جلیل رسولی که به تازگی از داوری هشتمین سه‌ سالانه‌ی خوشنویسی «بدویه‌ی بیرانی» از کشور ترکیه بازگشته، معتقد است: خوشنویسی به عنوان هنر ملی ایران زمین، نیاز به مدیر خوبی دارد تا تمام خوشنویس‌ها را با هر تفکری گردهم آورد، لذا بهتر است برای ارتقاء این هنر از داشتن هرگونه تعصبی دوری کرد.

به گزارش پایگاه تحلیلی - خبری ایران بالکان (ایربا) این هنرمند خوشنویس که در جمع خبرنگاران در موزه هنرهای معاصر سخن می‌گفت، اضافه کرد: در شرایط فعلی که کشورهایی همچون عربستان، ترکیه، سوریه، عراق و ... در هنر خوشنویسی در حال پیشی‌گرفتن از ما هستند بهتر است فکرهای قدیمی خود را دور بریزیم و کارهای گذشته را بازنویسی کنیم.

او تصریح کرد: تعصب‌داشتن در هنر کار درستی نیست، پس وقتی شاگردی قواعد را می‌آموزد باید از سوی استاد رها شود تا نَفس خودش بر کاغذ نقش ببندد و راه خود را ادامه دهد.

رسولی با تأکید بر وظیفه خوشنویسان خاطرنشان کرد: خوشنویسی هنر ملی ماست و هر هنرمندی که در این مسیر اشتباه کند و یا در سطح ضعیفی کار ارایه دهد، در گام نخست به هنرش لطمه می‌زند. متأسفانه برخی از اساتید ما فکر می‌کنند که دیگران قرار است جای آن‌ها را بگیرند، درحالی‌که هر خوشنویس هنر خود و سبک مخصوص به خود را دارد.

این هنرمند خوشنویس که به تازگی از داوری یکی از سه‌سالانه‌های خوشنویسی در کشور ترکیه بازگشته است، درباره این جشنواره توضیح داد: حدود هشت ماه پیش از سوی مرکز «اِرسیکا» در شهر استانبول از من دعوت کردند تا در حوزه خوشنویسی کلاسیک در کنار آن‌ها داوری داشته باشم. این جشنواره که به صورت سه‌سالانه برگزار می‌شود، تنها در حوزه خوشنویسی کلاسیک فعال است و تعلقی به گرایش‌های نوین و مدرن ندارد.

او ادامه داد: در این دوسالانه که در 9 رشته خوشنویسی برگزار می‌شد، در کنار داوران بین‌المللی از کشورهای سوریه، مغرب، عراق، ترکیه و ... حضور داشتند و از میان حدود هزار اثری که به جشنواره رسیده بود، نهایتا 120 کار طی هشت روز داوری انتخاب شدند.

به گفته‌ی رسولی در این جشنواره هنرمندانی از 32 کشور شرکت داشتند که آثار آن‌ها از تاریخ پنجم تا 15 آپریل داوری شد و در روز آخر حدود 78 اثر برگزیده در شهر استانبول به نمایش درآمد.

اختتامیه این جشنواره نیز پنجم ژوئن در شهر ابوظبی برگزار خواهد شد و این آثار در آنجا هم به نمایش عمومی گذاشته می‌شود.

این هنرمند برجسته خط‌نقاشی همچنین به موفقیت هنرمندان ایرانی در حوزه نستعلیق اشاره کرد و گفت: در این بخش سه هنرمند ایرانی شامل علیرضا محبی شیخ‌لری، قاسم معمارزاده غفاری و مهدی فروزنده به ترتیب مقام‌های اول تا سوم بخش نستعلیق را از آن خود کردند و علیرضا تل‌جنگری، محمدرضا رحیم‌پور و مصطفی رضایی نیز در این بخش تقدیر شدند که این اتفاق برای هنر خوشنویسی ما جای توجه و حمایت بیشتری دارد.

او متذکر شد: متأسفانه هنرمندان خوشنویس تُرک بر این اعتقادند که ایرانی‌ها خط نستعلیق را خراب کردند درحالی‌که خودشان به شکلی غلط شیوه‌ی یساری‌زاده را تقلید می‌کنند و در فراخوان جشنواره نیز بر همین شیوه تأکید دارند. اما وقتی من کارهای آن‌ها را دیدم به طور رسمی اعلام کردم که به هیچ‌کدام از این آثار نمره نمی‌دهم، چون این سبک خیلی ابتدایی و نادرست تقلید شده است. به همین دلیل هم پیشنهاد دادم تا در دوره‌های بعدی این تعصبات را کنار بگذارند.

