ایربا - گروه گزارش و تحلیل: شب گذشته ویژه برنامه راز شبکه چهار سیما با اجرای نادر طالب زاده به مسئله جنگ بوسنی و حضور ایران و ایرانیان در آن ماجرا اختصاص داشت.

به گزارش پایگاه تحلیلی - خبری ایران بالکان (ایربا) آنچه در پی می آید یادداشت نقادانه حامد صادقی، کارشناس ارشد مسائل بالکان برای ایربا درباره این برنامه است:

دیشب فرصتی دست داد پس از مدت ها تلویزیون نگاه نکردن، بنشینم و برنامه ای را که درباره بوسنی بود و مجری اش نادر طالب زاده و میهمانش حاج سعید قاسمی؛ تا آخر ببینم.

دیدن همین برنامه بهانه ای شد برای نوشتن یادداشتی کوتاه برای سایت ایران بالکان. 

 تهیه و پخش برنامه های مشابه آن چه دیشب شاهد آن در شبکه چهار سیما بودیم صرف نظر از برخی خطاهای غیرقابل چشم پوشی، بی تردید و بی هیچ گفتگویی مثبت است. ایران برای بوسنی زحمات زیادی کشید و فشارهای فراوانی متحمل شد اما در عرصه بده بستان های بین الملل هیچ بهره ای از آن زحمات نبرد.

اغراق نیست اگر بگویم روزی نیست که در رسانه های ترکیه برنامه ای درباره بوسنی نباشد.شبکه های مختلف تلویزیونی درباره گذشته و آینده بوسنی و سرنوشت مسلمانان بوشنیاک میزگردهای متعدد برگزار می کنند، خبرهای مهم بالکان در بخش های خبری مکرر بیان می شود و سایت ها و روزنامه های گوناگون با اعزام خبرنگاران خود به منطقه بالکان و به ویژه بوسنی گزارش ها و برنامه های متنوعی تهیه می کنند. در چنین اوضاعی و با درنظر داشتن شعارهای جهان شمول ایران باید خوشحال بود که در معرفی وضعیت مسلمانان بوسنی، بالاخره گه گاه، برنامه هایی از تلویزیون ما هم پخش می شود.

اما من فکر می کنم انسان در هر کاری که می خواهد انجام دهد باید صادق باشد. هدف ما پر کردن برنامه و مرور سطحی بر حوادث نباید باشد. با دیدن برنامه دیشب احساسی که به بیینده دست می داد همین بود. یعنی برنامه ای ساخته شده بود با هدف باری به هر جهت. حاج سعید قاسمی که وجودش یادآور رشادت های سرداران شهید دفاع مقدس است، جز بیان خاطرات جسته گریخته ای از سفر به بوسنی، آن هم در بیست سال پیش سخن دیگری نداشت.

او اگر پیش از برنامه حداقل دو سه گزارش درباره یوگسلاوی و مسایل مربوط به جداشدن بوسنی از پیکره این کشور قدرتمند بلوک شرق را مطالعه می کرد، هیچگاه میلوشوویچ را رهبر صرب های بوسنی نمی نامید و یا در به یاد آوردن نام راتکو ملادیچ دچار زحمت نمی شد.

نادر طالب زاده اما به نظر می رسد موضوع آخرالزمان و مهدویت و بد بودن تمام اقدامات غرب و لزوم پرونده ساختن برای همه دولت های غربی را دغدغه اصلی خویش ساخته است. شاه بیت همه گفته ها و اندیشه های او در برنامه شب گذشته یکی از همین موضوعات بود.

برادران بزرگواری مانند ایشان که به هرحال خود را موظف به ساخت برنامه هایی در خصوص مسلمانان بوسنی می دانند باید از این آگاهی حداقلی برخوردار باشند که در بوسنی صربها و کروات ها و مسلمان ها با هم زندگی می کنند و جنگ خانمان براندازی هم که در بوسنی به وقوع پیوست میان این سه قوم بود. پس از گذشت این همه سال نمی توان به راحتی پذیرفت که در تلویزیون ایران گفته شود صربستان به بوسنی حمله کرد. بین صربستان و بوسنی هیچگاه جنگی درنگرفت. جنگ میان مسلمانان، صرب ها و کروات های بوسنی بود و هر کدام از این ها هم از سوی دولت یا دولت هایی حمایت می شدند. صرب ها از سوی صربستان، کروات ها از سوی کرواسی و مسلمانان از سوی کشورهای اسلامی.

من هنگام مشاهده برنامه دیشب علاوه بر نارضایتی از خطاهایی که در بیان مسایل تاریخی و ذکر آمارها  احساس می کردم مدام در این فکر بودم خانم محترمی که پیامک ها را دسته بندی می کرد در حقیقت از چه وظیفه ای برخوردار بود. گذشته از برخی سوال ها که به نظر می رسید با کلی چسب و سریش به برنامه چسبانده می شوند، معلوم نبود وقتی پاسخی به سوال ها داده نمی شود اصولا چرا باید مردم را به بازی گرفت و از آن ها تقاضای طرح سوال کرد.

نوباوه و محمودیان نیز از دیگر شرکت کنندگان حضوری یا تلفنی برنامه دیشب بودند که انتظار می رفت با توجه به حضور جدی شان در مسایل بوسنی مطالب مبتنی بر حقایق تاریخی و پژوهش های علمی را بیان کنند که متاسفانه چنین نبود. در روزگاری که سران بوسنی به رغم تمام حمایت های ایران، با جدیت از قطعنامه سازمان ملل علیه ما دفاع می کنند، چه جای پرداختن به مسایل احساسی مانند این است که پل ارتباطی ما با مردم بوسنی اذان بود یا یکی از مسلمانان بوشنیاک را دیدیم که عکسی از امام خمینی را در تقویم سررسید خود داشت.

والعاقبه للمتقین

حامد صادقی - ایران بالکان (ایربا)