صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
جمعه، 27 مرداد 1396 - 18:09   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  عکس/سرلشکر باقری در دیدار با اردوغان
  عکس/ زن و مرد مجارستانی با لباس سنتی
  مخالفت ایران و ترکیه با همه‌‌پرسی کردهای عراق
  برخورد پلیس لهستان با راست های افراطی
  هافبک یونانی از لیست خارج شد
  سفر به ترکیه به چه قیمتی؟
  آلبانی و جنگ با ایران
  عکس/ چریک های کرد مخالف ترکیه در سوریه
  عکس/ نمایی از شهر سگد در مجارستان
  عکس/ مقدونیه؛ خانه ای برای یادبود مادر ترزا
  اردوغان به زودی عازم تهران می‌شود
  گسترش همکاری‌های بلاروس و افغانستان
  گسترش دیپلماسی رسانه‌ای سحر بالکان
  پایان کار بدمینتون بازان ایرانی در بلغارستان
  کالبدشکافی دقیق جامعه لهستان
- اندازه متن: + -  کد خبر: 24832صفحه نخست » خبر اولسه شنبه، 14 دی 1395 - 09:05
١٢ مسوولیتی که در سال ٢٠١٧ با اروپا همراه است/
فدریکا موگرینی: توافق تاریخی با ایران را حفظ می‌کنیم
در جریان مذاکرت با ایران، اغلب به ما می‌گفتند که شما هرگز نمی‌توانید به این توافق دست یابید. زمانی که ما توافق هسته‌ای را امضا کردیم، مخالفان باز هم گفتند که توافق به جایی نخواهد رسید اما اکنون می‌بینیم که این توافق موثر بوده است.
  

فدریکا موگرینی، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا را به جرات می‌توان یکی از فعال‌ترین چهره‌های سیاسی سال ٢٠١٦ خواند؛ سالی که برای اروپایی‌ها مملو از روزهای تلخ جدال با حملات تروریستی، دست و پنجه نرم کردن با بحران‌های اجتماعی و سیاسی ناشی از مهاجرت‌های بی‌حد و حصر، تنش در رابطه با ترکیه به عنوان عضو ناتو، ادامه درگیری‌ها با روسیه، بیم و امیدهای انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا، ترس و لرزهای چگونگی اجرای توافق هسته‌ای با ایران، بحران امنیتی و سیاسی در عراق، یمن و سوریه، جدایی باورنکردنی انگلیس از اتحادیه اروپا و هزار و یک کلاف هزار سر دیگر بود.

به گزارش پایگاه تحلیلی – خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از اعتماد، در چنین فضایی فدریکا موگرینی از رسمی نو در اتحادیه اروپا سخن گفت و همچنان هم تلاش می‌کند در همان مسیر گام بردارد. اتحادیه اروپایی که بانوی بروکسل نشین از آن سخن می‌گوید باید در ٢٠١٧ در مناقشه‌های خاورمیانه نقش فعال‌تری بازی کند، باید مسیر امنیتی و دفاعی خود را از امریکا جدا کند، باید بتواند در بحران‌های داخل قاره سبز اجماع را میان اعضا حفظ کند و باید بتواند تامین امنیت خود را به رفت و آمدهای سیاسی در کاخ سفید گره نزند. در چنین فضایی، فدریکا موگرینی همزمان با آغاز سال نو میلادی در یادداشتی تفصیلی از مهم‌ترین پرونده‌هایی گفته که در ٢٠١٦ مسیری را طی کردند که باید در ٢٠١٧ ادامه پیدا کند. متن این یادداشت به شرح زیر است:

نخستین روز سال، زمانی برای نتیجه‌گیری از یک سال گذشته و هدف‌یابی ماه‌هایی که پیش رو است. ٢٠١٦ سال سختی بود و ٢٠١٧ هم با عملیات تروریستی وحشتناکی در استانبول آغاز شد. اتفاقی که به ما کارهایی را که هنوز باید انجام بدهیم، یادآوری می‌کند؛ شکست دادن تروریسم و البته پایان دادن به مناقشه‌ها و اختلاف‌های بسیاری که در منطقه وجود دارد. اینها کارهایی است که همه باید دست در دست هم انجام دهیم. باید در کنار هم اتحاد در کشورهای خود را حفظ کنیم و باز دست در دست یکدیگر و در کنار شرکای خود کارها را از همسایگان خود آغاز کنیم.

