صفحه اول     سیاسی     اقتصادی     اجتماعی     ورزشی     فرهنگی     تصویری     تماس با ما     تبلیغات     پیوندها     RSS  
چهارشنبه، 27 شهریور 1398 - 02:07   
  تازه ترین اخبار:  
 
 آخرین مطالب
  گئورگی کنراد نویسنده نامدار مجار درگذشت
  تحلیل فیلم سینمایی «سفید» از کیسلوفسکی
  سفارت ایران در کرواسی پاداش عوامل رسانه‌ای دولت!
  دیدار نظامیان ترکیه و آمریکا در اسلوونی
  بازگشت روحانی از ترکیه
  روسیه قهرمان کشتی فرنگی جهان شد
  پیروزی مشت زن اوکراینی مقابل رمضانپور
  روابط تهران -آنکارا مستحکم و رو به گسترش است
  افزایش مبادلات ایران و ترکیه با پول ملی
  روحانی و اردوغان دیدار و گفت‌وگو کردند
  مسابقه عکس های گردشگری در بلاروس
  مجارستان، میزبان دوره جدید نمایشگاه «تلکام ITU»
  معرفی انتشارات بلاروس در مسکو
  سوئیفت روسی محور مذاکرات اقتصادی روحانی و پوتین
  «نبرد برای سارایوو» به چاپ دوم رسید
- اندازه متن: + -  کد خبر: 1408صفحه نخست » گزارششنبه، 8 خرداد 1389 - 06:39
تونل سارایوو
گروه گزارش و تحلیل
  

گذرگاه یا « تونل سارایوو» در بوسنی ، از جمله آثار شاخص توریسم جنگ در این کشور است که زمانی همانند تونل کو چی در ویتنام یا موزه «آنه فرانک هاوس» در آمستردام در بحبوحه جنگ سارایوو نقش مهمی در نجات و ادامه حیات مردم عادی سارایوو داشته است.
 
به گزارش پایگاه تحلیلی - خبری ایران بالکان (ایربا) به نقل از میراث، این گذرگاه باریک و بلند طی دوران یک محاصره دشوار و مرگبار که بیش از 1000 روز طول کشید، امروزه تجسمی از روح مقاومت جمعی مردم محلی سارایوو دربرابر مهاجمان صرب است.
 
با این همه به ‌رغم بهبود تدریجی اوضاع پس از جنگ سه ساله با صرب‌ها دولت بوسنی همچنان به برخی منازعات و تنش‌ها قومی و مذهبی گرفتار است از این رو بسیاری از مردم عقیده دارند که خاطرات گذشته خونین سارایوو هنوز تازه است و به علاوه اقتصاد این کشور برای اجرای چنین طرح‌های بلند پروازانه ای بیش از حد ناتوان است.
 
طی سالهای اخیر بیشتر مراکز خبری از جمله خبرگزاری رویترز به نقل از مقامات بوسنی اعلام کردند که طرح بازسازی گذرگاه سارایوو برای توریسم جنگ دربوسنی به اجرا درمی آید.
 
براساس همین گزاش برخی مقامات محلی سارایوو مصصم شدند تونل بسیار باریکی که زمانی محل فرار و نجات هزاران تن از مردم سارایوو درجریان محاصره این شهر به دست نیروهای صرب بود را به‌ عنوان نماد یک نبرد بی‌رحمانه در تاریخ معاصر حفاظت کنند.
 
این طرح پس از آن به مورد اجرا در آمد که  سکنه سارایوو اعلام کردند این گذرگاه که در زمان محاصره سارایوو که طولانی‌ترین محاصره تاریخ معاصر شناخته شده، تنها مسیر فرار مردم بوده اکنون باید به‌ عنوان نمادی از یک جنگ وحشیانه که سبب گسیختگی خانواده‌ها و رویارویی همسایه‌ها دربرابر هم شده بود، برای آیندگان و جهانیان حفاظت شود اما این پروژه حساس همچنان فاقد امکانات مالی لازم بود  گفته می‌شود که اجرای آن فرصت بسیار مناسبی برای جلب سرمایه‌گذاران خارجی به بوسنی است.
 