او با گلایه از حضور محدود خوشنویسان ایرانی در این مسابقه تصریح کرد: این سه‌سالانه در 9 رشته برگزار می‌شد، درحالی‌که ایرانیان تنها در رشته نستعلیق فراخوانده شده بودند. این درحالی است که همه ما به خوبی می‌دانیم که خوشنویسان ایرانی در حوزه‌های دیگر نیز جایگاه شایسته‌ای دارند و باید این امکان برای آن‌ها فراهم شود تا در کنار همتایان خود از سایر کشورها به رقابت بپردازند.

رسولی تأکید کرد: من در طول داوری‌ها درخواست کردم تا هنر خوشنویسی ایران را جدی‌تر بگیرند و در کنار پرداختن به خوشنویسی کلاسیک به حوزه‌های خط‌نقاشی و خوشنویسی مدرن نیز توجه کنند. درحالی‌که هنرمندان ترک همواره با یک نوع حساسیت نسبت به هنر خط‌نقاشی نگاه می‌کنند و حتی با شاگردانی که از مرکب‌های رنگی استفاده می‌کنند، از سوی آن‌ها با تعصب برخورد می‌شود.

این هنرمند خوشنویس خطاب به مدیران و مسوولان فرهنگ و هنر ایران عنوان کرد: امروز در کنار رقیب‌های جدی خوشنویسی باید نگاه جدی‌تری به این هنر ملی داشت، لذا این هنر نیاز به مدیریتی دارد تا خوشنویسان را دور هم جمع کند.

او در پاسخ به برگزاری دوسالانه‌ی خوشنویسی در اواخر اردیبهشت‌ماه سال جاری گفت: قطعا برگزاری چنین دوسالانه‌ای خوب است، اما احتمالا همه هنرمندان خوشنویس از دسته‌های مختلف در کنار هم جمع نخواهند شد. به همین دلیل هم معتقدم که باید یک مدیر خوب این کار را انجام دهد و ما نیز باید به دور از هرگونه تعصبی راه را ادامه دهیم.

جلیل رسولی گفت: من بعد از 47 سال کارکردن در کشورم و نمایش آثارم در نقاط مختلف دنیا سهم خود را نسبت به خوشنویسی ادا کردم و سایر خوشنویسان نیز باید چنین کاری کنند تا این هنر به جایگاه واقعی خود دست پیدا کند. البته فراموش نکنید که مردم ایران به خوبی خوشنویسی را می‌شناسند و به هنر علاقه‌مند هستند، به همین دلیل هم همواره خوشنویسی جایگاه ویژه‌ای برای مردم دارد.

او سپس به کارهای خود در این حوزه اشاره کرد و افزود: چندسال پیش به عنوان خادم قرآن انتخاب شدم و چهار سال است که به صورت شبانه‌روزی روی قرآن کار می‌کنم و در این شرایط حدود 40 تابلو با تکنیکی نو و متفاوت آماده کرده‌ام که دوست داشتم در موزه هنرهای معاصر به نمایش دربیاید.

بر اساس خبر ایسنا، رسولی اضافه کرد: عرب‌ها در دوبی و کویت از من خواسته‌اند در آن‌جا نمایشگاه بگذارم و حاضرند کارهایم را به هر قیمتی بخرند، اما تمام تلاش من بر این است که نمایشگاهی آبرومند در کشور خودم برگزار کنم و هیچ اصراری بر فروش آثارم ندارم. درحالی‌که استقبالی که هنرمندان دیگر کشورها از کارهای ما می‌کنند در کشور خودمان اتفاق نمی‌افتد.

او خاطرنشان کرد: از هشت‌سال پیش که مجموعه «باغ ملکوت» را کار کردم، دولت پیشنهاد برپاکردن موزه‌ای دائمی برای نمایش آثارم مطرح کرد و قرار بود این کارها را خریداری کنند، درحالی‌که در تمام این سال‌ها آن‌ها من را سر کار گذاشتند و هربار بابت عدم توجه خود عذرخواهی می‌کنند اما آثار آن مجموعه همچنان معطل این نمایشگاه است.

جلیل رسولی در پایان گفت: حدود 37 سال است که نقاشی‌خط کار می‌کنم و خیلی‌ها در این مسیر من را اذیت کردند به همین دلیل هم تصمیم گرفتم در این تشکل‌ها و مجامع حضور نداشته باشم و به شکلی انفرادی کار کنم.