سالی که تازه آغاز شده آسان نیست اما کارهایی بود که قرار بود در سال ٢٠١٦ انجام بدهیم که حالا می‌توانیم آنها را با خود به ٢٠١٧ بیاوریم. آنچه در زیر می‌خوانید ١٢ اتفاقی هستند که دوست دارم با خودم به ٢٠١٧ بیاورم و روی آنها کار کنم:

١- استراتژی جهانی برای سیاست خارجی
ما ماه‌ها است که روی آن کار می‌کنیم و این کار در لحظه حساسی به پایان رسید. شهروندان انگلیسی رای به خروج از اتحادیه اروپا دادند. برخی فکر می‌کردند که شاید بهتر بود منتظر زمان بهتری بمانیم. برای من در همان ساعت‌های اولیه وقوع این اتفاق در بریتانیا آنچه بسیار مهم بود اتخاذ استراتژی واحد و مشخص بود؛ استراتژی‌ای برای کل اتحادیه که تامین‌ و تعریف‌کننده منافع و سیاست‌های خارجی و امنیتی ما باشد. بنابراین پس از چندماه کار جمعی، من در ٢٨ ژوئن ٢٠١٦ استراتژی جهانی اتحادیه را به شورای اروپایی تحویل دادم. در این متن ایده‌های شفاف و مشخصی درباره راهی که پیش رو داریم را مطرح کرده‌ام. ایده‌هایی درباره نیاز شهروندان اروپایی، درباره اینکه چه چیزهایی باید تغییر کنند و مهم‌ترین آنها اینکه به عنوان اروپایی‌ها چه اولویت‌هایی داریم. از ماه ژوئن این استراتژی جهانی است که در حال پیشبرد اهداف سیاست خارجی ما است.

٢- مشکلات مهاجران و شراکت واقعی با آفریقا
تنها یک راه برای مقابله با داستان مهاجرت و سر و سامان دادن به آن وجود دارد. تنها یک راه مفید هم برای ما به عنوان اروپا و هم برای مردمی که خانه و کاشانه خود را ترک می‌کنند. ما باید با کشورهای مقصد همکاری کنیم تا به توسعه برسند، باید با قاچاق انسان مبارزه کنیم و تلاش کنیم هر سال جان‌های بیشتری را نجات دهیم. این کاری است که ما همه با هم آغاز کرده‌ایم و اندک اندک در حال تماشای نتیجه و ثمره آن هستیم. همین چندهفته پیش بود که در بروکسل میزبان رییس‌جمهور نیجریه بودم و در آنجا نخستین ثمره‌های کار مشترک را اعلام کردیم. ما در مرحله اول نیروهای امنیتی محلی را آموزش می‌دهیم تا به حقوق بشر احترام بگذارند و همچنین از روند کمک‌کننده به بهبود اقتصاد محلی کشورها هم حمایت می‌کنیم.

٣-‌ پاسخ ما به تروریسم، کار روی آینده سوریه
روز حمله به بروکسل (٢٢ مارس ٢٠١٦) من در سفر در منطقه خاورمیانه بودم. لحظه این حادثه در اردن بودم و این اتفاق هم در بروکسل تنها در چندقدمی محل کار من و در نقطه‌ای که در روز بارها در آنجا رفت و آمد می‌کنم، رخ داد. این حادثه من را به‌شدت تحت تاثیر قرار داد. من هرگز فراموش نمی‌کنم که آن ساعت‌های سخت را در کنار مردمی گذراندم که هر روز با چالش‌های فعالیت‌های تروریستی دست و پنجه نرم می‌کنند. ما در تمام آن ساعت‌ها در کنار هم تلاش می‌کردیم اتحادی را که تروریست‌ها می‌خواهند با اقدام‌های خود تحت‌الشعاع قرار دهند، حفظ کنیم. این خاطره‌ای است که با خودم نه فقط در سال ٢٠١٧ که در تمام عمر حمل خواهم کرد. در همان ساعات و با وجود اتفاقی که در بروکسل رخ داده بود به دیدارهایم طبق برنامه‌ریزی‌های اعلام شده ادامه دادم. به کمپی رفتم که آوارگان در آنجا نگهداری می‌شدند. به چشم‌های کودکان سوری خیره شدم، ترس را در چشمان کسانی دیدم که از داعش گریخته بودند، درد را در چشمان کسانی دیدم که گریزی جز فرار نداشتند اما همزمان لبخند کسانی را دیدم که همچنان به زندگی با امیدی وافر می‌نگریستند. به خاطر آن کودکان، به خاطر آن تبسم‌ها، به خاطر لبخند فرزندان خودمان در اروپا، پاسخ اتحادیه اروپا به مساله تروریسم، سوریه را در قلب توجه خود جای داده است. به خاطر تمام دلایلی که ذکر کردم، اتحادیه اروپا همچنان در مسیر کمک‌‌های انسانی به سوریه پیش‌رو باقی خواهد ماند. و دوباره به دلیل همان مسائلی که به آنها اشاره کردم، من در چندماه گذشته با تمام قدرت‌های منطقه‌ای از ریاض تا تهران تا آنکارا کار کرده‌ام تا شاید بتوانیم فضایی برای مذاکره میان مردم سوری‌ها برای تصمیم‌گیری در خصوص کشورشان بیابیم.

٤- به سمت اتحادیه اروپای امنیتی و دفاعی
در ماه دسامبر شش ماه پس از آنکه من استراتژی جهانی را برای اتحادیه اروپا تبیین و ارایه کردم، رهبران کشورهای اروپایی و دولت‌های آنها، طرح‌های من درباره همکاری‌های دفاعی را تصویب کردند. ٢٨ کشور به این طرح‌ها رای مثبت دادند. در سخت‌ترین سال اتحاد و اجماع اروپایی، این طرح به سرعت و با اجماع به تصویب رسید. ما می‌توانیم از پتانسیل‌های معاهده‌های اروپایی که هیچگاه قبلا آزاد نشده‌اند، استفاده کنیم. شهروندان و شرکای ما به امنیت بیشتر نیاز دارند و در جهان امروز که مملو از پیچیدگی است هیچ کدام از اعضای اتحادیه اروپا به تنهایی نمی‌توانند منافع امنیت و دفاعی خود را تامین کنند. بنابراین ما در حال حرکت به سمت یک اتحادیه اروپایی در دو حوزه به‌خصوص همکاری‌های امنیتی و دفاعی هستیم. قرار است بهتر خرج کنیم، از نیروهای مشترک استفاده کنیم و ماموریت‌های مدنی و نظامی را بیش از پیش با هم هماهنگ کنیم. قرار است در این مسیر با شرکای خود و همچنین ناتو و سازمان ملل هم کار کنیم.

٥- در کلمبیا، دوستی برای صلح
یک خبر خوب که البته در ٢٠١٦ شنیدن خبر خوب بعید بود، از کلمبیا به گوش رسید. رییس‌جمهور کلمبیا درست پس از دریافت کردن جایزه صلح نوبل، به بروکسل آمد. در جلسه مشترکی که با هم داشتیم ما حمایت اروپا از پروسه برقراری صلح در کلمبیا را اعلام کردیم. آنچه در این جلسه انجام شد در حقیقت نشانه‌ای قوی از اهمیت کلمبیا برای اروپا بود. اتحادیه اروپا پروسه برقراری صلح را گام به گام با اقدام‌های دیپلماتیک، حمایت‌های مالی و خارج کردن گروه فارک از لیست گروه‌های تروریستی دنبال کرد. ارتباط‌های نزدیک میان کلمبیا و اروپا نشان‌دهنده نقش اتحادیه اروپا به عنوان نیرویی تامین‌کننده صلح در سرتاسر جهان است.

٦- امیدهایی برای صلح خاورمیانه
در روز تشییع جنازه شیمون پرز، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان فلسطین دست داد. مصافحه‌ای که سال‌ها بود رخ نداده بود. این حرکت یک گام کوچک به سمت صلح بود. در سال ٢٠١٦ که سال سختی هم بود، کار برای رسیدن به صلح هیچگاه متوقف نشد که سرعت هم گرفت. برای نخستین‌بار در چندسال گذشته، گروه چهارجانبه اتحادیه اروپا، روسیه، امریکا و سازمان ملل در این مقوله با هم به اجماع و اتحادی دست یافتند. ما و بان کی مون، دبیرکل وقت سازمان ملل، جان کری وزیر امور خارجه امریکا و سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه، بسته‌ای را فراهم کردیم که گام‌های ملموس در مسیر صلح در آن دقیقا نوشته شده بود. این در حالی بود که پیش از این همواره در طرح‌هایی که ارایه می‌شد یا همه‌چیز به یک طرف داده می‌شد یا جایگزین‌های غیرمعقولی ارایه می‌شد. این اتحادی است که باید حفظ کنیم و آن را توسعه دهیم. در قطعنامه‌ای که در ماه دسامبر در شورای امنیت به تصویب رسید، در سخنانی که جان کری بر زبان راند و در کار مشترکی که فرانسه، مصر و روسیه با هم پیش بردند، در همه اینها این پیام نهفته است که صلح و امنیت برای هر دو طرف چه فلسطینی و چه اسراییلی  باید مدنظر قرار گیرد. تامین این مساله نیز به جامعه بین‌المللی متحد نیاز دارد. جامعه‌ای که راهکار دوکشوری را قبول داشته باشد و بداند که چگونه باید به آن رسید.

٧- دیپلماسی کارآمد؛ اجرایی شدن توافق هسته‌ای با ایران
 در جریان مذاکرت با ایران، اغلب به ما می‌گفتند که شما هرگز نمی‌توانید به این توافق دست یابید. زمانی که ما توافق هسته‌ای را امضا کردیم، مخالفان باز هم گفتند که توافق به جایی نخواهد رسید اما اکنون می‌بینیم که این توافق موثر بوده است. در ژانویه ٢٠١٦ ما با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه در وین برای نخستین بار اطمینان حاصل کردیم که تمام طرف‌ها توافق را که جولای ٢٠١٥ حاصل شد، اجرا کردند. از آن زمان تاکنون ما به‌طور مرتب با یکدیگر یعنی اتحادیه اروپا که همچنان به تضمین توافق ادامه می‌دهد، با ایران، امریکا، روسیه، چین، انگلیس، فرانسه و آلمان و در همکاری نزدیک با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دیدار کرده‌ایم تا اجرای تعهدات همه طرف‌ها را راستی‌آزمایی کنیم. این دیپلماسی است که نتیجه می‌‌دهد و بر مسائل حل نشده غلبه می‌کند. این دیپلماسی است که فرصت‌های جدید برای اقتصاد ما، شهروندان ما و برای امنیت منطقه‌مان ایجاد می‌کند. ما در سال جدید نیز عزم و تعهد خود را برای ادامه این مسیر به همراه می‌آوریم تا یک توافق تاریخی که امنیت همگان را تامین می‌کند را کماکان حفظ کنیم.

٨- راه منطقه بالکان به سمت اتحاد
لیست مسوولیت‌های مهم ما در رابطه با کشورهای حوزه بالکان بسیار بلند بالا است. یک مساله، درخواست عضویت بوسنی و هرزگوین در اتحادیه اروپا است. مسوولیت دیگر تعریف فصل‌های جدید در مسیر تسهیل‌سازی مذاکرات اتحادیه با صربستان است. وظیفه دیگر، برگزاری نخستین شورای همکاری میان اتحادیه اروپا و کوزوو است. در آلبانی نیز اصلاحات قضایی پس از چندماه کار مشترک به سرانجام رسید و این آغازگر فصل جدیدی در مسیر پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا است. منطقه بالکان در قلب اروپا قرار گرفته است و آینده آنها متصل به اتحادیه اروپا است. ما باید بر خصومت‌های گذشته فایق آییم. باید به نیازها برای خلق فرصت‌های شغلی، اتحاد و گشاده‌رویی که از سوی جوانان با آن روبه‌رو هستیم، توجه کنیم.

٩- بازگشت به کوبا
٢٠١٦ سال تغییرات تند و تیز در رابطه اتحادیه اروپا با کوبا بود. در ماه مارس ٢٠١٦ من در هاوانا بودم تا نخستین گفت‌وگوهای سیاسی و توافقنامه‌های همکاری میان کوبا و اتحادیه اروپا را پیش ببرم. سفر من تنها چند روز پیش از سفر تاریخی باراک اوباما، رییس‌جمهور ایالات متحده به هاوانا صورت گرفته بود. در ماه دسامبر در بروکسل ما توافق همکاری را امضا کردیم، یک مرحله به پایان رسید و ما به مرحله جدیدی وارد شدیم که مملو از فرصت‌ها و تبادل‌نظرها بود؛ مرحله‌ای که برای روابط دوجانبه از همیشه نزدیک‌تر اتحادیه اروپا و امریکا لاتین حیاتی است.

١٠- اروپا و امریکایی که هیچگاه این‌همه نزدیک نبودند
شبی که به عنوان رییس‌جمهور امریکا انتخاب شد، از مرمت اتحادها صحبت کرد. این مرمت را از رابطه اروپا و امریکا آغاز کرد. هشت سال بعد، اتحاد ما از این محکم‌تر ممکن نبود. در نشست اروپا – امریکا در ورشو بود که باراک اوباما منافع امریکا را به امنیت اروپا و اتحادیه اروپای قوی‌تری گره زد. در چند سال گذشته، اتحادیه اروپا  و ایالات متحده در هر مساله‌ای شانه به شانه هم گام برداشتند، از مساله سوریه تا تغییرات جوی، از پرونده اوکراین تا صلح خاورمیانه. این رویه با دولت جدید هم ادامه پیدا خواهد کرد. ما در حال حاضر هم با تیم انتقالی در امریکا در ارتباط هستیم. من نیز شخصا با معاون دونالد ترامپ، مایک پنس در ارتباط هستم. رابطه اروپا و امریکا بر اساس منافع و اصولی است که همواره در آنها با هم شریک بوده‌ایم.

١١- اروپای شرقی، در مسیر اصلاحات
٢٠١٦ سال کار مداوم برای حمایت از اصلاحات، توسعه صلح و ثبات در مرزهای شرقی اتحادیه بود. نخستین و مهم‌ترین آنها اوکراین است. در این کشور تلاش‌های مشترکی برای برقراری اصلاحات، مبارزه با فساد و پیش بردن توافقنامه مینسک انجام شد. در پرونده‌های اوکراین و گرجستان، ما گام‌های مهمی به سمت دموکراسی‌سازی برداشتیم. همین وضعیت در خصوص سایر شرکای شرقی از مالدیو تا بلاروس و ارمنستان و آذربایجان هم مطرح است. ما با تمام این کشورها شراکت‌هایی برای پیشبرد اصلاحات را جلو می‌بریم و این شراکت‌های ما علیه هیچ کشوری نیست.

١٢- امیدهای تازه برای افغانستان
کنفرانس بین‌المللی که در بروکسل درباره افغانستان برگزار کردیم منجر به ارایه طرح‌هایی برای صلح در این کشور شد برای صلح در کشوری که ٣٠ سال است در جنگ به سر می‌برد. سرمایه‌گذاری‌های خارجی برای چهار سال آینده حتی از میزان سرمایه‌گذاری‌ها در چهار سال گذشته هم بیشتر است. حمایت‌های بین‌المللی از زنان افغان و جامعه مدنی در این کشور قوی‌تر از قبل شده است. اما اگر بخواهم یک صحنه از کنفرانس بین‌المللی در اکتبر ٢٠١٦ را جدا کنم مراسم شامی است که در آن دولت افغانستان و بازیگران اصلی منطقه‌ای حضور داشتند. برای نخستین‌ بار وزرای امور خارجه امریکا، چین، پاکستان و هند دور یک میز نشستند تا ببینند که چگونه می‌توانند از پروسه صلح و بازسازی افغانستان حمایت کنند. حقیقت این است که صلح باید در داخل افغانستان کلید بخورد اما پروسه آن باید توسط تمام کشورهای منطقه‌ای و جهانی مورد حمایت قرار بگیرد. با وجود آنکه فاصله جغرافیایی اتحادیه اروپا و افغانستان بسیار زیاد است اما اتحادیه اروپا این فرصت و قدرت را دارد که به بازیگران متفاوت منطقه‌ای برای نزدیک شدن بیشتر دیدگاه‌های‌شان کمک کند. دلیل آن هم منافع مشترکی است که در امنیت داریم.

سارا معصومی

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  عکس/سرلشکر باقری در دیدار با اردوغان
  سفر به ترکیه به چه قیمتی؟
  مخالفت ایران و ترکیه با همه‌‌پرسی کردهای عراق
  عکس/ زن و مرد مجارستانی با لباس سنتی
  برخورد پلیس لهستان با راست های افراطی
  هافبک یونانی از لیست خارج شد
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار