوسنی به دست خواهند آورد و متوجه می‌شوند که برای حفظ بوسنی و مسلمانان (بوشیناک‌ها) چه مصایب و دشواری‌هایی پیش‌رو بوده است. مسئله بقا و حیات مسلمانان نیز در این کارزار مطرح بوده است. در این کتاب کوشیده‌ام نحوه بیداری و قیام و رشد و بالندگی سیاسی و نظامی بوشیناک‌ها را به شکل عینی تشریح کنم. خوانندگان کتاب کاملاً متوجه خواهند شد که جامعه جهانی چه اهدافی را دنبال می‌کرد و اینکه چگونه مدعی دفاع از حقوق بشر بود، ولی عملاً از متجاوزان و اعمال فاشیستی آنها حمایت می‌کرد. این کتاب بخش‌هایی از آن دوران توفانی را به تصویر می‌کشد.»
او ادامه می‌دهد«در چهار آوریل 1992 اولین گلوله‌های خمپاره و توپ به شهر سارایوو اصابت کرد و تجاوز به شهر عزیزم، سارایوو، عملاً آغاز شد… بالاخره کاسه صبر من لبریز شد و در روز یکشنبه 12 آوریل 1992 به همه همکارانم اعلام کردم که ارتش JNA [ارتش یوگسلاوی سابق] را رها می‌کنم و به نیروهای دفاع منطقه‌ای جمهوری بوسنی و هرزگوین می‌پیوندم…» این جمله‌ها از سرآغازی برای راوی خاطرات خبر می‌دهند تا هر کاری که می‌تواند برای رفع حصر کامل سارایوو انجام دهد: «ما… تلاش می‌کردیم به مدافعان شهر سارایوو کمک کنیم. مدافعان سلاح و مهمات کافی در اختیار نداشتند…»

ژنرال دلیچ با خاطراتش نشان می‌دهد محور بسیاری از فعالیت‌های اطراف خود در مقابله با متجاوزان صرب بوده است، همزمان، اضطراب و دلشوره اسارت برادرش توسط همین متجاوزان و بی‌خبری از پسرش را هم تحمل می‌کرده است. گویی او از هیچ اتفاقی در صحنه این جنگ بی‌خبر نبوده، حتی از شایعه‌هایی که بارها، تأثیر آنها موجب تعجب وی می‌شده است.
در بخشی از خاطرات وی با عنوان «ایده احداث تونل» آمده است:«در اوایل پاییز 1992 جنگ سراسر بوسنی و هرزگوین را در بر گرفت. به همین دلیل، وظایف و مأموریت‌های میدانی من افزایش یافت. هم باید در ستاد فرماندهی به رتق و فتق امور می‌پرداختم و هم به جبهه‌ها سرکشی می‌کردم. فرماندهان یگان‌های مختلف ارتش، مرتب با من تماس می‌گرفتند و خواستار حضورم در منطقه عملیاتی حوزه استحفاظی خود می‌شدند تا مشکلات پیش روی‌شان را حل کنیم.» این بند از کتاب از حجم سنگین فعالیت‌های راوی حکایت دارد. او در دل روایت خود از عملیات گوناگون و گروه‌های مختلفی که در صحنه جنگ، هر کدام به نوعی تأثیرگذار بودند، اطلاع می‌دهد».