به گفته «عصمت هاجیک» ژنرال جنگ بوسنی با صربستان این گذرگاه که اکنون در وضعیت تخریب قرار گرفته؛ باید بازسازی شود تا یادآور آن زمان تلخ باشد و به مردم دنیا نشان دهد که ما در آن شرایط چگونه زندگی می کردیم و چگونه زنده ماندیم. اگر مردم و مقامات سارایوو این گذرگاه را بازسازی کنند این مکان در شمار اولین مقاصد گردشگری خواهد بود که توریست‌ها به بازدید از آن می‌شتابند.

اما تونل و موزه بوسنی حتی بدون اجرای این طرح نیز مورد توجه گروه های بسیاری از توریست های خارجی و داخلی است.

به گزارش ساینس مانیتور کشور بوسنی جایی که از سال 1992 تا 95 در معرض زخم های مرگباری قرار گرفت اکنون از زخم های به جا مانده از این حوادث تلخ داستانی دارد که توانسته است توریست های بسیاری را به این کشور جلب کند.

اما در میان این آثار جالب ترین اثر موجود از جنگ سه ساله بوسنی تونل درازی است به طول نیم مایل که تماما با دست حفر شده و در دوران تشدید فشارها و محاصره شهر توسط نیروهای دولتی و داوطلبان بوسنایی در سال 1993 حفر شده بود که از طریق آن بزرگ ترین شهر این کشور سارایوو را با بخش تحت کنترل دولت ملی آن مرتبط کند.
 
این تونل مخفی ازهمان ابتدا دارای مسیرهایی است که برای یک توریست ناآشناست و گذرکردن از آن مستلزم استفاده از راهنمای راه است.
 
این گزارش به نقل از یکی از توریست ها درباره شرایط بازدید از این تونل و موزه آن ، آورده است:«برای شناخت بیشتر این موضوع و آشنایی با مسیر راه  به دفتر توریسم سارایوو مراجعه کردیم. برای ورود به این تونل ابتدا تعدادی از جوانان به ما بروشور هایی دادند که نقشه ای به آن ضمیمه شده بود اما بدون هر گونه شماره تماس و امکانات جهت یابی دیگری با مهارت تمام ما را به سوی اعماق تونل بردند ولی یکی از آن ها در حالی که قسمت خاصی از نقشه را با علامت نشان می داد پیشنهاد کرد نگاهی به این کلیساها بیندازیم.»
 
چنین تلاش هایی که برای منصرف کردن مسیر توریست ها از تونل شهر سارایوو در این کشور زیاد رخ می دهد، سبب می شود توریست های علاقمند به درک و شناخت بیشتر مسائل جنگ سارایوو تاحد زیادی از هدف اصلی خود منحرف شوند. این تلاش ها همچنین کار رابرای هدایت و مدیریت توریسم جنگی و کسب درآمد از این راه برای تورگردان ها دربوسنی دشوار کرده است.
 
اما مقامات رسمی توریسم بوسنی توضیح می دهند که با توجه به این که زخم ها و آثار ناشی از فشار جنگ هنوز بر پیکر جامعه و روح و روان مردم تازه است، توضیح دادن آن چه که بر مردم این سرزمین رفته و این که چرا رخ داده هنوز برای مردم دشوار و دردناک است.
 
«سمسودین جکو» مدیر دفتر توریسم بوسنی با توضیح این مطلب می گوید: «ما ناگزیریم درباره چیزهای خوب و نیز چیزهای زشت و ناخوشایند هم صحبت کنیم. البته اگر کسی علاقمند به تاریخ باشد صحبت کردن درباره جنگ جهانی اول و دوم و آثار آن که مربوط به 50 یا 60 سال پیش است بسیار آسان تراست تا این که بخواهیم درباره حادثه ای مربوط به ده-پانزده سال قبل حرف بزنیم.»

تونل سارایوو


 
جکو می افزاید: «توریسم جنگ بله. این نوع توریسم می تواند به همه توریست های علاقمند به تاریخ توضیح دهد که چگونه می توان کشوری چون بوسنی را که هنوز به دو اکثریت نژادی عمده تقسیم می شود، دچار آشفتگی و تلاطم کرد اما همین توضیحات خود به منزله درگیر شدن با برخی مسائل سیاسی است که هنوز می تواند برای صنعت توریسم نوپای بوسنی و فعالان این صنعت ملی بسیار خطرناک باشد. »
 
وی می گوید: «من مخالف مردمی که درباره رخدادهای تاریخی در جنگ بوسنی صحبت می کنند نیستم اما تمایلی ندارم که با توضیحات خود افراد را دچار رنجش و ترس کنم. ما عرضه کننده تورهای ساریوو هستیم و شما نمی توانید خواستار چیزی باشید که می تواند سبب جریحه دار شدن مردم و گریختن آن ها در همان روز نخست تور شود.»
 
اما«زیجو جوسفوویک» که خدمات ویژه ای درزمینه تورهای جنگی ارائه می کند و امکانات تورهای مسافرتی را برای سفر به مناطق و آثار جنگی درسارایو و و سفر به سربرنیتسا که محل قتل عام 8هزار نفر از مسلمانان بوسنیایی در سال 1995 است، تامین می کند دیدگاه متفاوتی دارد.
 
وی می گوید: «خودداری از گفتگو درباره جنگ کار بیهوده ای است به علاوه مردم درباره این مسئله به شدت کنجکاو و علاقه مند هستند.»
 
وی می افزاید: «تصور نکنید که این مردم دیوانه ویا تشنه خون هستند بلکه آن ها توریست های جنگی هستند که در طبقه بالای کافه ای در یکی از مهمانخانه های سارایوو که خودش به علت این که در زمان جنگ محل اقامت تمام رسانه ها و مطبوعات بین المللی بوده اهمیت دارد، می نشینند. این افراد می خواهند آن چه را که در این کشور رخ داده بفهمند و دقیقا دوست دارند زندگی و شرایط خود را با مردمی دیگر و زندگی دیگر مقایسه و ارزیابی کنند.»
 
به گفته وی تمام توریست ها درمراجعه به این مکان ها وآثار تاریخی جنگ محتاطانه از بکاربردن عبارت «تورجنگی» اجتناب می کنند. آن ها همگی می گویند من تور شماره یک و یا تور شماره چهار را می خواهم.
 
جوسفوویک می افزاید که در ارائه تورهای جنگ سارایوو هیچ گاه گروه های بزرگی را به همراه نمی برد و گروه های شرکت کننده درتورهای او عمدتا از دو جفت یا گروهی حداکثر هفت نفره ازمردم تجاوز نمی کند.
 
گروه های بزرگ توریستی اغلب روانه موزه ای می شوند که در انتهای تونل جنگی ساریوو احداث شده است؛ هرچند در یک عصر دلگیر سرد من و دوستم زمانی تنها کسانی بودیم که در آنجا حضور داشتیم و با زحمت بسیار خودمان در آن جاده سرد و برفی و ناهموار راه می رفتیم.
 
در روزهای اوج جنگ حداکثر 4000 نفر به طور سینه خیز از این تونل ها می گذشته اند که این وضعیت به مدت 4 ماه کامل ادامه می یافت . این افراد شامل زخمی ها نیز بودند ضمن این که آب و غذا و اسلحه و وسایل دفاعی نیز از همین تونل عبور می کرده است.
 
موزه ای که اکنون در انتهای این تونل قرار دارد در سال 1996 ساخته شده و اکنون توسط خانواده ای اداره می شود که زمانی خود در خانه ای واقع درهمان جا که اکنون مبدل به موزه شده زندگی می کردند.
 
درسال 2006 هنگامی که ما و گروه توریست های همراهمان به طور سینه خیز از تونل سارایوو عبور می کردیم حدود 60 پا از تونل باقی مانده بود و مابقی آن خراب شده بود.
 
ما با حالتی قوز کرده برای حفاظت از سرمان از سقف کوتاهی که بالای سرمان قرارداشت راه می رفتیم . محیط تونل بسیار سرد و مرطوب وتاریک بود و مسیر راه آهن را روی کف تونل زیر پایمان که قبلا برای حمل اسلحه و جعبه های مهمات مورد استفاده بود، مشاهده می کردیم.
 
در انتهای این تونل موزه ای قرار داشت. موزه ای خصوصی که به وضوح فاقد هرگونه تزیینات و زرق و برق های مرسوم در موزه هاست.

همه این تغییرات به هرحال سبب شده که ساریوو را از اجرای هرگونه طرحی طی سال های گذشته برای احیای تمام قسمت های تونل باز دارد. همچنین بخش هایی نیز به صورت پارکینگ، فضای سبز و دیگر تسهیلات رفاهی در این مکان ایجاد شده که این کار را بیش از پیش به تعویق می اندازد.
 
«ادیس کولار» موزه داری که خانواده اش مسئول اداره موزه هستند می گوید که پس از گذشت بیش از یک دهه آثار هنری بسیارگرد آمده و تورهای بسیاری مردم را به این جا می آورند و تازمانی که حضور او و خانواده اش و مشاغل رسمی شان برقرار است، برای وی دیگر اهمیتی ندارد که موزه مورد توجه مقامات رسمی قرار بگیرد یا نگیرد.
 
در حال حاضر طرح ارائه شده برای بازسازی این موزه بدلیل مشکلات مالی معلق شده ویا با کندی پیش می رود اما شهردار قول داده که به زودی کار بازسازی این موزه را به پایان برساند.
 
سنانویک که در زمان جنگ بیش از شش بار از طریق تونل سارایوو سفر کرده ، می گوید:« هرگونه تلاش در بازسازی این موزه واقعا ارزشمند است زیرا این بخشی از تاریخ است .»
 
وی می افزاید:«مردم از طریق این تونل بارهای سنگینی را تا حداکثر توانشان حمل می کردند. رفت و آمد بدون هرگونه بار اضافی نیز بقدر کافی دراین تونل دشوار هست حال تصور کنید انسان باید طی آن لحظات تا چه حد قدرتمند باشد که با خود بارهای سنگینی را نیز حمل کند.»

   
  

اخبار مرتبط:

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
 پربیینده ترین مطالب
  «نبرد برای سارایوو» به چاپ دوم رسید
  سوئیفت روسی محور مذاکرات اقتصادی روحانی و پوتین
  روحانی وارد آنکارا شد
  روحانی و اردوغان دیدار و گفت‌وگو کردند
  روابط تهران -آنکارا مستحکم و رو به گسترش است
  سفارت ایران در کرواسی پاداش عوامل رسانه‌ای دولت!
  مسابقه عکس های گردشگری در بلاروس
  کارگاه خوشنویسی فارسی در لهستان
  معرفی انتشارات بلاروس در مسکو
  مجارستان، میزبان دوره جدید نمایشگاه «تلکام ITU»
  افزایش مبادلات ایران و ترکیه با پول ملی
  دیدار نظامیان ترکیه و آمریکا در اسلوونی
  نمایشگاه عکس «ایران زیبا» در روسیه
  روسیه قهرمان کشتی فرنگی جهان شد
  بازگشت روحانی از ترکیه
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
کلیه حقوق محفوظ است؛ استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است
info@iranbalkan.net
پشتیبانی توسط: خبرافزار