هنری بارکی کارشناس و پژوهشگر بنیاد صلح بینالمللی کارنگی واستاد روابط بین الملل دانشگاه Lehigh و کارشناس مسایل ترکیه گفت: حکومت باراک اوباما باید درباره مسئله کردها که اخیرا به اوج خود رسیده است ، سیاست فعال داشته باشد.
به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از USAK، بارکی افزود: درترکیه حکومت با اقلیت کرد به صورت بی سابقه ای دچار کشمکش و تضاد شده است. درصورت وقوع درگیری ، خسارت شدیدی بوجود خواهد آمد و سیاست خارجی دولت آمریکا نیز ضربه خواهد خورد .
اگردولت آمریکا مسئله کردها را نادیده بگیرد، درآینده با حوادث غیرمترقبه و ناخوشایندی روبروخواهدشد.
پ.ک.ک دردهه 90 میلادی تنها درمناطق جنوب شرقی نفوذ و قدرت مسلحانه عملیاتی داشت ولی امروز درهمه مناطق و شهرک های بزرگ ترکیه اکراد ساکن شده اند .
کودکان کرد که درحومه شهر استانبول و مناطق فقیرنشین زندگی می کنند، باعث به وجود آمدن شرایطی شده اند که اختلاف نژادی شکننده همچون بمب ساعتی و درآستانه انفجار بروز نماید .
رهبران احزاب کرد نیز می گویند کودکان و جوانان کرد ازکنترل آنها خارج شده اند و از اقدامات غیرقابل انتظار آنها واهمه دارند .
درگیری های قومی دربرخی ازمناطق هشداری برای وقوع درگیریهای قومی ( ترک وکرد ) بسیار گسترده است .
علاوه برآن ، گروه های ملی گرای افراطی ترک نیز جوانان را درآستانه تحریک پذیری شدیدی قرار داده اند و هر لحظه احتمال دارد بین جوانان ترک و کرد درگیری های شدید قومی بوجود آید .
دولت آمریکا بر توسعه روابط نزدیک ترکیه و ایران و جنگ لفظی ترکیه و اسرائیل متمرکز شده و این دیگ درحال جوش ( جنگ ترک و کرد ) را نا دیده گرفته است .
این تحولات از نظر منافع منطقه ای آمریکا بیش از مسئله ایران و یا اسراییل از اهمیت بسزایی برخوردار است .
مسئله کردها فراتر از مرزهای خاورمیانه را در بر گرفته است .
کوچکترین درگیری نتایج وخیمی را برای ترکیه دربرخواهد داشت و روند عقب نشینی واشنگتن از عراق را تحت تاثیر خواهد گذاشت.
عدم ثبات در ترکیه باعث می شود ، گرایش ملی گرایانه افراطی در ترکیه حاکم شود و ترکیه در قبال منافع آمریکا درعراق و بالکان و قفقاز مواضع منفی تری را اتخاذ کند .
وقوع جنگ داخلی در ترکیه باعث خواهد شد ترکیه چندان به اجرای اصلاحات اتحادیه اروپا اعتنایی نکند و در بین اعضای ناتو نیز تنش ایجاد کند .
برای پایان دادن به درگیری های مسلحانه پ.ک.ک که از سال 1984 تاکنون ادامه دارد ، بهره برداری از قدرت ارتش کافی به نظرنمی رسد .
رهبران کرد بیش از پیش مطالبات خود را آشکارا بیان کرده و انتخاب کنندگان و هواداران خود را سازمان دهی می کنند .
به رسمیت شناختن هویت قومی و زبان و فرهنگ کرد و به رسمیت شناختن آزادی کردها، به معنی توزیع قدرت در یکی از مرکزی ترین دولت های جهان است .
دولت ترکیه نسبت به ابعاد سیاسی مسئله کردها آگاه است و برای تحت کنترل گرفتن این موج تلاش می کند .
ولی روش های اجرائی دولت باعث تعمیق روند طرد و از خود بیگانگی اکراد می شود و ناکارآمد است و روند مقاومت اکراد را بیش از پیش تقویت می کند .
حزب عدالت و توسعه درسال 2009 طرح توسعه حقوق اکراد را آغاز کرد .
ولی سوء مدیریت و عقب نشینی آن قبل از انتخابات و توسل به گفتمان ملی گرائی ( ترک ) باعث شد طرح گشایش و توسعه حقوق اکراد به اهداف مورد نظر خود نرسد و تنش های سیاسی و اجتماعی نیز افزایش یابد .
عدم تحقق اهداف طرح توسعه حقوق اکراد باعث شد مواضع حزب صلح و دموکراسی تقویت شود .
حزب صلح و دموکراسی که ارتباط نزدیکی با پ.ک.ک دارد خود را به مثابه " شین فین " شاخه سیاسی ارتش آزادیبخش ایرلند در رابطه با پ.ک.ک می داند. تعداد زیادی از فعالین کرد، نبرد مسلحانه پ.ک.ک را یک مبارزه سمبلیک و عامل درجه دوم می دانند .
آنها معتقدند سازمان تروریستی پ.ک.ک باعث شده است ، مسئله کردها که از درجه اول اهمیت برخوردار است در دستور کار سیاسی ترکیه قرار بگیرد. شهرداری های شهرهای جنوب شرقی ترکیه که دراختیار اکراد قراردارد ، یک امتیاز مثبت برای اکراد محسوب می شود .
شهرداری ها به مرکز سازماندهی سیاسی اکراد منطقه تبدیل شده است. دولت ترک از لحاظ روانی این شهرها را از دست داده است .
واشنگتن نمی تواند ایجاد تنش بین آنها و حکومت منطقه ای کردستان عراق و یا عملیات نظامی ارتش در خاک عراق را تحمل کند. حکومت آنکارا طی 18 ماه گذشته با حکومت محلی شمال عراق قراردادهای همکاری جدی و مهمی را امضاء کرده است . ولی پ.ک.ک در منطقه کوهستانی قندیل به فعالیت های خود ادامه می دهد.دولت باراک اوباما هنگامی که مسئله کردها مطرح می شود با یک گزینه سیاسی دشوارو پیچیده روبرو می شود.آمریکا تلاش می کند درباره مسئله کردها که یک مسئله پیچیده و حساس داخلی متحد خود یعنی ترکیه است ، دخالت نکند .
ولی این راه حل مناسبی نیست که بتواند منافع آمریکا را حفظ و تامین کند.مسئله کردها ، نقطه ضعفی است که برسیاست و فرهنگ،روابط غیرنظامیان منتخب و مردم با ارتش،روند اصلاحات دموکراتیک و سیاست خارجی و سایرحوزه ها تاثیرگذارده است.
برگردان: سید علی قائم مقامی - ایران بالکان (ایربا) |