در این مسیر عوامل ناکامی کم نیستند و ژنرال دلیچ از روبه‌رو شدن با آنها هم گفته است: «پس از آن که شورای ریاست جمهوری بوسنی و هرزگوین مرا به فرماندهی ستاد کل نیروهای مسلح بوسنی و هرزگوین منصوب کرد، حوادثی به وقوع پیوست. در همان نشست شورای ریاست جمهوری صفر خلیلویچ ثابت کرد زیر بار پذیرش حکم این شورا در انتصاب من به عنوان فرمانده ارتش نخواهد رفت. وقتی خلیلویچ جلسه شورای ریاست جمهوری را با عصبانیت ترک کرد، برایم این سؤال مطرح شد که اگر او بخواهد لجاجت کند من باید چه واکنشی نشان بدهم و…» رویارویی‌های داخلی مانند این کم نیستند، اما برای راوی و آنها که به شکست محاصره سارایوو فکر می‌کردند، نبض واقعی جنگ در نقطه‌های دیگری بوده است: «با توجه به اهمیت ارتباط سارایوو با سایر مناطق، ایدة احداث تونل زیر پیست فرودگاه سارایوو مطرح شد تا بدین ترتیب سارایوو به مناطق آزاد در دوبرینیا و از آنجا به بوتمیر متصل شود… 31 جولای 1993 روز سرنوشت‌سازی بود و باید تصمیم مهمی می‌گرفتم. در آن روز خبر مسرت‌بخشی شنیدیم: تونل آماده بهره‌برداری بود. این خبر شبیه معجزه عمل کرد و خداوند می‌خواست به مردم سارایوو لطف و عنایتش را نشان دهد. یگان‌های عملیاتی ما با عبور از تونل، از سارایوو به ایگمن منتقل شدند و بدین ترتیب هم ایگمن نجات یافت و هم سارایوو از محاصره درآمد. اگر تونل فقط همین یک سود را برای ما داشته باشد، باز هم طراحی و ساخت آن کاملاً مقرون به صرفه بوده است. ولی واقعیت این است که تونل نه فقط باعث نجات ایگمن شد، بلکه نقش آئورت را داشت و همان‌طوری که آئورت وظیفه مهمی در خون‌رسانی در بدن دارد، تونل هم نقش مهمی در تأمین مایحتاج مردم سارایوو ایفا کرد و مردم و مواد غذایی و کالاهای‌شان به راحتی از سارایوو خارج یا به آن وارد می‌شدند. از همان روز به بعد، در مذاکرات صلح، فرماندهان صرب و اونپروفور درباره تونل از من می‌پرسیدند و من هم پاسخ می‌دادم: «کدام تونل؟ ما چند تونل داریم. شما منظورتان کدام تونل است؟» باید بگویم که تا پایان جنگ اجازه ندادیم رسانه‌ها مطلبی درباره تونل منتشر کنند و در واقع احداث تونل محرمانه بود… تونل زیر پیست فرودگاه سارایوو از معجزات دوران مقاومت مردم بوسنی است.»

«101 خاطره جنگی» 101 قطعه از تحولات جنگ در بوسنی و هرزگوین‌اند که هم وقایع را مرور می‌کنند، هم مهم‌ترین چهره‌ها و مذاکرات و جلسه ها و تفاهم‌ها را برمی‌شمرند، هم قهرمانان و شجاعان جنگ را معرفی می‌کنند، هم سفرهای خارجی راوی به کشورهایی مانند ترکیه، آمریکا، مالزی و ایران را در بر دارند و هم جغرافیای آن جنگ را برای مخاطبان، به‌خصوص علاقه‌مندان به تحولات جهانی و اروپا، به نوعی شرح می‌دهد. نویسنده بخشی از کتاب خود را به ایران و حمایت‌های بشر دوستانه ایران از مسلمانان بوسنی اختصاص داده است. نویسنده در این فصل به تأثیرات و نقش ایران در جنگ بوسنی پرداخته است.

101 خاطره جنگی؛ سال 2009 – سارایوو
ژنرال راسم دلیچ
ترجمه: محمدباقر پی‌پل‌زاده
انتشارات: سوره مهر
قیمت: 19 هزار تومان

محمود فاضلی

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  طرح حمله و خیانت‌های ناتو به ترکیه
  موثر ماندن آنکارا در آینده خاورمیانه
  رویاهای ولادیمیر ناباکوف منتشر شد
  تروریسم تهدید اصلی امنیت کوزوو
  رشد ۸۰ درصدی مبادلات تجاری ایران و بلغارستان
  روابط جامع ایران و اتحادیه اروپا
  نظریه توطئه و فقر روش شناسی
  مخاطرات اروپای بدون آلمان
  همکاری یونان و آلمان در زمینه برگزیت
  برانکو: قانون ما جنگیدن برای قهرمانی است
  وضعیت بغرنج روس‌ها در المپیک زمستانی
  فروش سلاح‌های آمریکایی به لهستان
  بیگانگی با ادبیات کهن
  ادای احترام اسلوونیایی ها به جان باختگان ایرانی
  Henry Kissinger: Üçüncü dünya savaşı yolda
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار