صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
چهارشنبه، 7 تیر 1396 - 00:13   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  برگزاری کنفرانس روز جهانی قدس در استانبول
  ایوانکوویچ: جلوی پیشرفت کسی را نمی گیرم
  سفر نخست وزیر مقدونیه به بلغارستان
  اعتراض یونانی ها به تخلیه اقامتگاه‌های پناهندگان
  اردوغان: شروط عربستان برای قطر غیرقانونی است
  شاعرانی داشتیم که به فارسی می‌نوشتند
  برگزاری مراسم روز جهانی قدس در لهستان
  نمایش فیلم های ایرانی در جشنواره مجارستان
  یک ملی‌پوش دیگر ایران به یونان رفت
  ترکیه با استقلال کردهای عراق مخالف است
  بزرگداشت روز جهانی قدس در بلغارستان
  مخالفت دانشجویان بلگرادی با عضویت کشورشان در ناتو
  مصاحبه خبرگزاری دولتی بوسنی با سفیر ایران
  عکس/ مقابله با همجنسگرایان در کرواسی
  بحران اوکراین همچنان بدون راه حل
- اندازه متن: + -  کد خبر: 26072صفحه نخست » خبر اولیکشنبه، 28 خرداد 1396 - 11:34
فدریکا موگرینی، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا:
آموختیم به جای رهبران بر مردم سرمایه‌گذاری کنیم
ما به عنوان اروپایی‌ها باید در مرحله نخست قدرت صلح را به نمایش بگذاریم. اتحادیه اروپا نمی‌توانست دومین اقتصاد برتر جهانی باشد، نخستین بازار جهانی باشد اگر در یک لحظه مشخص در تاریخ به این نتیجه نرسیده بود که همکاری با هم عاقلانه تر از جنگیدن با یکدیگر است. بالکان یک نمونه خوب از تجربه اروپا در این زمینه است.
  

فدریکا موگرینی، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا برای دومین سال متوالی به همراه محمدجواد ظریف و جان‌کری در نشست اسلو حاضر شد. تمرکز سوال‌ها از فدریکا موگرینی بر نقشی بود که اتحادیه اروپا با توجه به خط مشی رییس‌جمهور جدید امریکا دونالد ترامپ در صحنه بین‌المللی می‌تواند بازی کند. بورگه برنده، وزیرخارجه نروژ در ادامه این نشست به سراغ فدریکا موگرینی رفت و سوال خود را این‌گونه مطرح کرد: آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان اخیرا در اظهاراتی در مونیخ تاکید کرده بود که اروپا باید مسوولیت بیشتری برای تامین امنیت خود و کل منطقه را بر عهده بگیرد. احتمالا شما با خانم مرکل در این زمینه موافق هستید اما سوال اینجاست که این مساله چگونه قابل تحقق است. به عنوان نمونه اروپا برای حل مساله پیش آمده در خلیج (فارس) چه تدابیری اندیشیده است؟

پیام‌های متناقض از دولت ترامپ

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از اعتماد، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در پاسخ به این سوال گفت: فکر می‌کنم سوال مشخص شما این است که آیا اتحادیه اروپا در شرایطی است که نقشی جهانی را برعهده بگیرد؟ با توجه به آغاز مذاکرات برگزیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) و دولت ترامپ که پیام‌های متناقض بسیاری را به نقاط مختلف در جهان مخابره می‌کند، پاسخ من این است: بله. اتحادیه اروپا می‌تواند نقش جدی‌تری را برعهده بگیرد. ما باید این نقش را به خاطر خودمان ایفا کنیم. ما باید این نقش را بپذیریم چرا که رویکرد اروپایی به امنیت و سیاست خارجی در جهان امروز مورد نیاز است. شرکای ما از شرق آسیا تا امریکای لاتین و آفریقا از اروپا می‌خواهند که نقش تامین‌کننده امنیت جهانی را ایفا کند. برای نخستین‌بار است که من چنین درخواستی را نه فقط از جانب کشورهای غیراروپایی بلکه حتی از داخل اروپا نیز می‌شنوم. به عنوان نمونه، من فکر می‌کنم که یک سال پیش ما در نقطه دیگری ایستاده بودیم. شاید هم باید بگویم که دقیقا یک سال پیش در نشست مشابه در همین تاریخ در اسلو درخصوص همین مساله که امروز سوژه سوال است صحبت کردیم. شاید یک سال پیش بحران هویتی در اروپا کمی پررنگ‌تر بود یا اعتماد به نفس ما برای حل مشکلات کمتر بود. فکر می‌کنم امروز ما به این نتیجه رسیده‌ایم که قدرت و نیاز کافی برای ایفای نقش جهانی به عنوان اروپا را داریم. درنهایت هم باید این کار را به دلیل مسائل دفاعی و امنیتی خود انجام دهیم.

سوالی که پیش می‌آید این است که چرا امروز هم ما و هم جهان به ایفای نقش بیشتر اروپا نیاز دارند؟ نخستین دلیل آن این است که اتحادیه اروپا خط مشی مشخصی در حوزه سیاست خارجی و امنیت برای خود دارد. در گذشته ما عادت داشتیم که بیشتر روی شکست دادن بحران و مهار تنش تمرکز کنیم و نقش خود را در شکل‌گیری تنش یا تلاشی که می‌توانیم برای ممانعت از شکل‌گیری آن به کار ببریم را فراموش کرده بودیم. در بسیاری از این پرونده‌ها میانجیگرها هم می‌توانند کارهای بسیار زیادی انجام دهند. مساله اینجاست که اگر شما روی مسائل تغییرات جوی کار کنید برای ما اروپایی‌ها به این معنا است که شما در حال کار روی مسائل امنیتی هستید چرا که این مساله می‌تواند مانع از فقر یا فجایع طبیعی شود. همه این مسائل مانند دومینو با هم در ارتباط است. در بسیاری از مناطق فقط می‌تواند فضایی برای افراط گرایی یا اقدام‌های دسته‌جمعی عمومی باز کند. فقط می‌تواند منجر به بی‌ثباتی و سپس هم تنش‌آفرینی شود. برای ما در اروپا سرمایه‌گذاری بر کمک‌های بشردوستانه به معنای راهی برای جلوگیری از تنش است.

در مورد راهکار نظامی حق با جواد ظریف است

مساله دوم مخلوطی از رویکرد نظامی و دیپلماسی است که اتحادیه اروپا در نقاط مختلف به آن متوسل می‌شود. همان‌طور که می‌دانید در حال حاضر ١٥ مورد ماموریت نظامی و شهروندی است که اتحادیه اروپا در سرتاسر جهان آنها را هدایت می‌کند. به عنوان مثال در آفریقا، کمک‌های بشردوستانه در کنار فعالیت‌های تجاری، همکاری علمی و تکنولوژی و تلاش برای توسعه پایدار در این منطقه از سال‌ها پیش به عنوان ماموریتی از جانب اروپا آغاز شده و ادامه دارد. چند هفته پیش در اردن در مراسم افتتاحیه یک برنامه علمی حضور داشتم که در آن دانشمندانی از کشورهای مختلف منطقه مانند ایران و عربستان‌سعودی حضور داشتند و در کنار هم بودند. بسیاری از اوقات ما قدرت علم را نادیده می‌گیریم. به هرحال ما به عنوان اتحادیه اروپا در نقاط مختلف جهان این توانایی را داریم که از ابزارهای متفاوت به شکل جداگانه یا گاه تلفیقی از آنها برای کمک به توسعه و صلح استفاده کنیم.
همان‌طور که جواد ظریف در سخنانش به کرات می‌گوید در جهان امروز حتی یک تهدید هم وجود ندارد که صرفا و صرفا با توسل به رویکرد نظامی قابل حل باشد. این درس دیگری است که ما اروپایی‌ها در این سال‌ها به خوبی یاد گرفته‌ایم. راهکار نظامی شاید گاهی مورد نیاز باشد اما هیچگاه کافی نیست. اگر می‌خواهید تهدیدهای تروریستی را با تانک پایان دهید برای شما آرزوی موفقیت می‌کنم! اما ما در اروپا به چشم خود دیدیم که به رویکرد متفاوتی نیاز داریم.

نکته سوم همانی است که شما هم به آن اشاره کردید: آماده شدن برای صلح. ما در کلمبیا به آنچه در قبرس و سوریه تلاش کردیم به آن برسیم، دست پیدا کردیم. ما به عنوان اروپایی‌ها باید در مرحله نخست قدرت صلح را به نمایش بگذاریم. اتحادیه اروپا نمی‌توانست دومین اقتصاد برتر جهانی باشد، نخستین بازار جهانی باشد اگر در یک لحظه مشخص در تاریخ به این نتیجه نرسیده بود که همکاری با هم عاقلانه از جنگیدن با یکدیگر است. بالکان یک نمونه خوب از تجربه اروپا در این زمینه است. من اعتقاد دارم که پروسه کلمبیا یک مورد موفق بود چرا که در یک زمان واحد ما به عنوان اتحادیه اروپا با نروژ، امریکا، سازمان ملل و دولت این کشور به این نتیجه رسیدیم که باید صلح را به مردم این کشور هدیه کنیم. در این صلح و در این رویکرد هرکدام از طرفین چیزی برای به دست آوردن داشتند. این همان رویکردی است که ما در سایر بحران‌ها هم پیگیری می‌کنیم.

هم به مذاکرات ژنو نیاز داریم هم به رایزنی‌های آستانه

اما در مورد لیبی و سوریه؟ همین چرخه که به آن اشاره کردم ادامه پیدا می‌کند. منافع مشترک چیست؟ ایده برد – برد چیست؟ اگر در مسائل سیاسی آنقدر امتیاز بدهید تا راهکار سیاسی ممکن شود، چه امتیازی در عوض آن به دست خواهید آورد؟ از آنجا که راهکار سیاسی نیاز به امتیاز دادن و کوتاه آمدن دارد و هر دو طرف هم باید امتیاز بدهند برای آنکه بتوانید وزن سیاسی این امتیازدهی را حفظ کنید باید دستاوردهای هرکدام از طرفین را به آنها نشان دهید. باید برای این سوال‌ها جوابی داشته باشید که من چه چیزهایی به دست آوردم ؟ مردم من چه چیزهایی به دست خواهند آورد؟ مردم در افغانستان یا جوانان درنقطه مورد مناقشه دیگری از امتیازدهی که به حصول صلح منتهی شود چه چیزی به دست خواهند آورد؟

در کنفرانسی که در روسیه در مورد سوریه برگزار شد ما روز بسیار سخت و بحث‌های سخت‌تری داشتیم. روزی بود که حمله شیمیایی صورت گرفته بود و تنش بسیار بالایی بر بحران سایه انداخته بود. با این‌همه ما توانستیم یکصدا یک پیام واحد سیاسی را به جامعه جهانی بدهیم که راهکار نظامی وجود ندارد، که ما به روند ژنو در مذاکرات سوریه نیاز داریم که ما به مذاکرات آستانه برای رسیدن به شرایط مطلوب در مذاکرات ژنو نیازمند هستیم. جدا از این یک دستاورد دیگر هم داشتیم که بسیار قوی‌تر از این مسائل بود. ما در همان نشست تدوین برنامه‌ای برای بازسازی سوریه را که باید درست پس از رسیدن به توافق سیاسی آغاز شود، شروع کردیم. با این کار به مردم سوریه نشان دادیم که پس از توافق سیاسی، اتفاق‌های خوبی رخ خواهد داد و جامعه جهانی و نه فقط اتحادیه اروپا، آماده برداشتن گام‌های مثبت برای سوریه است. هزینه آن هم امتیازهایی است که هرکدام از طرفین باید بدهند تا به یک توافق سیاسی برسیم. فکر می‌کنم این مساله کلید همه بحران‌هایی است که ما در مقابل خود داریم.

سرمایه‌گذاری روی ملت‌ها به جای افراد در قدرت

 نکته آخر از همه مهم‌تر است: مردم. فکر می‌کنم در یک دهه گذشته ما در این خصوص درس بسیار مهمی گرفتیم و البته امیدوارم که این درس را آموخته باشیم: سرمایه‌گذاری روی افراد در قدرت، راهکار نیست بلکه باید روی جوامع و نهادهای مدنی قوی سرمایه‌گذاری کنیم. این تصور که یک رهبر قوی می‌تواند همه مشکلات را حل کند و جامعه را به پیش ببرد یا به مشکلات در منطقه پایان دهد تنها یک توهم است. این روش شاید برای سه ماه یا یک سال جواب دهد اما در نهایت مشکلات دوباره بازخواهند گشت. سرمایه‌گذاری روی نهادهای مدنی قوی سیاستی است که اتحادیه اروپا در سرتاسر جهان دنبال می‌کند.

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  ایوانکوویچ: جلوی پیشرفت کسی را نمی گیرم
  برگزاری کنفرانس روز جهانی قدس در استانبول
  سفر نخست وزیر مقدونیه به بلغارستان
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار