پايگاه تحليلي - خبري ايران بالكان : 10 كشور برتر جهان براي مهاجران
سه شنبه، 8 خرداد 1397 - 10:41 کد خبر:28644

مهاجرت  به يك كشور جديد معمولا به معناي شيوه جديد زندگي؛ چه نحوه زندگي  و چه در محيط كار است.

به گزارش پايگاه تحليلي – خبري ايران بالكان (ايربا) InterNations بزرگ‌ترين شبكه جهاني مهاجران، 10 كشور برتر جهان را براساس تعادل بين كار و زندگي معرفي كرده است. اين رتبه‌بندي بر اساس گفت‌وگو با حدود 13 هزار مهاجر در 188 منطقه جهان انجام شده است. در اين نظرسنجي مشخص شده كه از نظر افراد ساعت كار كمتر، دليل بهبود وضعيت زندگي يا شادبودن  آنها نيست، بلكه  افرادي كه تعادل بين كار و زندگي‌شان به نحو بهتري برقرار است، شادتر هستند. آنها لزوما ساعات كمتري كار نمي‌كنند، اين كيفيت زندگي خارج از كار است كه به نظر مي‌رسد افراد را خوشحال‌تر مي‌كند.

10. مالت: جايي كه مهاجراني كه تمام‌وقت كار مي‌كنند (حدود 43/9 ساعت در هفته) ، كمتر از ميانگين جهاني (44/3 ساعت در هفته) است. بسياري از مهاجران در اين كشور گزارش دادند كه درآمد قابل ملاحظه‌اي دارند به طوري كه  به‌اندازه كافي براي پوشش همه چيز كفايت مي‌كند.  

9. عمان: 43/5 ساعت در هفته. در حالي كه اكثر مهاجران راضي هستند.

8. هلند: 42 ساعت در هفته. اكثر مهاجران گزارش دادند كه به‌خصوص با رشد اقتصادي و بازار كار در كشور خوشحال هستند. يك مهاجر گفت: «زندگي بدون دردسر و بسيار آرامي داريم».
7. كاستاريكا: 44/3 ساعت در هفته.

6. سوئد: 42/3 ساعت در هفته. اكثر پاسخ‌دهندگان در اينجا با چشم‌انداز، امنيت و فرصت‌هايي كه در دسترس است، خوشحال‌اند.

 5. نيوزيلند: 42/3 ساعت در هفته. اكثر مهاجران با هدف زندگي بهتر به اين كشور آمده‌اند و صاحب  «سبك زندگي معمولي و دوستانه» شده‌اند.

4. جمهوري چك: 9/ 44 ساعت در هفته، طولاني‌ترين ساعت كاري را در بين اين 10 كشور دارد، با وجود اين، مردم از كيفيت زندگي در اينجا لذت مي‌برند.  

3. نروژ: 42/9 ساعت در هفته.  

2. بحرين: 42/9 ساعت در هفته. اكثر پاسخ‌دهندگان در اينجا با مشاغل خود و همچنين زندگي فراتر از انتظاري روبه‌رو شده‌اند.

اين كشور عربي در فهرست كشورهايي با بهترين چشم‌اندازهاي حرفه‌اي براي زنان و مكان‌هاي خوشايند جهان شناخته‌ شده است.

1. دانمارك: 39/7 ساعت در هفته، كوتاه‌ترين هفته كاري  در اين فهرست.  

طبق اين نظرسنجي هنگ‌كنگ، يونان، ايتاليا، كويت و ژاپن به عنوان  كشورهايي داراي بدترين تعادل بين كار و زندگي در جهان هستند.