صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
پنجشنبه، 27 مهر 1396 - 18:19   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  امضای دو سند همکاری میان ایران و ترکیه
  سالگرد درگذشت علی عزت بگوویچ
  19 اکتبر سالگرد درگذشت علی عزت بگوویچ
  اشتباه آقای برانکو ایوانکوویچ چه بود؟
  حضور نویسندگان ایرانی در لهستان
  مارکس دموکراسی را نفهمید
  لیگ هندبال رومانی؛ پیروزی استوا
  انتقاد شدید از توافقات آتن با واشنگتن
  برندگان جایزه آل احمد راهی بلگراد می‌‌شوند
  گسترش روابط فرهنگی ایران و مونته‌نگرو
  ایوانکوویچ:صعود به نیمه نهایی کار بزرگی بود
  ژیمناستیک ایران در رقابت های اسلوونی
  دیدار سفیر ایران با اسقف اعظم بوسنی
  درخشش عکاس ایرانی در جشنواره آراد رومانی
  نزدیکی ترکیه به روسیه، گذرا یا استراتژیک
- اندازه متن: + -  کد خبر: 24837صفحه نخست » یادداشتچهارشنبه، 15 دی 1395 - 09:00
زمینی فارغ از صلح
گروه گزارش و تحلیل
  

«صلح روی زمین و نیکخواهی برای مردمان». این بخشی از یک سرود کریسمس است که در تعطیلات آخر سال میلادی اغلب ازسوی بخش بزرگی از مسیحیان خوانده می‌شود. البته فصل کریسمس شاهد بیان چنین احساساتی از سوی چهره‌های مطرح سیاسی نیز هست که عمدتا با بیشترین میزان بدگمانی یا ریاکاری همراه است. اما خط سیر حقیقی سیاست جهانی شاید بهتر از همه‌جا، در یکی از آخرین توییت‌های رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده به چشم بیاید؛ یعنی همان‌جایی که ترامپ می‌نویسد: «ایالات متحده باید توانمندی‌های هسته‌ای خود را به طرز درخور‌توجهی توسعه بخشیده و تقویت کند». این اظهارات ترامپ که درواقع بخشی از گفت‌وشنود مجازی او با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در مباهات به زرادخانه هسته‌ای دو کشور بود، بی‌گمان پایانی مناسب بر سالی پر از کشتار و خون‌ریزی است.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از شرق، سال ٢٠١٦ بخش‌های بزرگی از جهان در احاطه منازعات نظامی بود. برخی دولت‌ها نیز که به‌ظاهر در صلح و آرامش به سر می‌بردند، وقت خود را صرف آماده‌سازی جنگ و بدرفتاری با پناه‌جویانی کردند که از منازعات مسلحانه گریخته بودند. اگرچه آمار و ارقام رسمی هنوز اعلام نشده‌اند، می‌دانیم دست‌کم ١٥٠هزار نفر در سال گذشته میلادی در منازعات مسلحانه سراسر جهان کشته شده‌اند که از این میان، سهم سه جنگ عمده تلفاتی بالغ بر صدهزار نفر بود:
- جنگ داخلی سوریه بنا بر گزارش‌ها، در سال گذشته منجر به کشته‌شدن ٤٦هزار و ٤٤٢ نفر شده است. از سال ٢٠١١ و آغاز شورش داخلی در آن کشور، بیش از ٤٧٠هزار نفر جان خود را از دست داده‌اند. جنگ همچنین ٤,٩ میلیون نفر را ناچار از فرار به خارج کشور و ٦.٦ میلیون نفر را در داخل سوریه آواره کرده است.

- جنگ عراق در سال گذشته جان ٢٣ هزار و ٥٨٤ نفر را گرفته است. از سال ٢٠٠٣ و حمله ایالات متحده به آن کشور، بیش از یک میلیون نفر کشته شده‌اند. تا نوامبر گذشته، ٣,١ میلیون عراقی در داخل کشور آواره شده و میلیون‌ها نفر دیگر نیز به کشورهای خارجی پناهنده شده‌ بودند.

- جنگ در افغانستان، سال گذشته میلادی منجر به کشته‌شدن ٢١هزارو ٩٣٢ نفر شد. از سال ١٩٧٨ که ایالات متحده دست‌به‌کار تأمین تسلیحاتی مجاهدین، یعنی همان اسلاف القاعده شد، بیش از دو میلیون نفر کشته و میلیون‌ها نفر دیگر نیز ناچار به فرار از کشوری شدند که باری دیگر در پی تهاجم و اشغال خارجی در سال ٢٠٠١ تکه‌پاره شد.
این سه جنگ مسئول دوسوم تلفات جهانی در منازعات نظامی بوده‌اند. آنان همچنین باعث و بانی بحرانی پناه‌جویی شدند که از زمان جنگ جهانی دوم به این‌سو بی‌سابقه بوده است.

به گفته سازمان ملل، تا پایان سال ٢٠١٥، ٦٥,٣ میلیون آواره در اقصی نقاط جهان وجود داشتند که این رقم نسبت به سال گذشته آن، رشدی پنج‌میلیونی و در قیاس با سال ٢٠١١ افزایشی حدودا ٢٥ میلیونی داشته است. همین موج فزاینده پناه‌جویی، در کنار برخورد سبعانه کشورهای میزبان، بالاترین میزان مرگ‌ومیر پناه‌جویان از زمان ثبت این آمار به‌وسیله سازمان بین‌المللی مهاجرت را به دنبال داشته است. تنها در سال گذشته هفت‌هزار و صدپناه‌جو جان خود را از دست داده‌اند که نسبت به سال ٢٠١٥ افزایشی ٤٠٠درصدی داشته است. نیمی از این تلفات نتیجه تلاش پناه‌جویان برای فرار از جنگ و ویرانی در خاورمیانه و شمال آفریقا و ورود به خاک اتحادیه اروپا از طریق دریای مدیترانه بوده است. سال گذشته همچنین شاهد بسته‌شدن درهای اروپا به روی پناه‌جویان بود. ترکیه با اتحادیه اروپا به توافق رسید تا در ازای دریافت کمک مالی، نقش نگهبان دروازه‌های اروپا را ایفا کند و اتحادیه اروپا نیز با تقویت نظامی هرچه بیشتر گشت‌های مرزی و گسیل نیروی دریایی کشورهای عضو، درصدد مقابله با آن چیزی برآمد که قاچاق انسان می‌خواند.
اما گذشته از جنگ‌های داغ در عراق، سوریه و افغانستان، عزم ایالات متحده برای محاصره نظامی چین بر آتش برخی نقاط حساس منطقه‌ای دمیده است. سال گذشته، حدود ٣٠٠ نفر در جریان حملات و توپ‌اندازی‌های فرامرزی هند و پاکستان، این دو قدرت هسته‌ای جهان، کشته شدند.

درعین‌حال، تنش‌های نظامی جاری در شبه‌جزیره کره نیز تهدید برپایی جنگی هسته‌ای را به‌شدت تقویت کرده است. با همه این اوصاف، به نظر می‌رسد ربع قرن جنگ‌های بی‌پایان و توسعه‌طلبانه که در آستانه فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و به منظور جلوگیری از زوال بلندمدت اقتصادی ایالات متحده، با جنگ اول خلیج‌فارس در سال ١٩٩١ آغاز شده بود، وارد فاز جدید و حتی خطرناک‌تری شده است. این جنگ‌های بی‌پایان شاید به اهداف مطلوب خود نرسیده باشند، اما به هیچ عنوان نباید باور کرد این ناکامی طبقه جنگ‌طلب حاکم آمریکا را صلح‌طلب خواهد کرد. سوگند ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ آغازگر مرحله جدیدی از منازعات جهانی است. اظهارات تحریک‌آمیز ترامپ علیه چین و اعلام استقبال او از آغاز یک مسابقه جدید تسلیحاتی با روسیه، تنها نشانه‌هایی اولیه از سرحدهایی است که دولت او در حفاظت از منافع الیگارشی آمریکایی ابایی از عبور از آنان ندارد. بنابراین جای تعجب نیست اگر بگوییم سال ٢٠١٧ باری دیگر مبارزه علیه جنگ را به عنوان مهم‌ترین و ضروری‌ترین مسئولیت سیاسی پیشِ‌روی بشریت قرار خواهد داد.  

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  نزدیکی ترکیه به روسیه، گذرا یا استراتژیک
  برندگان جایزه آل احمد راهی بلگراد می‌‌شوند
  فضای مجازی بی سوادترمان کرده است
  دیدار سفیر ایران با اسقف اعظم بوسنی
  گسترش روابط فرهنگی ایران و مونته‌نگرو
  یک سوم مردم یونان زیر خط فقر قرار دارند
  ژیمناستیک ایران در رقابت های اسلوونی
  درخشش عکاس ایرانی در جشنواره آراد رومانی
  ایوانکوویچ:صعود به نیمه نهایی کار بزرگی بود
  لیگ هندبال رومانی؛ پیروزی استوا
  مارکس دموکراسی را نفهمید
  حضور نویسندگان ایرانی در لهستان
  اشتباه آقای برانکو ایوانکوویچ چه بود؟
  انتقاد شدید از توافقات آتن با واشنگتن
  سالگرد درگذشت علی عزت بگوویچ
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار